صفحه اول قصه هاى لگو اخبار گلوبال برند تويز نمايندگي هاي فروش ثبت نام پيشنهادات تماس با ما
 
جالب و ديدنى
فروش استثنائي گلوبال برند تويز
كلوپ خلاقيت
مژده به تمامى علاقمندان و اعضاى کلوپ خلاقيت، اين بخش ...
مقاله
در اين بخش هر ماهه مقاله هاى آموزنده اى براى مطالعه ...
نمايش فيلم هاي جذاب از محصولات گلوبال برند تويز
با انتخاب هر يک از بخش هاي زير مي توانيد تيزرهاي جذاب ...
 
حراج
Tea for tree
نام: Tea for tree
كد: BDK49
گروه سني: 3 سال ...
Rev Ups
نام: Rev Ups
كد: 2144
گروه سني: 4 سال به بالا
Rocket Raccoon Action Mask
نام: Rocket Raccoon Action Mask
كد: a8472
گروه ...
براى مشاهده تمام موارد حراج اينجا را كليك كنيد.
نقشه سايت
 
اسباب بازى هاى جديد
Mini Fire Truck Red R/C
نام: Mini Fire Truck Red R/C
كد : 87181
گروه ...
Qwikflip Activity Center
نام : Qwikflip Activity Center
كد : 5029
گروه ...
Mini Fire Truck
نام: Mini Fire Truck
كد : 87161
گروه سني: ...
براى مشاهده تمام موارد اسباب بازى هاى جديد اينجا را كليك كنيد.
فهرست موارد
زمستان فصل خوبي براي فعاليت در هواي آزاد است اما هواي سرد, يخبندان و برف علاوه بر اينکه سرگرم کننده است ولي براي کودکان خطرناک است. نکات زير به والدين و فرزندان کمک مي کند تا از فعاليت زمستاني سالم لذت ببرند


به طور کلي کودکان نبايد به تنهايي در بيرون بازي کنند. يک سيستم دوستانه با يک يا چند دوست ايجاد کنيد تا هواي هم ديگر را داشته باشند. کودکان زير هشت سال که بيرون از خانه هستند بايد حتما تحت نظارت باشند. هر از گاهي کودکان بزرگتر را که بيرون از خانه به مدت زيادي بازي مي کنند را چک کنيد و مطمئن شويد که فرزندانتان گرم و لباسهايشان خشک باشد. کودکان کوچکتر بايد به طور منظم استراحت داشته باشند به داخل بروند و نوشيدني هاي گرم بنوشند. کودکان خود را هيچ وقت در شرايط آب و هوايي شديد مانند طوفان برف به بيرون نفرستيد. هيچوقت کودک خود را در دماي گزارش شده ي ۲۷ـ درجه ي سانتيگراد يا دماي پايين تر به بيرون براي بازي نفرستيد. در دماهايي که ذکر شد،اگر پوست در معرض سرما قرار گيرد شروع به يخ زدن مي کند. به کودکان در پيدا کردن مکان بازي کمک کنيد که نزذيک يک پناهگاه گرم مانند خانه ي خود يا خانه ي دوستي باشد. از کرم ضد آفتاب حتي در روزهاي ابري هم استفاده کنيد. 


لباس پوشيدن
اگر پا ها و دست هاي کودکتان گرم هستند بنابراين لباس هايي که پوشيده اند مناسب است. اگر لباس کودکتان زيادي گرم باشد ممکن است عرق کند و سرماي بيشتري را بعد از بازي کردن احساس کنن. لباس هايي را براي کودکان خود انتخاب کنيد که به راحتي قابل در آوردن و پوشيدن باشد. کلاه به سر کنيد چون مقدار زيادي از گرماي بدن از طريق سر به هدر مي رود. براي جلوگيري از سرمازدگي گوش هاي خود را بپوشانيد. به جاي استفاده از دستکش هاي معمولي از دستکش هاي بي پنجه استفاده کنيد چون باعث نگه داشتن انگشتان در کنار يکديگر و گرم شدنشان مي شود. چکمه هاي گرم و ضد آبي بپوشيد که فضاي کافي براي پوشيدن جوراب اضافه و تکان دادن انگشتان پا وجود داشته باشد. بند هاي لباس را از لباس کودکتان در آوريد تا هنگام بازي کردن به جايي گير نکند و باعث خطر نشود. از گرم کن گردن به جاي شال گردن استفاده کنيد و براي جلوگيري از خفگي از گيره ي دستکش به جاي نخ استفاده کنيد. بعد از بازي کردن سريعا چکمه ها و لباس هاي خيس را در آوريد. مطمئن شويد که نوزاداني که با سورتمه جابه جا مي شوند نياز به پوشش بيشتري دارند چون آنها تکان نمي خورند و بدنشان نمي تواند گرماي کافي را توليد کند


بازي در فصل زمستان
بازي هاي پر جنب و جوش خوابيدن روي برف و درست کردن فرشته هاي برفي و ساختن آدم برفي به کودکتان کمک مي کند تا گرم بمانند به کودکتان چند نکته ي مهم درباره ي چگونگي بازي کردن در زمستان را ياد دهيد. مراقب خودرو هاي برف روب باشيد. مکان هاي بازيي را انتخاب کنيد ‍‍‍‍که به دور از خيابان ها نرده ها و آب باشد. با احتاط کامل از خيابان عبور کنيد چون ممکن است شيشه ها يخ زده باشد و راننده ها ديد کافي نداشته باشند و همچنين ممکن است توقف براي رانندگان سخت باشد بخاطر يخ زدگي خيابان ها. هيچ وقت گوله برف ها را به مردم و ماشين ها پرتاب نکنيد گوله برف ها خطرناک هستند مخصوصا موقعي که سفت يا يخي هستند بجاش مي توانيد آنها را به هدف هاي امن بزنيد مثل درخت. قلعه ها و تونل ها سرگرم کننده هستند ولي بهتر است با نظارت بزرگترها ساخته شود قلعه ها و تونل ها توانايي ريزش دارند و باعث خفگي مي شود. در کنار خيابان ها بازي نکنيد چون ممکن است رانندگان خودرو هاي برف روب و خودرو هاي ديگر شما را نبينند. هيچ وقت شئ فلزي را در دهان خود قرار ندهيد چون دهان و زبان به آهن مي چسبد و آسيب مي بينند. هيچ وقت برف را نخوريد چون ممکن است آلوده باشد.


منبع
A Guide to Health in Child Care
ايمني در زمستان براي والدين و کودکان
هنر آشپزى مى تواند به کودکان در يادگيرى و تمرين مفاهيم اوليه رياضى و همچنين توانايى هاى کلامى آن ها کمک بسيارى نمايد. و تجربه درست کردن غذا در کنار والدين مى تواند به بالا بردن اعتماد به نفس و به وجود آوردن زمينه اى براى عادت هاى غذايى سالم تاثير فراوانى خواهد داشت .
با اندکى انعطاف پذيرى و انجام يک سرى مقدمات،  البته با انتظارات معقول، لحظات خوشى را به همراه کودکتان در آشپزخانه  سپرى خواهيد کرد که هر دوى شما از آن لذت مى بريد.

چگونه آشپزى مى تواند به بچه هاى پيش دبستانى کمک کند
آشپزى براى کودکان مى تواند فوايد بسيارى به همراه داشته باشد. آشپزى مى تواند:

● باعث تقويت توانايى هاى اوليه در کودک شود. شما مى توانيد با کارهاى ساده اى از قبيل شمردن تخم مرغ ها و يا ريختن آب داخل پيمان هاى اندازه گيرى به تقويت توانايى هاى رياضى کوک حود کمک کنيد. مى توانيد به کودک خود توضيح دهيد که چه چيزى را بايد اول اضافه کرد، چه چيز را دوم و چه چيز را سوم و يا با هم تعداد قاشق هاى آردى را که در ظرف کيک مى ريزيد بشماريد. زمانى که دستور پخت را با هم مى خوانيد با اين کار کودک خود را با کلمات جديد آشنا مى کنيد. عمل خواندن دستور پخت باعث تقويت توانايى هاى شنيدارى کودک نيز مى گردد.

● باعث آشنايى کودک با طعم ها و مزه هاى مختلف شود. کودکان پيش دبستانى بشدت در مورد غذا بهانه گير مى باشند، به همين خاطر حضور آنها در آشپزخانه مى تواند آنها را با مزه ها و طعم هاى جديد آشنا کند. اگر دختر 3 ساله ى شما به عنوان سرآشپز در آشپزخانه حظور داشته باشد، ممکن است حتى غذاهايى را که در حالت عادى دوست ندارد را امتحان کند. بنابراين فرزند خود را همواره به امتحان کردن مزه ى موادى که شما با آنها کار مى کنيد ترقيب کرده و درمورد آنها و همچنين تاثيرغذاهاى سالم در رشد بدن با کودکان خود صحبت کنيد.

● به کودکان در کشف دنياى اطراف توسط حس هاى خود کمک مى کند. کودکان با کشف دنياى اطراف با حس هاى خود آموزش مى بينند و آشپزخانه يک مکان ايده آل براى اين کارها مى باشد. از آنها بخواهيد تا به صداى مخلوط کن گوش دهن، خمير را ورز بدهند و ببينند که چگونه پف مى کند، وقتى در اجاق در حال پخته شدن است آن را بو کند، و سرانجام مزه ى نان تازه و گرمى را که از اجاق بيرون آمده امتحان کند. اگر نان شما بوى خوبى داشته باشد و شکل آن براى کودک جذاب باشد، و به راحتى قابل خوردن باشد ممکن است که کودکان مشتاق باشند تا طعم آن را امتحان کند.

● باعث افزايش اعتماد به نفس مى شود. کودکان عاشق اين هستند تا به ديگران نشان دهند چه کارهايى مى توانند در آشپزخانه انجام دهند تا بدين وسيله مورد تشويق اطرافيان قرار گيرند. اگر کودک شما در تهيه ى پيتزا شرکت داشت به او بگوييد که چقدر کمک او براى شما مهم بوده است. شما حتى مى توانيد اسم پيتزاى خود و يا ديگر غذا هايى را که به کمک هم درست مى کنيد را به نام فرزند خود بگذاريد.

غذايى را که تهيه کرده ايد و اسم کودک خود را بر روى آن گذارده ايد براى شام سرو کنيد. و حتى اگر نتيجه ى بدست آمده آن چيزى نباشد که شما انتظار داشته ايد، به هر حال کودک خود را تشويق کنيد و از زحمات او تشکر نماييد.

کارهاى مناسب براى کودک در آشپزخانه
براى کودکان 3 تا 5 ساله چند کار مناسب در آشپزخانه يافت مى شود. مهم اين است که کارهايى که به عهده ى کودک گذاشته مى شوند باعث تقويت مهارت هاى او شوند و همچنين کارهايى باشند که کودکان از انجام آنها لذت ببرند. بنابراين اگر مثلا کودک شما دوست دارد که خمير را ورز دهد بگذاريد او اين کار را انجام دهد.

در اينجا راه هاى ديگرى را نشان مى دهيم که کودکان مى توانند کمک کنند:
● آماده کردن خمير شيرينى
● خورد کردن کاهو ها براى سالاد
● اضافه کردن ادويه ها
● تهيه ى پيتزا
● با ورق زدن کتاب آشپزى به شما در خواندن آن کمک کند.

آماده ى شروع
از سه چرخه سوارى تا لباس پوشيدن، کودکان ياد مى گيرند که چگونه مستقل باشند و همه ى کارها را خودشان انجام دهند.

بنابراين به دنبال يک سرى کارها و فعاليت هايى مرتبط با آشپزى باشيد تا آنها بتوانند بطور مستقل و يا با حداقل کمک شما اين کارها را با موفقيت انجام دهند. کارهاى ساده اى از قبيل ريختن مواد مايع در ظرف، ريختن پنير بر روى غذا و يا استفاده از برش دهنده ى شيرينى، مى توانند کارهاى مناسبى براى کودکان باشند.

کارهاى سخت را به کودکان واگذار نکنيد. آنها نهايتا 5 تا 10 دقيقه بيشتر دوست ندارند صرف يک کاربکنند. بهتر است با کارهاى کوچک ولى لذت بخش و جالب شروع کنيد.
همانطور که کودک رشد مى کند، مهارت هاى او هم افزايش مى يابند و او علاقمند به کارهاى آشپزى بزرگ تر و مشکل تر مانند گرفتن آب ليمو، اندازه گيرى ميزان عدويه ها و موارد مورد نياز بوسيله ى پيمانه ى اندازه گيرى و قاشق، و زدن تخم مرغ ها يا پوره کردن سيب زمينى ها خواهد بود.
کودکان همچنين دوست دارند که در کنار شما چيزهاى جديدى ياد بگيرند. بخاطر مسائل حفاظتى، شما بايد همواره در آشپزخانه و در کنار آنها باشيد و ميزان پيشرفت کودک خود را زير نظر بگيريد.

گذراندن زمان با کودک در آشپزخانه مى تواند علاقه ى او را به آشپزى و غذا افزايش دهد بطورى که براى تمام عمراين علاقه در آنها باقى بماند.
آشپزى همراه با کودکان در تعطيلات تابستانى
اگر حالت چهره کودک شما که با تمرکز در حال قرار دادن حجمى مربعى شکل در داخل سوراخى مربعى شکل است و يا هنگام که درحال گرفتن توپى در هوا است، باعث تعجب شما شده، اين نکته را بخاطر بسپاريد که بازى کردن تنها يک سرگرمى و وقت گذرانى نيست. بازى کردن موضوعى است جدى و اسباب بازى ها ابزارى مهم براى اين موضوع بشمار مى روند. اما زمانى که بحث درمورد اسباب بازى هايى است که علاوه بر سرگرم کردن کودک نقش آموزشى را هم ايفا مى کنند ديگر موضوع به همين سادگى نيست. 

در اين مقاله ما در مورد بازى هايى که کودکان انجام مى دهند صحبت خواهيم کرد و همچنين درمورد اسباب بازى هايى که نه تنها براى سرگرمى ساخته شده اند بلکه به کودک  براى شناخت دنياى اطراف کمک مى کنند و به کودک آموزش هاى اجتماعى و حسى مى دهند و باعث رشد عقلانى او مى شوند. 

کودکان چگونه بازى مى کنند
در يک سال اول تولد بازى تنها به معناى کشف و شناخت دنياى اطراف است. کودکان با استفاده از پنج حس خود تلاش مى کنند تا دنياى جالب و جديدى را که اطراف خود مى بينند بشناسند: آيا اشياى اطراف نرم هستند يا سفت؟ آيا چسبنده اند يا زبر؟ چه مى شود اگر بيفتد؟ يا اگر داخل دهانم بگذارمش؟ بسيارى از بازى ها شامل مزه مزه کردن، به دهان گرفتن، تکان دادن شى و انداختن آن مى شوند.

هرچقدر توانايى هاى کودک رشد بيشتر مى کند بازى شکل پيچيده ترى به خود مى گيرد. مثلا در حدود 4 ماهگى، کودکان شروع به گرفتن اشياء مى کنند، مانند جغجغه. از 6 يا 7 ماهگى کودک مى تواند جغجغه را در دستانش بگيرد. و در حدود 9 ماهگى کودک توانايى برداشتن اشياء کوچک مانند بلوک هاى بازى را دارند. در طول اين زمان بازى به عنوان يک فعاليت انفرادى تلقى مى شود، اما تا يک سالگى اين گونه فعاليت ها و بازى ها در کنار ديگر هم بازى ها براى کودک جنبه ى گروهى به خود مى گيرد.

با رشد کودک ارتباط متقابل با ديگران اهميت ويژه اى پيدا مى کند. اما واقعيت اين است که بهترين هم بازى کودکان خود شما هستيد. آيا تا بحال با کودک خود عروسک بازى کرده ايد، طورى که عروسک را جلوى صورتش بگيريد تا او بتواند آن را با دستانش بگيرد؟ و يا وقتى شما آهسته به طرفش مى رويد و مى گوييد
اسباب بازى هاى آموزشى براى سن هاى مختلف
کودکان دوست دارند که خلاق باشند و از قوه تخيل شان استفاده کنند. اسباب بازى ها فرصتى را براى آنها به وجود مى آورند تا تخيل و خلاقيت خود را بکار گيرند. والدين با فراهم آوردن فرصت هايى براى ايجاد خلاقيت در کودکان، مى توانند به رشد و اعتماد به نفس آنها کمک کنند.

براى مثال بعضى از اسباب بازى ها، امکانات بسيار متنوعى براى سرگرمى و خلاقيت کودکان ايجاد مى نمايند که باعث توسعه مهارت هاى يادگيرى آنها نيز مى شود. در کنار مهارت هايى مانند هماهنگى چشم و دست در هنگام بازى، تشخيص رنگ ها و اندازه اجسام، آشنايى با اعداد و شمارش، مهارت هايى هستند که کودکان در هنگام بازى با اسباب بازى هاى مناسب مى توانند فرا گيرند. همچنين يك اسباب بازى خوب مى تواند فرصت هاى بسيارى را براى پيشرفت زبان و يادگيرى کلمه ها فراهم آورد.

بعلاوه مى توان از بازى هايى مانند پرتاب حلقه و بازى هاى تعقيب و گريز براى افزايش جنب و جوش کودکان و رشد قدرت تخيل و تصورشان استفاده کرد. تعداد بسيارى از کودکان سراسر دنيا از اسباب بازى پرتاب حلقه لذت مى برند و همچنان يکى از اسباب بازى هاى محبوب تا به امروز مى باشد.

نکته مهم ديگر اين است که اسباب بازى ها بايد تميز نگاه داشته شوند و بايد به کودکان ياد داده شود که از وسايل خود به خوبى نگهدارى کنند. همين امر موجب مى شود کودکان براى وسايل خود ارزش قائل باشند. بهتر است به کودکان بياموزيم که اسباب بازى هاى خراب و بدون استفاده را از ساير اسباب بازى هايشان جدا کنند، مگر اينکه احتياج به تعمير داشته باشند. البته لازم است که اسباب بازى ها به دليل خطرات مواد شيميايى و ايمنى هر چند ماه يکبار بررسى شوند.

در زير به چند پيشنهاد براى جمع آورى مجموعه مناسب اسباب بازى براى کودکان اشاره مى نماييم:

- اسباب بازى هايى که باعث تشويق کودکان به تقليد از زندگى واقعى مى شوند:
مسئله مهم در مورد اسباب بازى آن است که کودکان را به استفاده از قوه تخيلشان تشويق کند و خلاقيت و مهارت هاى اجتماعى آن ها را توسعه دهد. مجموعه هايى مثل آدمک هاى کوچک، مجموعه وسايل آشپزخانه، قورى و فنجان هاى چاى، لوازم پزشکى و تلفن هاى اسباب بازى به کودکان کمک مى کنند تا دنياى اطرافشان را بيشتر و بهتر بشناسند. مجموعه اى از لباس هاى گوناگون به اين هدف کمک بيشترى مى کند، مانند کودکانى که لباس هاى پدر و مادر خود را مى پوشند و در نقش آنها بازى مى کنند.

- اسباب بازى هايى که الهام بخش حل مسئله مى شوند:
اسباب بازى هايى مانند پازل و جور کردن اشکال مختلف در توسعه مهارت حل مشکل و تمرکز در طول دوران مدرسه و مراحل بعدى زندگى به کودکان کمک مى کنند.

- اسباب بازى هايى که خلاقيت را به همراه مى آورند: 
کودکان دوست دارند نقاشى کنند، از مداد شمعى و کاغذ استفاده کنند، بازى با خمير، قوه تخيل و مهارت هاى استفاده از دست هايشان را تقويت مى نمايد و بازى با آجرهاى اسباب بازى مانند لگو، خلاقيت آنها را افزايش مى دهد.

- توپ:
بازى با توپ هايى با اندازه هاى متفاوت، هماهنگى و توازن را در کودکان تقويت مى کند، براى تعاملات اجتماعى کودکان مناسب بوده، مى توانند برنده و بازنده شدن را تجربه نموده و نظم و نوبت را ياد بگيرند.

- اسباب بازى هاى موزيکال:
کودکان آواز خواندن را دوست دارند و با نواختن موسيقى، قدرت هماهنگى آنها بيشتر شده و حافظه آنها تقويت مى شود.

- کتاب:
کودکان بايد تاجاييکه ممکن است به کتاب هاى زيادى دسترسى داشته باشند. حتى اگر وانمود به کتاب خواندن مى کنند، با اين کار قوه تخيل خود را به کار گرفته و مهارت هاى خواندن را فرا مى گيرند. کودکان بايد از کتاب ها همانند ساير وسايل خود به خوبى نگهدارى کنند.

در خاتمه به چند ويژگى پيشنهادى يک اسباب بازى مناسب به اختصار اشاره مى كنيم:
- ايمنى و دوام
- جذابيت و سرگرم کننده بودن
- محرک خلاقيت و قوه تخيل در کودکان
- ابزارى براى يادگيرى
- به دفعات قابل استفاده بودن
- برانگيختن عكس العمل كودك
- پرورش دهنده مهارت هاى ضرورى
- ترغيب كننده حس كنجكاوى كودك

منبع: www.fisher-price.com
انتخاب اسباب بازى مناسب براى کودکان
به احتمال زياد شما هم اين جملات را از پدر و يا مادر خود شنيده ايد. اينطور به نظر مى رسد که تمام سرگرمى هاى خوب بايد منتظر بمانند تا شما تکاليف تان را انجام دهيد. والدين دليل خوبى براى اين سخت گيرى هاى خود دارند. تکاليف مدرسه به شما در يادگيرى کمک مى کنند و داشتن تحصيلات خوب به شما کمک مى کند تا در آينده بتوانيد زندگى بهترى براى خود بسازيد. بنابراين انجام تکاليف مهم هستند، ولى چگونه بايد از پس آنها برآمد؟

اول از همه، شما احتياج به جايى ساکت و بدون سروصدا داريد. در حالى که داريد با تلفن صحبت مى کنيد و بر روى پاکت چيپس مى نويسيد نمى توانيد تمرينات درس تاريخ را انجام دهيد. تلويزيون و ديگر دستگاه هايى که باعث پرت شدن حواس شما مشوند را خاموش کنيد. هر چقدر که بتوانيد بهتر بر روى کار خود تمرکز کنيد، تکاليف خود را مى توانيد با سرعت و دقت بالاترى به انجام برسانيد.

براى انجام تکاليف خود به اندازه ى کافى وقت بگذاريد. شما نمى توانيد در بين آگهى هاى بازرگانى که ميان برنامه ى تلويزيونى مورد علاقه ى شما پخش مى شوند تکاليف درسى خود را بنويسيد. يادگيرى جدى هر مطلبى نياز به زمان دارد. ولى اگر احساس کرديد که با اينکه زمان زيادى صرف ياد گيرى کرديد ولى آن مطلب را درس نفهميديد، پس از ديگران کمک بخواهيد.

چرا برخى از کودکان براى انجام تکاليف درسى خود نياز به کمک ديگران دارند؟
جدا از اينکه کودک ممکن است در فهم درس و يا تمرين هاى خود نيازبه کمک داشته باشد، اين امکان نيز وجود دارد که او به دلايل ديگرى نيز هم براى انجام تکاليف درسى خود به اين کمک ها احتياج دارد. بعضى از کودکان بخاطر بيمارى از کلاس هاى خود عقب مى مانند. بعضى از آنها آنقدر خود را مشغول انجام کارهاى ديگر مى کنند که نمى توانند زمان کافى براى انجام تکاليف درسى خود اختصاص دهند.

مسائل شخصى نيز مى توانند مشکل آفرين باشند. بعضى از کودکان با مسائلى خارج از مدرسه درگير هستند، موضوعاتى به مانند روابط با دوستان خود و يا مسائلى که در محيط خانه بوجود مى آيند. 
کودکانى که والدين آنها در شرف طلاق هستند و همچنين ديگر مشکلات خانوادگى، به کودک اجازه نمى دهد تا زمان کافى براى انجام تکاليف خود صرف کند.

حتى اگر دانش آموزى قبلا مشکل درسى نداشته بخاطر مسائل خانوادگى ممکن است که با مشکلاتى روبرو شود. ولى به هر حال مشکل هر چه که باشد راه هاى مختلفى براى حل آن وجود دارد.

از چه کسى مى توان کمک خواست؟
اگر مشکلى در درس هاى خود داريد با والدين خود، معلمان و يا با هر کس ديگرى که مورد اعتماد شما است در اين مورد صحبت کنيد. تا قبل از اينکه دير بشود مشکلات خود را با کسى در ميان بگذاريد.
والدين شما بهترين افرادى هستند که مى توانيد مسائل خود را با آنها مطرح کنيد. ممکن است آنها بتوانند در حل مسائل رياضى و يا نوشتن انشاء به شما کمک کنند. آنها همچنين مى توانند محيط خانه را طورى آماده کنند تا شما بتوانيد در آرامش درس بخوانيد.

معلم ها هم مى توانند با توصيه ها و راهنمايى هاى خود کمک بزرگى به شما کنند. آنها مى توانند شما را در انجام تکاليف درسى راهنمايى کنند و به شما يادآورى کنند که چه کتاب ها و وسايلى را با خود به مدرسه بياوريد. کمک کردن به دانش آموزان کار معلم است، پس حتما از آنها در مسائل درسى کمک بخواهيد.

در برخى از مدارس بعد از ساعات درسى کلاس هاى تقويتى و يا کمکى برگذار مى شود. اين کلاس ها مى تواند کمک زيادى به دانش آموزها کنند.
شما همچنين مى توانيد از سايت هاى اينترنتى نيز استفاده کنيد. اين سايت ها مى توانند منابع خوبى را براى تمرين و يا تقويت در درس ها و مطالب مختلف در اختيار شما قرار دهند. ولى مراقب باشيد که تنها مطالب را از روى اين سايت ها کپى بردارى نکنيد. اين کار نوعى تقلب است، بنابراين قبل از اينکه از اين منابع استفاده کنيد با معلم خود در اين باره صحبت کنيد.

روش ديگرى که وجود دارد، استفاده از معلم خصوصى است. معلم خصوصى کسى است که پول مى گيرد تا با شما در زمان هاى خارج از زمان مدرسه بر روى مسائل درسى مختلف کار و تمرين کند. اگر هزينه ى آن براى شما زياد است مى توانيد در گروه هاى کوچک با يک معلم تمرين کنيد. اينطورى تمام هزينه ها تقسيم مى شوند.
با يکديگر همکارى کنيد

بعضى از دانش آموزان در انجام تکاليف خود با مشکلى مواجه نمى شوند. اگر شما از آن دسته از دانش آموزان هستيد خيلى عالى است. پس بهتر است که از استعداد خود براى کمک به دوستان خود که در درس هايشان با مشکل روبر مى شوند استفاده کنيد. با هم درس خواندن مى تواند به هر دوى شما کمک زيادى کند.

زمانى که شما به کسى درس مى دهيد اطلاعات را راحت تر مى توانيد بخاطر بسپاريد. ممکن است که شما بخواهيد بطور مرتب دور هم جمع بشويد و درس بخوانيد. به اين ترتيب بايد براى خود هدف تعيين کنيد و براى اينکه تکاليف خود را انجام داده ايد به خود جايزه بدهيد. مثلا، وقتى که انشاء خود را نوشتيد برويد بيرون و با هم دوچرخه سوارى کنيد. انگيزه داشتن باعث مى شود که از پس هر کارى بربياييم.

هنوز هم با مشکل مواجه مى شويد؟
گاهى اوقات بعد از انجام تمام اين تکنيک ها باز هم کودک در درس هايش با مشکل روبرو مى شود. اگر شما هم با اين مشکل مواجه هستيد اين را بخاطر بسپاريد که هر کسى با سرعتى متفاوت از بقيه مطالب را ياد مى گيرد. ممکن است که شما بجاى 1 ساعت بايد 2 ساعت درس بخوانيد و يا براى يادگيرى جدول ضرب بجاى 5 مرتبه بايد 10 مرتبه آن را بخوانيد تا بتوانيد بخاطر بسپاريد.
مهم اين است که هر چقدر زمان که براى يادگيرى مطلبى لازم است صرف آن کنيد. از پدر و مادر خود بخواهيد جدول زمانى براى شما درست کنند که به شما اجازه دهد هر چقدر زمان که براى يادگيرى مطلبى لازم است در اختيار شما قرار بگيرد.

و همچنين در مورد مشکلات و مسائلى که داريد با والدين و معلم هاى خود صحبت کنيد و آنها را در جرايان امور قرار دهيد. در اين صورت است که آنها مى فهمند که شما تلاش خود را مى کنيد. و زمانى که تکاليف خود را انجام داديد حتما به خود استراحت بدهيد و تفريح کنيد.
    
منبع: سايت KidsHealth
انجام تکاليف مدرسه
1. به ياد داشته باشيد که کودکان محدوديت هايى دارند: اگر با کودک خود به خريد مى رويد همواره به نيازهاى او توجه نشان بدهيد. آگاه باشيد که کودک شما خسته يا گرسنه شده و يا به خاطر صداهاى محيط اطراف، بيش از اندازه هيجان زده شده است و يا به هواى آزاد نياز دارد و مى خواهد که در آغوش گرفته شود.

2.	به ياد داشته باشيد که کودکان به صورت طبيعى کنجکاو هستند
کودکان به طور طبيعى کنجکاو هستند. از اين طريق آن ها دنياى اطراف خود را مى شناسند. اگر مى خواهند که به وسيله اى دست بزنند و آن را بررسى کنند، لطفا از اين کار آنها جلوگيرى نکنيد. در عوض به آن ها کمک کنيد تا آن وسيله را به درستى در دست بگيرند و يا به آن ها توضيح دهيد که فقط مى توانند به آن وسيله نگاه کنند و نمى توانند به آن دست بزنند. مى توانيد به اين ترتيب به کودک خود توضيح دهيد که
ده نکته در زمينه خريد کردن همراه با کودکان
سبزى کارى يک سرگرمى فوق العاده  براى کودکان است. کاشت سبزيجات به دليل نحوه کاشت آسان و سرعت رشد اونها يک راه فوق العاده براى آموزش باغبانى و مصرف ارگانيک محصول براى کودکان است. کاشت اکثر سبزيجات بسيار آسان است و نياز به مراقبت بسيار کمى دارند. شما ميتوانيد در گلخانه خود ، حياط خود و يا تراس خانه براى کودکان بسترى مناسب جهت کاشت سبزيجات مهيا کنيد. براى اطلاع از نحوه آموزش کاشت سبزى به کودکان با ما همراه باشيد.

کودکان عاشق کشف کردن چيزهاى عجيب و بازى در طبيعت هستند. از اين رو اونها عاشق کشت در گلدان يا باغچه ميشوند. کودکان در سنين ۳ تا ۴ سالگى ميتوانند سبزى کشت کرده و ازونها نگهدارى کنند. اونها واقعا از اينکه سبزيهاى کاشته شده براى غذا به کار برده ميشوند احساس سربلندى و غرور ميکنند.

شروع سبزى کارى توسط کودکان 
ابتدا نام سبزيهايى که ازونها در غذا استفاده ميکنيد رو به کودکان آموزش داده و بذر يا قلمه و يا نشاء اون رو براى کودک تهيه کنيد.
ظرف يا محيط کشتى که براى کودک انتخاب ميکنيد حتما بايد کوچک و جمع و جور باشه.

مقدار اندکى بذر يا نشا براى کاشت در گلدان يا يگ گوشه از باغچه که براى کودکتون مشخص کردين براى شروع کافيه. فراموش نکنين فضاى بزرگ کودکتون رو خسته ميکنه. فضاى کوچيک باعث تفريح و بازى براى کودک ميشه.

موقعيت مکانى باغچه کودکتون رو نزديک به باغچه خودتون يا نزديک خودتون قرار بدين تا کودک اگر سوالى سا صحبتى با شما داره بتونه با شما درميون بزاره.

ايجاد انگيزه
کودکان عاشق پيتزا هستند. شما ميتونيد با تشويق کودک براى کاشت سبزيجات و استفاده از اونها در پخت پيتزا اونهارو تشويق به کاشت سبزى کنيد.

همچنين ميتونيد باغچه يا قسمتى که براى کاشت سبزى به کودک اختصاص داديد رو به شکل تکه هاى پيتزا دربيارين.
کاشت گوجه فرنگى بهترين عامل تشويق کاشت براى کودکان است.

همچنين کاشت چند گياه مختلف رو به کودک آموزش بدين. کاشت چند سبزى در کنار بوته گوجه و با فاصله مشخص.

جمع بندى
اجازه به کودک و بزرگ شمردن کودک براى کاشت سبزيجات ، پرورش و مراقبت از اونها باعث ايجاد اعتماد به نفس در کودک و افزايش اطلاعات عمومى کودک در رابطه با طبيعت ميشه. کودک شما سرگرمى شاد و سالم رو انجام ميده .

همچنين سبزيکارى براى کودک به جز سرگرمى باعث پرورش فکر و توانايى هاى کود در آينده ميشه.

منبع: gardeningknowhow
ترجمه و ويرايش فنى توسط تيم تخصصى کشتزار

لينک اصلى مقاله: 
http://www.keshtzar.com/%D8%B3%D8%A8%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86
سبزى کارى سرگرمى براى کودکان
هنگامى که کودک خود را مشغول شخصيت پردازى در بازى مى بينيد، مطمئن باشيد که در پس زمينه اين شخصيت سازى، قدرت تفکر عميقى وجود دارد. 

شخصيت سازى و بازى بسيار فراتر از سرگرمى است و مى تواند به توسعه فکرى و مهارت هاى حل مشکلات زندگى در آينده، برقرارى ارتباط با ديگران و تقويت رشد اجتماعى کودکان کمک کند.
 
اين نوع بازى به کودکان شما اجازه مى دهد که نقش هاى جديدى را بازى نموده و روش هاى جديد نگرش به دنيا را امتحان کنند که همين موارد به شکوفايى فکر و رشد قوه تخيل در کودکان بسيار کمک مى کند. 

توسعه قوه تخيل کودکان و درگيرى در نقشى که در آن قرار مى گيرند، موجب رشد کودکان مى شود. درحقيقت اين شخصيت سازى و بازى، مرحله مهمى از زندگى آنها به شمار مى آيد.

به چند نکته جهت تشويق کودکان به بازى در نقش هاى گوناگون و شخصيت سازى در بازى کودکان مى توان اشاره کرد:

- تهيه و آماده کردن مجموعه اى از لباس ها و ابزارها جهت شخصيت پردازى نقش هاى گوناگون در بازى براى کودکان

- انجام بازى هاى ساده گروهى همراه با حدس زدن کلمه ها مانند بازى پانتوميم

- نگاه کردن به ابرها به همراه کودک و حدس زدن اينکه ابرها به چه اشکالى شباهت دارند و چگونه به نظر مى رسند

- گوش کردن به موسيقى به همراه کودک و صحبت کردن در مورد اينکه چه احساسى پيدا مى کنيد ( شادى، غم، خواب آلودگى و ...)

- خواندن کتاب هاى مختلف به همراه کودک

- تهيه و تدارک اسباب بازى هاى لازم در شخصيت سازى براى تشويق کودکان به خلاقيت و شکوفايى قوه تخيل کودکان

- ساختن داستان هاى تخيلى با کودک و ادامه دادن داستان با بکارگيرى قدرت فکر و تخيل کودک

- تنظيم زمان براى بازى با ديگر کودکان به منظور افزايش مهارت هاى اجتماعى کودکان

- با حروف الفبا بازى کنيد و مثل پانتوميم کلمه هايى را با حرکت دست و اشاره نشان دهيد که به يافتن حرف موردنظرتان کمک کند

- دانستن اين نکته که چه زمانى همبازى کودک خود هستيد و چه زمانى بايد کنار بنشينيد و از بازى او لذت ببريد

- به ياد داشته باشيد که پدر و مادر، اولين و بهترين همبازى کودکان خود هستند. بازى هاى شخصيت سازى به رشد کودکان شما کمک مى کند و سبب نزديکى شما به کودکانتان مى شود. 

نويسنده: دکتر کاتلين آلفانو
منبع: اينترنت
شخصيت پردازى کودکان در بازى
تا قبل از يک سالگي: اين دوره زمانى است که مى توانيد سفرهاى هوايى آرام و راحتى داشته باشيد. در طول يک سال اول، نوزاد تقريبا در هر محلى که باشد زياد مى خوابد، بنابراين مى توانيد با خيال آسوده سوار هواپيما شويد و به شهر يا کشورهاى ديگر سفر کنيد. يک مادر است در اين رابطه از تجربه خودش مى گويد که
گذراندن تعطيلات همراه با کودکان در دوره هاى سنى مختلف
در اين مقاله مى خواهيم مجموعه اى از اطلاعات لازم براى کار با هلى کوپترهاى کنترلى را در اختيار علاقمندان قرار دهيم. هلى کوپتر راديوکنترل، هلى کوپتر کنترل از راه دور يا هلى کوپتر RC، دستگاه پرنده اى است که پرواز آن توسط امواج راديويى کنترل مى شود. هلى کوپترهاى کنترلى داراى ساختمان، موتور، سوخت يا منبع توليد انرژى متفاوتى هستند.
انواع هلى کوپترهاى کنترلى از نظر منبع توليد انرژى،  نيترو، الکتريکى و يا دوگانه مى باشند.

هلى کوپترهاى MJX وRevell  که شرکت گلوبال برند تويز وارد کننده آن ها مى باشد، با انرژى الکتريکى کار مى کنند.

فرکانس يا بسامد:
فرکانس به معنى اندازه گيرى تعداد تکرار يک رخداد در واحد زمانى معين است و واحد اندازه گيرى آن هرتز مى باشد. هرچه مقدار فرکانس بالاتر باشد، هلى کوپتر شما دامنه حرکت بيشترى خواهد داشت. در اسباب بازى ها بيشترين فرکانس 2.4  گيگا هرتز است که بسيارى از محصولات MJX و Revell  داراى اين فرکانس مى باشند.

يکى از پرسش هاى متداول در مورد هلى کوپترهاى کنترلى، اندازه ارتفاع يک هلى کوپتر است؛
که در پاسخ بايد بگوييم اين موضوع به موارد بسيارى از جمله امواج محيطى، وزن هلى کوپتر و شرايط آب و هوايى بستگى دارد.
براى مثال درصورتيکه در فضايى که مشغول به پرواز هلى کوپتر مى باشيد، امواج راديويى، الکترو مغناطيسى و الکتريکى متفاوتى از قبيل امواج موبايل در آن محيط وجود داشته باشد، اين امواج تاثير به سزايى در فرکانس هلى کوپتر و به طبع آن ارتفاعى که در آن هلى کوپتر مى تواند پرواز کند، خواهد داشت.

برخلاف تصور بسيارى از افراد، ارتفاعى که يک هلى کوپتر مى تواند از زمين بگيرد، اهميت زيادى ندارد؛ زيرا در صورتيکه هلى کوپتر بيشتر از 50 متر ارتفاع بگيرد، ديگر قابل هدايت نبوده و بخش جلو و عقب هلى کوپتر قابل تشخيص نمى باشند.

کانال در هلى کوپترهاى کنترلي:
منظور از کانال ميزان کنترل پذيرى هلى کوپتر است که به گروه هاى 2 کاناله، 3 کاناله، 4 کاناله و 6 کاناله تفکيک مى شود.

هلى کوپتر 2 کاناله:
اين نوع هلى کوپتر مخصوص افراد مبتدى و مناسب براى فضاهاى داخلى مى باشند.
کانال اول: سرعت پره اصلى هلى کوپتر را تنظيم نموده و باعث بالا و پايين رفتن هلى کوپتر مى شود.
کانال دوم: سرعت پره دُم هلى کوپتر را تنظيم نموده و باعث چرخيدن هلى کوپتر به دور خودش مى شود.

هلى کوپتر 3 کاناله: 
اين نوع هلى کوپتر مخصوص افراد نيمه مبتدى و مناسب براى فضاهاى بيرونى مى باشند.
کانال اول: سرعت پره اصلى هلى کوپتر را تنظيم نموده و باعث بالا و پايين رفتن هلى کوپتر مى شود.
کانال دوم: سرعت پره دُم هلى کوپتر را تنظيم نموده و باعث چرخيدن هلى کوپتر به دور خودش مى شود.
کانال سوم: سرعت و جهت موتور دوم را تنظيم مى نمايد که باعث حرکت فن تيغه دُم هلى کوپتر شده و هلى کوپتر را به سمت جلو و عقب مى برد.

هلى کوپتر 4 کاناله:
اين نوع هلى کوپتر مخصوص افراد نيمه حرفه اى و مناسب براى فضاهاى بيرونى مى باشند.
کانال اول: سرعت پره اصلى هلى کوپتر را تنظيم نموده و باعث بالا و پايين رفتن هلى کوپتر مى شود.
کانال دوم: سرعت پره دُم هلى کوپتر را تنظيم نموده و باعث چرخيدن هلى کوپتر به دور خودش مى شود.
کانال سوم: سرعت و جهت موتور دوم را تنظيم مى نمايد که باعث حرکت فن تيغه دُم هلى کوپتر شده و هلى کوپتر را به سمت جلو و عقب مى برد.
کانال چهارم: باعث حرکت هلى کوپتر به سمت چپ و راست از پهلوى هلى کوپتر مى شود.

هلى کوپتر 6 کاناله:
اين نوع هلى کوپتر مخصوص افراد کاملا حرفه اى است. به دليل سرعت بالاى چرخش پره ها و درصورت عدم آشنايى با کنترل هلى کوپتر بسيار خطرناک بوده و به هيچ وجه مناسب کودکان نمى باشد. درضمن حتما به آموزش قبل از استفاده نياز دارد.

تعريف ژيروسکوپ:
برخى از هلى کوپترها داراى ژيروسکوپ مى باشند که باعث سهولت در پرواز هلى کوپترها مى شود. 
هر کاهش و افزايش در سرعت تيغه هاى روتور اصلى، گاهى اوقات باعث تغييرات شديدى در گشتاور مى شوند و ژيروسکوپ قطعه کوچکى است که هر انحراف به چپ يا راست را جستجو نموده و به صورت خودکار دستورى را که باعث جلوگيرى از هر انحرافى شود، ارسال مى نمايد.

شرايط پرواز:
براى پرواز دادن هلى کوپتر ها در فضاى بيرونى، شرايط آب و هوايى تاثير زيادى بر روى پرواز آن ها دارد. در حالت کلى در درجه حرارت هواى بالاى 50 درجه سانتى گراد و در درجه حرارت زير 10- درجه سانتى گراد استفاده از آن ها به هيچ وجه توصيه نمى شود زيرا باعث خرابى دستگاه مى شود. در يک روز کاملا آفتابى و بدون وزش باد مى توانيد از پرواز با هلى کوپترهايتان لذت ببريد. 

شرايط نگهدارى دستگاه:
براى اولين بار هنگاميکه هلى کوپتر را خريدارى نموديد، بايد به طور کامل آن ها شارژ شوند. مدت زمان شارژ در هلى کوپترهاى مختلف متفاوت است. شارژ هلى کوپترهاى کوچک معمولا با USB انجام مى شود و زمانى که چراغ روى فيش USB  خاموش مى شود، دستگاه به طور کامل شارژ شده است. البته روش شارژ کردن مدل هاى مختلف، متفاوت است.

شارژ مدل هايى با اندازه هاى بزرگ تر معمولا با برق انجا مى شود و هنگاميکه چراغ روى شارژر سبز مى شود، يعنى دستگاه به طور کامل شارژ شده است. براى طول عمر بيشتر شارژر و دستگاهتان، پس از شارژ کامل دستگاه، حتما شارژر را از پريز برق جدا کنيد. 

باطرى هايى که براى دستگاه کنترل استفاده مى کنيد نيز حتما از يک نوع باشند و درصورت عدم استفاده طولانى مدت از دستگاه، باطرى ها در کنترل باقى نمانند. 

باطرى هاى ليتيوم پليمر يا ليپو و طريقه نگهدارى از آن ها:
باطريهاى ليتيوم پليمر که مصرف بسيارى در هلى کوپترهاى کنترلى دارند بسيار حساس هستند.
عمر مفيد اين باطرى ها به روش استفاده و نگهدارى از آن ها بستگى دارد که به چند مورد اشاره مى نماييم.

- ولتاژ ماکزيمم شارژ
ولتاژ شارژ ماکزيمم براى هر سل ليپو 4.235 ولت مى باشد که براى جبران خطاى اندازه گيرى به 4.2 ولت در شارژرها محدود شده است. در صورتيکه ولتاژ ماکزيمم کاهش پيدا کند،عمر ليپو افزايش پيدا مى نمايد.
مثلا در بعضى از موبايل ها بر روى 4.15 تنظيم شده است. 
نکته قابل توجه اين است که اين مقدار در اغلب شارژرها قابل تنظيم نيست و در ضمن با پايين اوردن آن،ظرفيت باطرى هم کاهش پيدا مى کند.
شارژرهاى ارزان به علت عدم دقت کافى در اندازه گيرى ولتاژ سل ها، باطرى ها را به سرعت خراب مى کنند.

- ولتاژ مينيمم
ولتاژ مينيمم اثر زيادى برروى عمر باطرى ليپو دارد و اصولا از 2.5 ولت تا 3.2 ولت (تحت بار) قابل تعريف مى باشد. 
به علت احتمال عدم بالانس در جريان هاى بالا، بهتر است که اين اندازه با مقدار بالاترى تنظيم شود.
يک قانون کلى اين است که باطرى را بيش از 80 درصد از ظرفيتش خالى نکنيد تا طول عمر بهترى از باطرى بگيريد براى مثال 4000 ميلى امپر ساعت از يک باطرى 5000 ميلى امپر ساعت.

- جريان ديسشارژ
يک باطرى ليپوى 20سى ديسشارژ بهتر است که با حدود 15سى و پايين تر ديسشارژ شود و اصولا بهترين روش تعيين اين مقدار، دماى باطرى بعد از تخليه هست که بايد کمتر از 50 باشد.
اعدادى که روى ليپو نوشته شده اند، بسيار خوش بينانه هستند و بهتر است که در آن ميزان از جريان با آن ها کار نکنيد تا عمر باطرى حدود 50 سايکل شود.

- دماى کار باطرى
هر اندازه باطرى گرم تر شود، کارايى آن از نظر ظرفيت و مقاوت درونى بهتر شده ولى عمر نيز کوتاه مى گردد. اين گرم شدن مى تواند در اثر دماى محيط و يا تخليه سريع باطرى باشد.
طبق يک قانون شيميايى که براى باطرى ها و خازن هاى الکتروليت به کارمى روند، به ازاى هر 10 درجه بالاى دماى 40 درجه، عمر باطرى نصف مى شود.

- نگهدارى
باطريهايى که پُر و يا خالى نگهدارى شوند، دچار کاهش عمر مى شوند. بهترين حالت نگهدارى ليپو در ولتاژ 3.8 ولت بر سل هست که معادل ظرفيت 40 تا 60 درصد باطرى مى باشد. اين قانون براى باطرى لپ تاپ و موبايل هم صدق مى کند.

- جريان شارژ
هر اندازه ليپو آرام تر شارژ شود، عمرش بيشتر است و البته براى مقادير زير 1سى اين افزايش مشهود نيست.
نکته جالب اينکه اگر يک ليپو با 5سى شارژ شود، زمان شارژ آن با هنگامى که با 2سى شارژ مى شود، تفاوت چندانى ندارد و اين به دليل منطقه ولتاژ ثابت شارژ است که يک مبحث کاملا تخصصى مى باشد.

- بالانسينگ
هراندازه ولتاژ سل ها بالانس بيشترى باشد، هنگام تخليه، فشار بر روى سل هاى ضعيف کمتر و درنتيجه طول عمر باطرى بيشتر خواهد بود. در ضمن بهتر است هميشه باطرى را با بالانسر شارژ نماييد.

شارژ باتري: بيشتر هلى کوپترهاى MJX و Revell  در حالت فعال حدود 10 دقيقه قابل استفاده مى باشند و معمولا بعد از اين مدت زمان بايد مجددا شارژ شوند.

در اکثر جعبه هاى هلى کوپتر MJX و Revell نکاتى براى استفاده بهينه از باترى ها و نحوه شارژ آن وجود دارند که براى اطلاع شما در اين بخش توضيح داده مى شوند:
- باترى هايى که قابليت شارژ دوباره ندارند را نمى توان مجددا شارژ کرد.
- براى شارژ کردن باترى هايى که قابليت شارژ دوباره دارند، بايد آنها را قبل از شارژ از محلشان خارج نماييد.
- باترى هايى با قابليت شارژ مجدد، حتما بايد زير نظر افراد بزرگسال شارژ شوند.
- باترى هاى ساده را با باترى هايى که قابليت شارژ مجدد دارند، باهم استفاده نکنيد.
- باترى هاى استفاده شده و نو را با هم استفاده نکنيد.
- توصيه مى شود که فقط از باترى هاى يکسان و يک نوع استفاده کنيد.
- در جاگذارى باترى ها به قرارگرفتن صحيح قطب هاى مثبت و منفى آنها دقت نماييد.
- باترى هايى که شارژ آنها تمام شده است را از دستگاه خارج نماييد.
- باترى ها را در محل امنى دور بياندازيد. 
- از انداختن باترى ها در آتش خوددارى نماييد زيرا ممکن است سوراخ شده و يا منفجر شوند.
مطالبى براى آشنايى بيشتر با هلى کوپترهاى کنترلى
دوباره تابستون شد و فصل اوقات فراغت. بعد از نه ماه درس خواندن و مدرسه رفتن، حالا اين نوجوان ها با يک تعطيلى 3 ماهه روبرو مي‌شوند. اين مدت تعطيلى مسلماً تمام خستگي‌ نه ماه درس خواندن رو جبران خواهد کرد. کارهايى که براى پر کردن اوقات فراغت انجام مى شود شامل: بازى کردن تو کوچه (البته در مورد پسرها) ،  ثبت نام در کلاس‌هاى تقويتى، کلاسهاى آموزشى (در همه‌ى زمينه‌هاى علمي)، کلاس‌هاى ورزشى  تماشاى فيلم‌هاى متنوع تلويزيون و فيلم‌هاى کلوپ، بازى هاى رايانه‌اى، گشت و گذار تو اينترنت و چت کردن و … خيلى کارهاى ديگر.
مطمئناً اين کارها باعث پر شدن اوقات فراغت نوجوانان خواهد شد،  اما داراى اثرات و جنبه‌هاى منفى هم ميتواند باشد.
 والدينى که تا امروز کنترل بهترى را در ايام مدرسه بر روى نوجوانشون داشتند با آغاز تعطيلات و فصل اوقات فراغت اين نگرانى برايشان ايجاد مي‌شود که ديگر کنترل قبلى را روى رفت و آمد و تعاملات فرزندشان نخواهند داشت و ممکنه نوجوانشان با خطرات پيش بينى نشده روبرو گردد. اگه تا کنون توانسته بودند در استفاده‌ى فرزندشان از وسايل الکترونيکى مانند کامپيوتر به بهانه‌ى درس و امتحان سختگيرى نمايند، ديگر اين بهانه وجود ندارد. 

  چنانچه از گروهى از مردم كه به شكل تصادفى برگزيده شده‌اند بپرسيم كه نظرتان درباره اوقات فراغت چيست، پاسخ‌هاى متفاوتى مي‌دهند. عده‌اى ممكن است بر اين باور باشند كه اوقات فراغت مدت زمانى است كه پس از انجام كار يا انجام وظايف و مسووليت‌ها باقى مي‌ماند.
عده ديگر ممكن است به فعاليت‌هاى خاصى نظير تماشاى تلويزيون، شركت در فعاليت‌هاى ورزشى، صرف غذا در بيرون از منزل و هزاران نوع فعاليت ديگرى كه ممكن است براى آنان جالب باشند، اشاره كنند. 
تنوع اين پاسخ‌ها نشان مي‌دهد اوقات فراغت براى افراد مختلف معانى گوناگونى دارد؛ ولى آنچه مسلم است، اوقات فراغت فقط زمان فارغ از كار نيست؛ بلكه فعاليتى غيراجبارى است. فرد در اين اوقات مي‌خواهد كارهايى انجام دهد كه با كمال ميل به آنها علاقه دارد، خواه به منظور استراحت، خواه براى ايجاد تنوع.
فراغت شامل فعاليت هايى جدا از اجبار‌هاى شغلى، خانوادگى و اجتماعى است كه در آن فرد فقط به ميل خود عمل مي‌كند. در نتيجه فراغت، كار يا بيكارى نيست، بلكه يك تجربه با ارزش زندگى است.

جهت پر كردن اوقات فراغت بچه ها نبايد آنها را به اصرار به كلاس هاى آموزشى فرستاد، بلكه مي‌توان از خودشان پرسيد كه چه چيزى خستگيشان را برطرف مي‌كند و آنها را به سمت كارهاى مورد علاقه‌شان سوق مي‌دهد.‎ طبيعى است كه اگر براى اوقات فراغت بچه‌ها هدف‌گذارى نشود، به طور حتم اين اوقات زايد به نظر مي‌رسد و والدين روزشمارى مي‌كنند كه تابستان هرچه زودتر‎ ‎به پايان برسد‎.‎


- يكى از روش هايى كه مي‌تواند اوقات فراغت افراد جامعه را زير پوشش قرار داده و بسيارى از ضعف ها و كمبودهاى جسمانى و روانى را رفع و درمان كند، ورزش و تفريحات سالم است. تربيت بدنى و ورزش گذشته از جبران ضعف ها و حفظ تندرستى افراد، آنان را براى زندگى، تلاش و اهداف مشترك آماده مي‌سازد. استفاده از بازى در اوقات فراغت فرصتى را براى پيشرفت فرد فراهم مى نمايد.

 معلمان ورزش بايد كودكان و نوجوانان را تشويق كنند تا در اوقات فراغت به فعاليت هاى ثمربخش و سودمند بپردازند. مربى علاوه بر آموزش بازى و انواع مهارت هاى ورزشى به دانش‌آموزان، بايد فعاليت هاى ورزشى را براى آنها لذت بخش كند، زيرا لذت‌بخش بودن ورزش موجب مي‌شود كه كودكان در اوقات فراغت، خود بخود بدان روآورده و بدين ترتيب در آنها انگيزه استمرار فعاليت هاى ورزشى ايجاد مي‌شود. به هنگام اجراى فعاليت هاى ورزشى در اوقات فراعت، بايد كودكان و نوجوانان را با ورزش هاى گروهى آشنا كرد تا در موقعيت هاى مختلف بتوانند از آن استفاده كنند. آشنايى كودكان و نوجوانان به مقررات ورزشى و اجراى آن در بازى هاى ايام فراغت ضرورى است، زيرا لازم است فرصت استقلال فكرى و تصميم‌گيرى به كودكان داده شود تا در چنين فعاليت هاى مهمى شركت كنند و اِعمال مديريت و همكارى با ديگران را به طور عملى تمرين كنند.‏

جستجوگرى، تجربه کردن، بودن در طبيعت و مشاهده پديده‌هاى آن، کشف دنياى پيرامون خود به‌ صورت آزاد و خلاق از جمله فعاليت‌هائى است اگر کودکان به‌ صورت آزاد و دلخواه و نه به شکل اجبارى و تحميلى به آن ها بپردازند اوقات فراغت خود را به ‌صورت سازنده گذرانده‌ اند.


براساس بررسي‌هاى انجام شده، در جامعه ما کودکان بيشترين زمان اوقات فراغت خود را به تماشاى برنامه‌هاى تلويزيون مي‌پردازند. علاوه بر آن که محتواى بسيارى از برنامه‌هاى تلويزيونى براى کودکان مناسب نيست، اصولاً ديدن اين برنامه‌ها کمتر جنبه خلاق و فعال دارد. تنوع برنامه‌هاى اوقات فراغت با توجه به تفاوت‌هاى کودکان، سبب بروز توانمندي‌هاى گوناگون در آنان مي‌شود و رشد همه‌جانبه آن ها را موجب مي‌گردد.
بسيارى از والدين، اسباب‌بازي‌ها و فعاليت‌هاى مناسب براى گروه‌هاى سنى کودکان را نمي‌شناسند و اين امر سبب افزايش بازي‌ها و اسباب‌ بازي‌هاى خشونت‌آميز، نامناسب با سن و توان کودکان، رقابتى و ... مي‌شود که به رشد و سلامت آنان آسيب مي‌رساند.
وجود نگرش‌هاى تبعيض‌آميز نسبت به اوقات فراغت پسران و دختران سبب محروميت بيشتر دختران در استفاده از امکانات و فرصت‌هاى موجود در زمينه اوقات فراغت در جامعه است. تغيير اين نگرش‌ها با آموزش و کار فرهنگى مناسب امکان‌پذير است.


منبع: وب سايت  migna.ir
لينک مقاله: <a href=http://www.migna.ir/vdcg.39wrak9nqpr4a.html target=_blank >اوقات فراغت کودکان</a>
اوقات فراغت کودکان
بعد از گذشت تعطيلات تابستانى که براى کودکان سرشار از فعاليت هاى متنوع و متفاوت بوده، زمان آن رسيده است که کودکان و والدين آن ها براى شروع سال تحصيلى و بازگشت به مدرسه آمادگى هاى لازم را کسب نمايند. در اين مقاله به شرح اين موارد مى پردازيم.

کودکان براى تطبيق خود با شرايط جديد مانند ورود به مدرسه و يا شروع کلاس جديد احتياج به زمان دارند. به آن ها يادآورى کنيد که روز اول مدرسه براى همه کمى اضطراب به همراه دارد، ولى به مرور زمان عادى خواهد شد.

بر روى موارد مثبت مدرسه رفتن تاکيد داشته باشيد، مانند گذراندن زمان با همکلاسى ها و دوستان قديمى و دوست شدن با همکلاسى هاى جديد، خريد وسايل جالب و هيجان انگيز براى مدرسه، انجام فعاليت هاى هاى گروهى مختلف مانند ورزش کردن و بازى هاى دسته جمعى.

مهم است که از نگرانى کودک خود آگاهى داشته باشيد و براى آمادگى کودکان در سال تحصيلى برنامه ريزى کنيد. اگر امکان داشته باشد، بهتر است هفته اول پس از مدرسه، پدر و مادر در منزل باشند. اما درصورتيکه پدر و مادرها ى شاغل اين امکان را نداشته باشند، بهتر است تلاش کنند تا بعدازظهرها مخصوصا در روزهاى اول مدرسه زمان بيشترى را به کودکان اختصاص دهند.  

اگر کودک شما قرار است به مدرسه جديدى برود، قبل از آغاز مدرسه همراه با فرزندتان ملاقاتى از آن  مدرسه داشته باشيد و پس از شروع  سال تحصيلى با والدين همکلاسى هاى فرزندتان در ارتباط باشيد. اين کار به شما و فرزندتان کمک مى کند تا با فضاى مدرسه جديد بهتر آشنا شويد. 

تلاش کنيد تا از چند هفته قبل از شروع مدرسه، ساعت خواب کودکان را به شرايط  زمان مدرسه بازگردانيد. داشتن خواب و استراحت کافى براى ياد گيرى به کودکان آمادگى بيشترى مى دهد.

خوردن صبحانه سالم و مقوى به فعاليت هاى فکرى و جسمى کودک در مدرسه کمک زيادى مى کند.

تمام اطلاعاتى را که لازم است کودک به خاطر بسپارد را براى او يادداشت کنيد. مانند ساعت شروع کلاس ها، شماره کلاس، نام معلم و يا نام راننده سرويس مدرسه و ... 

با يادداشت کردن در يک تقويم ديوارى و يا در يک دفترچه، زمان امتحان ها، برنامه کلاس هاى فوق برنامه، زمان تحويل تمرين هاى درسى و ديگر مسائل درسى فرزندتان را ثبت نماييد.

تمام وسايلى  که کودک شما براى مدرسه نياز دارد، از شب قبل از مدرسه براى او آماده سازيد. دفترهاى تمرين و کتاب ها و لوازم تحرير داخل کوله پشتى باشند و لباس هاى مدرسه در اتاق خواب کودک قرار داده شوند.

اگر کودک شما پياده به مدرسه مى رود، ايمن ترين مسير را براى او انتخاب نماييد. به کودک خود آموزش دهيد تا از غريبه ها خوراکى دريافت ننمايند و درخواست افراد ناآشنا را براى سوار شدن به اتومبيل آن ها را نپذيرند.

در صورتيکه والدين شاغل باشند، باتوجه به سن فرزندان بايد به روشى نحوه رسيدن کودک به خانه را کنترل نماييد. کودکان کم سن بايد حتما تحت نظر يک شخص بزرگسال قرار بگيرند. 

از امنيت کودک خود بعد از بازگشت از مدرسه اطمينان حاصل نماييد و برنامه ها و فعاليت هاى مختلفى  از قبيل کلاس هاى فوق برنامه، کمک آموزشى، تفريحى و يا ورزشى  را براى زمان بعد از مدرسه براى آن ها درنظر بگيريد. 

به کودکان فعاليت هايى جايگزين مانند کتاب خوانى را به جاى تماشاى تلويزيون و يا بازى هاى کامپوترى پيشنهاد دهيد.

به رشد خلاقيت و نوآورى کودکان کمک کنيد.

فرزندانتان را با افراد جديد آشنا کنيد و به افزايش توانايى هاى اجتماعى آن ها کمک نماييد.

به آن ها حس مشارکت با دوستان و همکلاسى هايشان را القا نماييد.

همچنين به اين نکته توجه داشته باشيد که فعاليت هاى بعد از مدرسه آن ها به صورتى باشد که کودکان بتوانند تکاليف مدرسه را با آرامش و به درستى انجام دهند. مراقب فوق برنامه هايشان باشيد تا زمان کودکان بين مدرسه و خانه به درستى تقسيم شود.

تکاليف درسى بخش بسيار مهمى از مدرسه فرزندان شما است. براى کمک به بچه ها در انجام تکاليف درسى محيطى آرام و ساکت را براى آنها فراهم نماييد.

هيچگاه تکاليف فرزندتان را انجام ندهيد. ولى اين اطمينان را به او بدهيد که در هر لحظه آماده کمک به او و پاسخ دادن به سوال هايش مى باشيد.
کودکان خود را به مسئوليت پذيرى، زمان سنجى، يادداشت بردارى، نوشتن تکاليف و تحويل به موقع آن ها تشويق نماييد.

مطمئن شويد که کودک شما از اوقاتى که در مدرسه سپرى مى کند بهترين بهره را مى برد. هميشه با معلم هاى فرزندتان از طريق گفتگوها و جلسه هايى که در طول سال برگزار مى شوند، ارتباط داشته باشيد تا از نقاط قوت و ضعف کودک خود آگاهى بهترى پيدا کنيد.

و از همه مهمتر اينکه چه روز اول و چه روز آخر مدرسه، به نحوى رفتار نماييد که فرزند شما بداند همواره به احساسات و نگرانى هاى او توجه نموده و انتظار بيش از اندازه اى از او نداريد. تنها در اين صورت است که براى موفقيت در مدرسه تمام سعى خود را مى کند.

منبع: سايت KidsHealth
بازگشت به مدرسه
آيا براى کودکان تفريحى جذاب تر از خاک بازى و آب بازى وجود دارد؟ احتمالا نه! اين علاقه مى تواند آنها را براى گل کارى و کاشت گياه ترغيب نمايد. 

همه ما هنگاميکه لمس کردن خاکِ نرم و رويش گل و گياه از خاک را در ذهنمان تصور مى كنيم، وسوسه مى شويم تا کمى باغبانى کنيم. پس مى توانيم لذت باغبانى را به همراه کودکانمان تجربه کنيم.

فضا و لوازم مورد نياز
براى يک باغبانى موفق لزوما نيازى به فضاى وسيع و خاک مرغوب نيست. شما مى توانيد در يک آپارتمان کوچک و يا در فضاى باز به همراه کودکان خود کاشت گل و گياه را تجربه کنيد. 

کاشت گل و گياه در خانه
اصلى ترين نياز کاشت گل و گياه در خانه، يک پنجره براى نفوذ نور آفتاب است. با تاکيد بر اين مسئله، کودکان ضرورت وجود نور خورشيد را براى رشد گياهان فرا مى گيرند. بهترين جايگزين براى فضاى گلخانه ها، طاقچه کنار پنجره است تا بتوان بر روى آن گلدان هايى را قرار داد. براى زير گلدان ها مى توان از ورقه آلومينيوم استفاده نمود. در زير گلدان ها يک روزنامه بزرگ پهن نماييد تا نگران ريخت و پاش خاک هاى گلکارى نباشيد. از کودک خود بخواهيد تا هر يک از گلدان ها را تا 2/3 حجمش از خاک پر نمايد. سعى کنيد او را بخاطر ريختن خاک ها در اطراف خانه سرزنش نکنيد زيرا با اين کار تمام لذت خاک بازى را از او  سلب خواهيد کرد. براى آبيارى به کودک خود يک بطرى آب بدهيد (بهتر است يک بطرى خصوصى براى او فراهم کنيد) و به او ياد بدهيد که با مقدار کمى آب، به آرامى گلدان ها را آبيارى نموده و گياه رو به رشد درون گلدان در آب غوطه ور نشود. 

کاشت گل و گياه در فضاى باز
فراهم کردن موقعيتى براى کاشت گل و گياه در يک محوطه آزاد مى تواند براى کودک بسيار موثر واقع شود. اما لزومى هم در اين کار نيست و شما نيازى به فضاى وسيع نداريد، بلکه يک فضاى تقريبا 60 در 90 سانتيمتر مى تواند مشوق خوبى براى کودک شما باشد. آبيارى، چيدن علف هاى هرز و مراقبت مکرر از گياه مى تواند عوامل موثرى در ايجاد حس مسئوليت در کودک شما باشد. 

ابزارهاى مورد نياز
در هنگام باغبانى در فضاى خانه، شما تنها به يک قاشق سوپ خورى بدون مصرف نياز داريد تا گلدان ها را با آن پر کنيد. اما براى کارهاى بيرون از خانه بايد ابزارهاى متفاوتى فراهم کنيد، شايد اين کار کمى پرهزينه باشد اما بدون شک ارزش خرج کردن را دارد. از آنجا که باغبانى در فضاى آزاد، واقعى تر از باغبانى در فضاى خانه به نظر مى رسد، کودک نمى تواند با لوازم پلاستيکى باغبانى، کار باغبانى را به درستى انجام دهد. گاهى اوقات ابزارهاى باغبانى مانند بيل و شن کش در اندازه هاى کوچک که از ابزار فروشى براى کودکان خريدارى مى شوند، پس از گذشت چندين سال نيز براى باغبانى در خانه قابل استفاده خواهند بود. 

چه چيزى براى کاشت مناسب تر است؟
کاشت بذرهاى ساده اى که سريعتر رشد مى کنند، بهترين گزينه براى شروع  کار باغبانى است. مثلا کاهو در سه هفته رشد مى کند و تبديل به گياهى زيبا مى شود. از اين گذشته، شما مى توانيد با گياه هاى کوچکى که کودک شما کاشته است، سالادى کودکانه درست نماييد. نظاره کردن رويش و جوانه زدن کاهو به زيبايى تماشاى شکوفه زدن يک گل است. 

گلکارى را نيز در برنامه باغبانى کودکتان فراموش نکنيد. گل حنا و سنبل دو گزينه بسيار مناسب براى گلکارى مى باشند. اين دو گل بسيار سريع جوانه مى زنند و در گلدان نيز گل مى دهند و مى توان آنها را بعدها به يک باغچه و يا فضايى خارج از خانه منتقل نمود. 

سعى کنيد در آبيارى گياهان و گل ها تعادلى برقرار نموده تا مانع از آب گرفتگى و يا خشکى بيش از حد ريشه گياهان شويد. آبيارى را در خانه به کودکان خود محول کنيد و در آبيارى هاى خارج از خانه، باز و بستن يا کم و زياد کردن شير آب را به آنها بسپاريد و فراموش نکنيد که آب بازى نيمى از تفريح کودکان در باغبانى است. 

نويسنده: دکتر بتى ام. کالد ول، استاد و متخصص پرورش و پيشرفت کودکان
منبع: www.fisher-price.com
کاشت گل و گياه به همراه کودکان
چگونه در تعطيلات تابستان، کودکان فعال و پُرانرژى باشند؟

- انجام تمرينات ورزشى براى کودکان
- تفريحات سالم در تابستان
- سعى کنيد هر روز 10000 قدم پياده روى کنيد!
- کوهنوردى مى تواند هيجان پياده روى هاى خانوادگى را افزايش دهد.
- هر روز زمانى را به فعاليت هاى فيزيکى اختصاص دهيد.

قدم هايى به سمت خوشبختى
به کودکان خود اجازه ندهيد تا در ايام تعطيلات تابستانى باعث نگرانى شما بشوند. جدولى از برنامه هاى جالب و هيجان انگيز ترتيب دهيد تا  در دو ماه آينده خانه شما محل زندگى يک سرى بچه هاى بى حوصله نشود. شما مى توانيد هر کارى انجام دهيد، از تماشاى فيلم گرفته تا بازى در فضاى آزاد. اين مقاله سرشار از ايده هاى جالب است براى اينکه چگونه بچه ها را در طول تعطيلات تابستانى فعال نگاه داريد.

تمرينات ورزشى براى کودکان
حالا ديگر تعطيلات تابستان فرا رسيده است و ممکن است بچه ها از اينکه حوصله شان سر رفته است گله و شکايت کنند. در اينجا ما يک سرى ايده براى فعال نگاه داشتن کودکان در اين ايام براى شما داريم.
شب قبل و يا در همان روز در مورد برنامه ى آن روز با کودک خود صحبت کنيد. هر روز مقدارى زمان بايد براى برنامه ريزى اختصاص دهيد، اين کار باعث مى شود که شما ايده اى از آنچه مى خواهيد انجام دهيد در ذهن داشته باشيد که همين موجب راحت تر و روان تر شدن کارها مى شود. در زمان برنامه ريزى به ياد داشته باشيد که کودک شما روزانه به 60 دقيقه فعاليت جسمانى نياز دارد تا سالم بماند.
کودکان همچنين در مورد اهميت فعاليت در ايام تعطيلات تابستان آموزش مى بينند.

تفريحات سالم در تابستان
کودکان را از ديدن تلويزيون، بازى هاى کامپيوترى و وقت گذراندن با کامپيوتر منع کنيد.
●با کودک خود در اين مورد صحبت کنيد و براى اين کارها يک زمان محدودى را در نظر بگيريد. زمانى که ما پيشنهاد مى کنيم 1 تا 2 ساعت در روز و 8 ساعت در هفته مى باشد. اين زمان بندى کمک مى کند تا آنها وقت آزاد داشته باشند تا در فضاى آزاد بازى و فعاليت بيشترى کنند.
● از کودکان در برنامه ريزى هاى روزانه کمک بخواهيد. از آنها بخواهيد تا برنامه ها وکارهاى دلخواهشان را نوشته و بر روى درب يخچال نصب کنند. با انجام هر کارى مى توانند جلوى آن مورد را علامت بگذارند.

به مانند يک مربى ورزش
شما اين مطلب را بارها شنيده ايد که مى گويند...
تفريحات سالم کودکان در تعطيلات تابستان
کودک شما در سنين متفاوت نياز به انجام بازي‌هاى متفاوتى دارد که با رشد مغزى او تطبيق داشته باشد. انجام اين بازي‌ها مي‌تواند به رشد و تکامل روانى و عقلانى کودک کمک کند. راهنماى زير چگونگى بازى کردن با کودک را بر حسب سن او بيان مي‌کند.


- از هنگام تولد تا چهارماهگى

براى کودک کتاب قصه بخوانيد؛ براى او شکلک در بياوريد؛ بدنش را قلقلک بدهيد؛ به آرامى اشيايى مانند يک جغجغه با رنگ درخشان را در برابر چشم‌هاى نوزاد حرکت بدهيد؛ ترانه‌هاى ساده و لالايي‌ها با عبارت‌هاى تکرار شونده براى او بخوانيد؛ هر کارى را که خودتان و نوزادتان انجام مي‌دهد را براى او تعريف کنيد، براى مثال خوب حالا مي‌ريم سوار ماشين بشيم؛ تو رو ميذارم توى صندليت؛ مامان داره مياد توى ماشين
 
- از 4 ماهگى تا 6 ماهگى

به کودک کمک کنيد حيوانات پرشده را در بغل بگيرد؛ چيزهايى مانند قطعات پلاستيکى را روى هم بگذاريد و بگذاريد کودک به آنها ضربه بزند و به هم‌شان بريزد؛ موسيقي‌هاى با ريتم‌هاى متفاوت براى کودک پخش کنيد؛ به کودک‌تان کتاب‌ قصه‌هاى داراى تصاوير رنگارنگ درخشان نشان دهيد؛ بگذاريد کودک اشيا با قوام‌هاى متفاوت را حس کند. 

- از 6 تا 18 ماهگى

با کودک‌تان چهره به چهره صحبت کنيد تا کودک بتواند بين صداها و کلمات ارتباط برقرار کند؛ به افراد و اشياى آشنا اشاره کنيد و نام آنها را تکرار کنيد؛ آوازهايى با جملات تکرارى و حرکت‌هاى دست براى کودک بخوانيد؛ با او قايم باشک بازى کنيد. 

- از 18 ماهگى تا 24 ماهگى

بازي‌هاى ساده‌ براى بازشناسى اشيا را با کودک انجام دهيد، براى مثال
چطور با کودک بازى کنيم؟
رشد اجتماعى يعنى رشد مهارت هاى برقرارى ارتباط با ديگران از جمله توان درک احساس و نظر ديگران ،توان بيان احساس و نظر خود به ديگران، توان همکارى و همدلى با ديگران و... و ارتباط با محيط از جمله درک قواعد و قوانين اجتماعى ، پذيرش ارزش ها ى جامعه ،قبول عادات و سنت هاى اجتماعى ،ارتباط با طبيعت و درک اهميت حفظ و گسترش زندگى انواع موجودات زنده ، دوست داشتن طبيعت و.. . 
عيد نوروز جشن ملى ايرانيان براى شروع سال نو ،زنده شدن طبيعت و آغاز فصل بهار فرصتى مناسب براى رشد اجتماعى کودکان و نوجوانان است. اين موضوع از چند جنبه قابل بررسى است. 

به دنبال نوروز، تعطيلات و مسافرت هاى آن، همان طور که براى کودکان، لذت بخش و خاطره انگيز است، مى تواند برايشان استرس زا نيز باشد، چرا که دورى از محل سکونت و عادت هاى معمول روزانه و دل بستگى هاى آنان در طى سفر به مکان هاى دور، مى تواند آرامش ناشى از مامن خود يعنى خانه را از آنان بگيرد.بنابراين، ما مى توانيم با رعايت نکته هاى زير، گام به گام با کودکان در تعطيلات نوروزى، همراه باشيم و از لذت کافى برخوردار شويم:
 
• نوروز متعلق به کودکان هم مى باشد، پس سعى کنيد به آنان نيز خوش بگذرد و خاطره هاى خوشى را در اين روزها، تجربه کنند. علاقه ها و دل واپسى هاى آنان که با بزرگسالان متفاوت است را به طور کامل، بشناسيد. به همين دليل، در عين حالى که اجازه مى دهيد کودکان، روزهاى خوشى را سپرى کنند، به دقت مراقب آنان باشيد چرا که کودکان در اين دوران، بيش تر از هر وقت ديگرى، آسيب پذيرند.
 
• کودکان داراى نظرهاى قابل احترامى هستند، بنابراين در خريد وسايل و لباس هاى آنان، نظرشان را جويا شده و ضمن توضيح نوع، جنس و قيمت هر کالا، آنان را در خريد، شرکت دهيد.
 
• کودک در هنگام خانه تکانى، دوست دارد به شما کمک کند. سعى کنيد در عين دخالت او  و محول کردن مسئوليتى در حد توانش، کارهاى سنگين و خطرناک را به او واگذار نکنيد.
 
• جمع شدن اعضاى خانواده در کنار هم، فرصتى براى تمرين در کنار هم بودن: در زندگى شهرى امروزه فرصتهاى مناسب براى در کنار هم بودن اعضاى خانواده به سختى به دست مى آيد . تعطيلات نوروز فرصتى است براى اينکه والدين در کنار کودکان باشند و ساعت هاى طولانى را در کنار هم سر کنند. چه خوب است که با برنامه هاى مختلف و جالب در کنار هم بودن را به تجربه اى شيرين تبديل کنيم. انجام بازى هاى مختلف و متناسب با سن فرزند ،گردش در طبيعت،قصه گويى و قصه خوانى ،ورزش و ... مى تواند ايده هاى جالبى باشد. با ايجاد رابطه هاى صميمانه ومنطقى، درسى عاطفى از خانواده را به کودکان خود، آموزش دهيد. 
 
• آشنايى با رسوم و سنت هاى ملي:  يکى از مهم ترين جلوه هاى رشد اجتماعى ،اجتماعى شدن است.بخشى از اجتماعى شدن ،آشنايى با آداب و رسوم ملى و ايجاد علاقه نسبت به آن ها است. اين کار فرد را به ريشه هاى خود متصل مى کند و در تشکيل هويت فرد از جنبه ى ملى و اجتماعى موثر است. شايد براى برخى بزرگتر ها برخى رسوم مثل چيدن سفره هفت سين ، خريد ماهى شب عيد و ... خسته کننده باشد اما کودکان از انجام کار هاى خاص در روز هاى خاص هماهنگ با دوستان و همکلاسى هايشان لذت مى برند. چه خوب است که ضمن انجام اين کار ها به فلسفه و نکات اخلاقى و انسانى آن هم اشاره کنيد تا فرزندتان با ديدى باز تر به اين رسوم نگاه کند. 

• ديد و بازديد هاى عيد : بسيارى از ما امروزه خويشاوندان خود را در مراسم رسمى مثل عروسى و مجلس ختم مى بينيم و فرصتى براى گفتگو هاى دوستانه و نزديک نداريم .کودکان به اين روابط نياز دارند. درک روابط خويشاوندى ،ارتباط با افراد فاميل ،احترام و ابراز علاقه به بزرگتر هاى فاميل يا يکى از افراد خانواده شان دور از خانواده است و ...براى کودک لازم است. فرزندتان در ديد و بازديد هاى نوروزى بسيارى از روابط اجتماعى را فرا مى گيرد. برخى خانواده ها از اينکه فرزندشان حاضر نيست در اين ايام همراهشان شود،گله مى کنند. اگر بتوانيد برنامه اى ترتيب دهيد که به فرزندتان در ديد و بازديد هاى نوروز خوش بگذرد بيشتر همراه شما مى شود. مثلا برنامه ديد و بازديد را کوتاه کنيد و در جلسه هاى خودمانى تر بازى هاى دسته جمعى بدون برد و باخت  بدون اينکه کدورتى پيش بيايد، انجام دهيد. در مسير رفت و برگشت با فرزند خود صحبت کنيد . اگر امکان دارد به پارک هم برويد.

 شايان ذکر است چند نکته را اينجا متذکر شويم:
• قبل از رفتن به ميهمانى، با کودک صحبت کنيد و ضمن اين که او را از عارضه هاى مصرف زياد آجيل، شيرينى و تنقلات، آگاه مى کنيد، فايده ى ميوه ها را نيز براى او شرح دهيد.
 
• پذيرايى از کودکان فاميل با آجيلى از ميوه هاى خشک شامل: کشمش ، برگه ميوه ها، توت، آلو، خرما و گردو مى تواند براى آنان ترکيبى جذاب و فوق العاده مفيد باشد.
 
• تعطيلات، زمانى مناسب براى ارتباط کودک شما با هم سن و سالانش مى باشد. شما هم مانند فرزندتان، فرصت مناسبى داريد که در اين روزها بيش تر با او باشيد.
 
• تماشاى بيش از حد تلويزيون يا انجام بازى هاى رايانه اى در تعطيلات نوروزى، يکى از اصلى ترين عامل هاى کم تحرکى کودک شماست. اين نقص را با پياده روى با او، جبران کنيد چرا که تعطيلات، فرصت خوبى براى بودن با کودکان است.
 

• تا حد امکان براى کودکان از لباس هاى تيره تر و نقش دار استفاده شود که لکه هاى کوچک  را به وضوح نشان ندهد. به طور حتم، لباس روشن فرزندتان اگرچه بسيار زيباست ولى در اولين ساعت هاى ميهمانى با انواع لکه ها، و آلودگى ها، شما را پدرومادرى نامنظم، جلوه مى دهد. در ضمن، استفاده از لباس هايى که به راحتى شسته شده و زياد چروک نمى گيرند و نيز لباس هاى چند تکه اى که قسمت هاى مختلف آن با يکديگر هم خوانى دارند، توصيه مى شود. به اين ترتيب، اگر قسمتى از لباس، کثيف شد، لازم نيست تمام آن را عوض کنيد.
 
• در طول سفر، صبر و انعطاف پذيرى شما براى کودکان و براى خود شما، سفر را راحت تر مى کند چرا که کودکان به طور معمول، تمايلى به قرارگرفتن در چهارچوبى که شما در ذهن تان ايجاد کرده ايد، ندارند. از کودک پرانرژى خود، انتظار سکوت و آرامش را در طى سفر، نداشته باشيد زيرا اگر مانع بازى و جنب وجوش او شويد، او نيز با بهانه جويى و گريه، اوقات خوبى را نخواهيد داشت.
• براى سرگرمى کودکان بزرگ تر در حين سفر، برنامه هاى آموزشى در قالب داستان، طنز و گوش دادن به موزيک هاى کلاسيک و استفاده از وسايل و سرگرمى هاى کمک آموزشى وفکرى را فراهم آوريد و از آنان بخواهيد که نقاشى منظره هاى اطراف را بکشند يا خاطره هاى سفرشان را در دفترى بنويسند و در اين کارها، خود نيز آنان را يارى دهيد.
 
• داشتن يک نقشه جغرافيايى در سفر، به همان اندازه که به شما در طى مسير، کمک مى کند، براى کودکان هم سرگرم کننده و جالب است. گاهى وقت ها مسير حرکت و مکان هايى را که در آن، اسکان داريد، روى نقشه به آنان نشان دهيد.
 
• در طى سفر ، تعدادى از اسباب بازى هاى مورد علاقه ى کودک را همراه خود ببريد. از اسباب بازى ها با تکه هاى کوچک يا داراى آلودگي( خمير بازى، آبرنگ و...) استفاده نشود. مى توانيد اين وسايل را در يک بسته يا کيسه کوچک با خود نگداريد.
 
• داروهاى مورد نياز کودک مانند تب بر، قطره بينى، کرم يا لوسيون ضد آفتاب و پماد دفع حشره ها و پشه گزيدگى را به همراه دفترچه بيمه او به همراه داشته باشد.
 
• کودکان در مقابل آلودگى محيط، هوا، غذا و جانوران موذى، از بزرگسالان حساس ترند بنابراين، نياز به مراقبتى بيش از بزرگسالان دارند.
 
 • همان طور که شما علاقه مند به بازديد از مکان هاى ديدنى و تاريخى منطقه مورد سفر هستيد،کودکان نيز تمايل به بازى و استفاده از محل هاى تفريحى آن منطقه را داند. از آنان غافل نباشيد.
 
• براى کودک خود، يک هديه يا سوغات، هرچند کوچک، از شهر مورد سفر، تهيه کنيد تا آن را به عنوان يادگارى، نگه دارد.
 
• در طى مسافرت و تعطيلات، تلاش کنيد عادت هاى خواب کودکان، تغيير نکند تا بعد از تعطيلات، دچار مشکل نشويد. در ضمن با توجه به فرآيند منفى کندذهنى و کاهش يادگيرى به دنبال تعطيلات طولانى، با استفاده از کمک آموزشى هاى غير درسى، سرگرمى هاى رياضى و تشويق به نوشتن خاطره ها و خلاصه درس ها، اين نقص را برطرف نماييد.
 
 
فرآوري: نسرين صفرى
بخش خانواده ايرانى سايت تبيان
با فرزندان در تعطيلات نوروز
در ۹ ماهگى، کودکان به خوبى و با سرعت مى توانند سينه خيز بروند. ولى آنها بى وقفه تلاش خود را مى کنند تا بر روى پاهاى خود بايستند. هر کمکى در جهت عمودى باعث مى شود که آنها بر روى پاهاى خود قرار بگيرند. در ابتدا، کودک با کمک ديگران ياد مى گيرد که چطور بايستد. سپس، اولين قدم هاى خود را تحت مراقبت ديگران بر مى دارد که به نام
شناخت کودک از ۹ ماهگى تا يک سالگى
از چهار تا شش ماهگى قدرت بينايى نوزاد به مرحله اى از ثبات مى رسد. منطقى که در پس اين توانايى قرار دارد به اين معنا است که نوزاد تمام دانش خود را از اشيا پيرامون خود از طريق بينايى بدست مى آورد و با تغيير فاصله ى ديد، اين آگاهى از اشيا نيز تغيير مى کند. ذهن نوزاد شروع به تصحيح اصولى مى کند که قبلا به عنوان اصول تغييرناپذير درا طراف او شناخته شده بودند.

يافته هاى تجربى نيز نشان مى دهند که در اين مرحله، نوعى آگاهى اوليه از مفهوم مقدار– تعداد و مدت زمان– در نوزاد شکل مى گيرد. اين مورد چيزى نيست که در اين سن  بتوان در رفتار هاى نوزاد آن را به راحتى تشخيص داد.


- نوزاد از ۳ تا ۶ ماهگى تلاش مى کند چه چيزى را بياموزد؟
نوزاد در سن چهار ماهگى دريافت سطحى و اوليه اى نسبت به
تلاش نوزاد براى كشف محيط اطرافش
1- همواره به توصيه هاى مربوط به گروه سنى که بر روى جعبه اسباب بازى ها درج شده اند، توجه کامل داشته باشيد و با در نظر گرفتن سن، علايق و سطح مهارت کودکان خود، براى آنها اسباب بازى مناسب را انتخاب نماييد. همچنين به ساير علامت هاى مربوط به ايمنى مانند
ده نكته پيرامون ايمنى اسباب بازى ها
بروز احساس خلاقانه در کودکان به محض حرکت آنها شروع مى شود. آنها بخاطر شناخت هويت خود شروع به تغيير يا تنظيم صدا وحرکات سرودست مى کنند ( براى مثال انجام تغييراتى در زمينه حرکت ، پرت کردن ويا ريتم) . اين رفتار در حدود 6ماهگى آغاز ميشود . در طى ماه هاى 6 تا 12 ، کودک تحول وتکامل مى يابد والبته بين 9 تا12 ماهگى به اوج خود ميرسد.
کودک در تولد يک سالگى اش ميتواند صفحات يک کتاب رابه دقت ورق بزند، گويى به تنهايى آنها را مى خواند.

-	کودک 6-12 ماهه بطور طبيعى ميکوشد تاچه چيزى بياموزد؟
در 6ماهه اول ، کودکان ، غان وغون کردن ، گريه ها وخنده هايشان را باتوجه به پاسخ هاى والدين خود اصلاح وبهبود مى بخشند. آنها دايره واژگان معنادارو پراحساس خود را گسترش ميدهند.
آنها، عليرغم انواع خاص صداها وداد وفريادها ، هرچقدر دربدست آوردن آنچه که مى خواهند موفق تر شوند، طبيعتا از آنها به عنوان وسيله اى براى برآوردن اهدافشان استفاده ميکنند واين زمانى است که يک رفتار عمومى شکل ميگيرد.
کودکان 4-6ماهه ميتوانند چيزهايى که برايشان آشنا هستند ، تشخيص دهند ازقبيل يک بطرى ويا يک جغجغه، يک عکس يا يک نقاشى، اما آنها به گونه اى به تصاوير اشيا واکنش نشان ميدهند گويى که يک شيء واقعى هستند. در نتيجه براى مثال، يک کودک 5 ماهه ممکن است بر روى تصوير چنگ زند ، چيز کوچکى را نيشگون بگيرد، ويا آنرا در دهانش بگذارد. مشخص شده است که درک وفهم کودک ، ازطريق گول زدن ، اينکه مثلا يک عکس و يا نقاشى رنگى از يک شيء يا يک شخص تمام ويژگى هاى آن شخص به تصوير کشيده شده را نمى تواند منتقل کند، از قبيل درجه حرارت ، ابعاد، بافت وترکيب آن که اين ويژگى ها مى تواند نقطه عطف مهمى در شناخت کودک براى درک شناخت محيط اطرافش باشد.

در شش ماهه دوم ، ارتباط کودک و واژگان معنادار تحول بيشترى مى يابند، خصوصا اينکه والدين اين آواسازى هاى اوليه کودک را هدفى براى برقرارى ارتباط تعبير و تفسير ميکنند. براى مثال ، اگر کودکى در موقع تلاش براى دستيابى به چيزى جيغ بزند و يا صدا درآورد مادرش چنان واکنش نشان ميدهد گويى رفتار کودک از نوع ارتباطى بوده است. حتى اگر چنين نبوده باشد، بر اساس اين فرضيه ، او در پاسخ به کودک به او کمک ميکند تا اسباب بازى را بدست آورد ويا هرچه بنظر ميرسد کودک خواستار آن است.
اين کاربه نوبه خود به کودک کمک ميکند تا راه هاى ارتباطى خود را بهبودو واژگان معنا دار خود را غنا بخشد. نتيجه کليدى زمانى  روى ميدهد که کودکان شروع به برقرارى ارتباط بصرى با مخاطبانشان نمايند و اين زمانى است که مى خواهند به چيزى نزديک شوند وآن را بگيرند و يا وقتى که براى جلب توجه مخاطبانشان به سمت چيزى  اشاره ميکنند.

تحقيقى که توسطBeilino  وهمکاران انجام شده است، نشان مى دهد که وقتى به کودکان 6-12ماهه عکس چيزهايى نشان داده مى شود همچنان به پنجه انداختن، محکم در دست گرفتن ويا بو کردن ادامه مى دهند، همچنين به پشت سطوح مصور نگاه ميکنند. اما برخلاف کودکان کوچکتر ، کودکان 6-12 ماهه فعالانه به جستجو و بررسى سطوح متفاوت چاپ شده مى پردازند ازقبيل کاغذ ، مقوا ويا پارچه ، گويى آنها ميخواهند اموال خود را محکم در دست بگيرند. گفتن اينکه آيا کودکان در اين سن تفات هاى ميان يک عکس يا يک تصويرويا چيزى را که به او نشان داده ميشود را درک ميکنند، دشوار است. آنچه بديهى است اين است که آنها تصاوير اشياء رابه شيوه  اى مورد توجه وبررسى دقيق قرارميدهند که کاملا با شيوه اى که خودشان اشياء را جستجو ميکنند، متفاوت است. بطور خلاصه، درطى سال اول، کودکان با غان وغون کردن هاى توام با لبخند وگريه کنترل ارتباط با مخاطبانشان را بدست مى آورند. آنها اصوات جديد، حرکات سرودست وحالت هاى ساختگى صورت را از خود نشان مى دهند تا ازاين رهگذرمجموعه آثارمعنادارخود را بهبود بخشند.

 پس از 6- 8 ماهگى، آنها درحالى که مشغول کارهاى مختلفى هستند، بامخاطبانشان ارتباط بصرى برقرار ميکنند تا در عين حال آنها را هشيار نگهدارند. همچنانکه به اولين سالگرد تولد خود نزديک ميشوند قادر به گوش کردن انتخابى ، اشارات ارتباطى وموافقت با درخواست هاى ساده هستند. آنها ميدانند که چگونه اشياء را در عکسها وتصاويرتشخيص دهند و وقتى که از آنها خواسته ميشود تا دستورات کلامى ساده اى همچون خداحافظى را با تکان دادن دست اجرا کنند، با خوشحالى جواب ميدهند. مهم تر از همه آنکه، آنها اشياء رانشانه ميگيرند تا توجه ديگران را معطوف آنها سازند. به محض ادامه چنين اشارات مشترکى، کودک به لحاظ رشدى آماده است تا با صحبت ها و تقليد از رفتارهاى والدين بتواند کارهاى آنها را انجام دهد.

-	کودک براى کسب اين مهارتها چه کار خواهد کرد.؟
شش ماهه اول :کودکان ازچهار پنج ماهگى شروع به خنديدن وغان وغون کردن بعنوان شيوه اى براى جلب توجه ميکنند. کودکان 5تا6ماهه تصاوير دو بعدى واشياى آشناى سه بعدى همچون يک جغجغه يا بطرى را تشخيص ميدهند. چنين تصاوير دوبعدى ميتواند شکل يک عکس، نقاشى رنگى ساده يا هولوگرام هاى سه بعدى رابه خود بگيرند کودکان خصوصا عکس هاى خودشان ويا کودکان ديگر ويا حيوانات رادوست دارند. دراين مرحله آنها واقعا خودشان رادريک عکس تشخيص نميدهند.
همچنانکه آنها به شش ماهگى ميرسند مجموعه کاملى از احساسات وعواطف رادر واژگانشان منعکس ميسازند ازجمله خوشى ،عصبانيت وتعجب. آنها اصوات گفتار آدمى را تشخيص ميدهند وغان و غون ميکنند: ما، پا، وا. آنها تصاوير اشياء را مثلا در يک کتاب مصور تشخيص ميدهند وبه آنها اشاره ميکنند. در شش ماهگى آنها آمادگى دارند تا به جاى آنکه شبيه سازى کنند ، آن را انجام دهند و تقليدى از آن به ابتدايى ترين شکلش داشته باشند.
شش ماه آخر:کودکان در اين سن چندان صحبت نميکنند اما بيشتر از آنکه بتوانند حرف بزنند ، خوب ميفهمند.
کودکان 10تا 12 ماهه دوست دارند تا تفاوتها وتغييرات پيرامون صداها وحرکتهايشان راعملى سازند.
در اين مرحله بسيارى از صداهاى بى معنى، معنا دار وآگاهانه تر ميشوند. همچنانکه کودکان به اولين سالگرد تولد شان نزديک ميشوند هنوز زبان بچه گانه صحبت خواهند کرد اما با آهنگها وتاکيدهايى که شبيه به گفتار بزرگسالان است، گاه به شکل جويده جويده ويا صحبتهاى نامفهوم براى مثال، دراين مرحله، کاملاشاهد تقليد آگاهانه از رفتار بزرگسالان در مورد تلفن هستيم، مانند فشار دادن بر روى دکمه روشن در يک تلفن بى سيم وصحبت با آن. همچنين کودکان شروع به صحبت با يکديگر و يا با صدا با هم ارتباط برقرار مى کنند. نوزادان بطور فزاينده اى  نسبت به گفتار بزرگسالان دقيق تر ميشوند.

در پايان اين دوره، اکثر کودکان بازى هاى اشاره اى را بازى ميکنند. آنها اولين کلمات واقعى شان را به زبان مى آورند و بطور همزمان آغاز به خواندن اولين کتاب هاى مصورشان ميکنند!
کودکان صفحات يک کتاب را ورق ميزنند، لبه يک تصوير را با دقت کامل بلند ميکنند وهمانطور که مادرشان به يک جوجه اردک ويا هاپو درداستان اشاره ميکند، به تصاوير صحيح اشاره ميکنند.کودک اشياء را درتصاويرويا عکسها همانطور که در يک محيط واقعى وجود دارند، تشخيص ميدهد.
( براى مثال تختخواب در عکس که آن را با تختخواب خانه ربط ميدهد).

-	والدين کودک چگونه ميتوانند اين پيشرفت طبيعى را پشتيبانى کنند؟ 
در سالهاى اخير روانشناسان پى برده اند که اولين قدم ها در فراگيرى خواندن واقعا در حدود 9 ماهگى آغاز ميشود ، هنگامى که کودک کم کم زبان گفتارى را ميفهمدوبه اشيايى که دوست داردديگران به آنها توجه کنند ، اشاره ميکند.از اين رو به محض آنکه کودک علاقه نشان ميدهد براى او کتابهاى مصور ساده را بخوانيد و با او در هنگام خواندن بازى کنيد.
سعى کنيد که کودک را به راحتى در دامان خود قرار دهيد وصفحات يک کتاب مصور را ورق زنيد که تصاوير بزرگ وساده اى داشته باشد. به چيز هاى مختلف در تصوير اشاره کنيد و نام آنها را براى کودک بگوييد: (اينجا يک عروسک است، درست شبيه عروسک تو).
کودک به محض آنکه آمادگى يابدعاشق اشاره کردن به تصوير گربه اى که شما درباره آن صحبت ميکنيد، خواهد شد.با وجود اين بهتر است که اين بازى کوچک را به آزمون از کودک تبديل نکنيد:هاپو کجاست؟ به سگ اشاره کنيد...خوبه! حالا جوجه کجاست؟ اين کار ميتواند کودکتان را دلزده کند ولذت تعريف يک داستان را از او سلب کند. کودکان از نام بردن عکس ها لذت ميبرند، مطمئن باشيد ، اما ضرورتا دوست ندارند که از آنها در اين باره امتحان بعمل آيد.
آشکارا، کودکان نيز دوست دارند که به انواع بازيهاى اشاره اى با اشيايى به غير از تصاوير  موجود در يک کتاب بپردازند... استفاده از کتابهاى مصور بعنوان پشتوانه براى چنين بازيهايى ايده خوبى خواهد بود.


برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
نوآورى ها
حسى از واقعيت ،فراتر از ديدن ودر دست گرفتن.اين مرحله نشانه شروع ثبات ودوام شى واصل عليت به معناى واقعى کلمه است . کودک هم اکنون حس هايى از واقعيت ها را متوجه مى شود که فراسوى اطلاعات و منابع حسى او از ديدن و گرفتن ودر دهان گذاشتن آنهاست.
کودکان هشت تا نه ماهه اين توانايى را دارند که بفهمند اشياء چگونه کار ميکنند و مستقل از کنش مستقيم کودک بر آنها، چه اثرى بر ديگرى ميگذارند. اين تواناييهاى تازه بدست آمده پيشرفت مهمى درحس جديد  کودک از واقعيت هست وبين 9 تا دوازده ماهگى کاملا رشد وتحول مى يابند.

کودک 6 -9 ماهه بطور طبيعى ميکوشد تا چه بياموزد؟
اين مرحله به پيشرفت سه مهارت جديد مشخص ميشود که نشان دهنده پيشرفت قابل توجهى در بنيان واقعى وعلمى مفهوم شيء است و در نتيجه، احساس واقعى کودک از نحوه وجود و ارتباط چيز ها در زمان ومکان.
در ابتدا ، پيش بينى بصرى از حرکتها ويا مسير هاى سريع وپيش بينى موقعيت هاى بعدى قرارگيرى انواع متفاوت اشياء متحرک، به چشم ميخورد.
کودک حرکت، نقل و انتقال شيء را، اگر چه قادر به ديدن آن ها نباشد که حرکت دارند را مى تواند پيش بينى نمايد. 

دومين مهارت جديد امکان متوقف کردن يک عمل ودنبال کردن و ازسر گرفته شدن آن در زمان و يا مکان بعدى است ، بدون يک عامل خارجى ومشروط به اينکه فاصله زمانى خيلى طولانى نباشد.
آخرين مهارت  کودک، پى بردن به وجود اشياء پنهانى و غير قابل رويت است.

کودک براى بدست آوردن اين مهارتها چه کار خواهد کرد؟
در اين مرحله کودکان بصورت بصرى اشياء را دنبال ميکنند، حتى اگر اشياء توسط شخص ديگرى بر روى زمين بيفتد ويا نشان داده شوند، آنها نقطه فرود را پيش بينى ميکنند.
 اگر کودک با اسباب بازى بازى کند وناگهان آن اسباب بازى از دستش بيفتد ، حداقل براى مدتى ، او بدنبال آن اسباب بازى خواهد گشت و اگر اسباب بازى دوباره پيدا شود اوآن را خواهد گرفت وهمچنان به بازى ادامه خواهد داد.

کودک در 6-9ماهگى هنوز نمى تواند مدام جستجوى اشيايى که براى مدت طولانى ناپديد شده اند ، بپردازد . آنها هنوز اشيايى راکه براى مدتى نمى بينند را فراموش مى کنند و به دنبالشان نميگرددند. اگر  در اين مرحله به کودکان اسباب بازى داده شود سپس با يک پارچه کاملا پوشانده شود، کودک  بسرعت نسبت به آن بى علاقه ميشود، اما اگر فقط بخشى از آن همچنان قابل رويت باشد کودک به دنبال آن خواهد رفت! در اين مرحله کودکان سخت مى کوشند تا اسباب بازيى که خارج از تخت است را بدست آورند. آنها بازوى خود را از ميان ميله ها عبور داده و اسباب بازى را به لبه تخت مى کشانند.
البته هميشه هم موفق نمى شوند که اشياء را بچرخانند و از ميان ميله ها عبور دهند اما به هرحال تلاش خود را خواهند کرد.
بيشتر از مرحله قبل ، کودکان اگر يک اسباب بازى ساکن را ببينند که ناگهان حرکت ميکند ، تغيير مسير جديد ويا سرعت مى گيرد، با تعجب به آن نگاه خواهند کرد. در اين مرحله کودکان با ديدن اسباب بازى کوکى، خود را جمع ميکنند ويا قوز مى کنند.

والدين کودک چگونه مى توانند از اين پيشرفت طبيعى حمايت کنند؟
اجازه دهيد که آنها بازى کنند ،اشيا را بيندازند، ريخت وپاش کنند! به راحتى درکنار آنها بنشينيد وآنها را ترغيب کنيد که براى جستجوى اسباب بازيها ويا اشيايى که همه روزه با آنها سر وکار دارند، از جمله قاشق ، قابلمه قورى وغيره از هر دو دست خود استفاده کنند.اجازه دهيد غلت بزنند و برگردند ، بارها وبارها، به آنها ياد دهيد که دنيا مکان با ثباتى است واعمال وحرکات آنها قابل تغيير وبرگشت هستند. کودک خود را با بازى هايى چون دالى موشه ويا بده- بگير مشغول کنيد. براى تشديد احساس آنها از زمان و آهنگ، آ يين بازى ها را به ترتيب و زنجيره اى بسيار دقيق وروشن از اعمال وحرکات نشان دهيد وبه آنها بياموزيد، همچون آواز هاى دسته جمعى.

تحقيقات اخير حاکى از آن است که کودکان شش ماهه نوعى احساس ابتدايى از حساب واعداد در ذهن خود دارند. آنها ظاهرا مى دانند که دو بيشترازيک است و سه هم بيشتر ازدو،  و بطور شگفت آورى مى دانند که يک به اضافه دو همان سه مى شود.
در حدود هشت ماهگى تصور ثبات وپايندگى در کودکان شکل مى گيرد. جنبه منطقى اين موضوع در اين حقيقت جاى دارد که کودک هويت را فراتر ازآنچه واقعا محسوس وقابل لمس است، درک مى کند حتى اگر آنرا نبيند
.
کودک 6-9ماهه بطور طبيعى ميکوشد تا چه بياموزد؟
در اين مرحله ، توانايى هاى کودک در زمينه دسته بندى کردن، نظم وترتيب بخشيدن وبا عدد رقم نشان دادن بيشتر مى شود.اخيرا در يک مطالعه ، کودکان شش ماهه تعجب خود را هنگامى که چند شيء يکى يکى به داخل جعبه اضافه مى شدند را نشان دادند، گفتن 1+1+1مطابقتى با جمع مورد انتظار 3 نداشت. نکته قابل توجه آن است که وقتى چند شيءهم برداشته ميشد، مجموع آنچه باقى ميماند، نقض آن چيزى که انتظار ميرفت بود ،يعنى عدد2 .

در اينجا آزمايشى به اجرا گذارده شد. کودکان به آن چيزى که روى ميز در جلوى چشم شان قرار داشت به عنوان اسباب بازى نگاه ميکردند. سپس صفحه اى در جلو اين اسباب بازى گذاشته شد بطورى که کودکان ديگر نمى توانستند آن را ببينند. کودکان سپس دستى را ديدند که يک اسباب بازى دوم را پشت صفحه قرار داد. سپس صفحه برداشته شد. از قرار معلوم کودکان باز متعجب شدند چرا که با استفاده از يک حقه زيرکانه، تعداد اسباب بازى هايى که در پايان نشان داده ميشد 2 تا نبود بلکه يکى بود. انتظار آنها يعنى 1+1=2 نقض شده بود. کودکان مجددا وقتى که 2+1 منتج به 3 مورد انتظارنشد، متعجب شدند. شيوه مشابهى نيز براى تفريق به کار برده شد وکودکان وقتى که 3-1نتيجه 2 مورد انتظار را نداشت، متعجب شدند.
درمجموع، کودکان شش ماهه يک حس بسيار ابتدايى ازجمع وتفريق دارند، مادامى که مجموع مقادير بيشتراز 3نباشد.

کودک براى بدست آوردن چنين قابليت هايى ، چه کارهايى خواهد کرد؟
کودک وقتى پى ميبرد هرکه از ديده برفت به معناى از دل برود هم نيست ترس از غريبه ها را از خودنشان ميدهدوالبته بازى دالى موشه برايش بسيار جذاب ميشود. درحدود9 ماهگى کودک در اين مورد اطمينان مى يابد که هرچيزى را که سخت در آرزويش است بالاخره دوباره پيدا خواهد کرد. ثبات وپايندگى اشياء بين 9-12 ماهگى شکل ميگيرد.

توانايى هاى کودک در زمينه دسته بندى ، مرتب کردن وپيش بينى نتيجه کاردرکيفيت تمرين ماهرانه بکاربردنشان ظاهر مى شود، گاه واکنش هاى  مداوم ناميده مى شود يعنى کودک کارهايى را تکرار مى کند که منجر به نتايج مطلوب ودلپذير مى شود. ابتدا او ممکن است کارى را بصورت تصادفى کشف کند ولى بعدا او از اين کار خود بعنوان ابزارى براى در ايجاد نتيجه مطلوب استفاده مى کند. اين بار کار او هدفمند است ومى تواند در زمانى ديگر همين کار را مجددا انجام دهد واکنش هاى مداوم امکان توجه به نشانه هاى نخستين رفتار عمدى وهمراه با آن توانايى هماهنگ ساختن وسيله وهدف راميسر ميسازد.
همچنانکه کودک شروع به حل مشکلات ساده مى کند، همچون گرفتن يک اسباب بازى از ميان ميله هاى تختش ، در عين حال بايد ضمن چرخاندن اسباب بازى هدفش را بخاطر بسپارد. 

اين امر مستلزم توانايى مفهوم سازى وتجسم نظم وترتيب معکوس است: ابتدا هدف و پس از آن وسيله مطرح مى شود (برخلاف ترتيب طبيعى آزمون-خطاى ساده که قدم به قدم پيش مى رود وادامه مى يابد).

والدين کودک چگونه مى توانند از اين پيشرفت طبيعى پشتيبانى کنند
والدين  طبيعتاً بازى هايى با عدد ورقم با بچه ها انجام مى دهند براى مثال در وقت غذا خوردن: حالا 3 تاباقى مونده....حالا 2تامونده...حالا يکى...همه اش تمام شد. اين بازى اگر به کرات انجام شود به بچه کمک مى کند تا کميت و عمليات ابتدايى حساب ورياضى را بفهمد. شايان ذکر است که ضرورتى ندارد بزرگسالان تلاش خاصى براى آموزش اعداد به کودکان بعمل آورند.  زندگى واقعى تجربه هاى بسيارى همچون غذا خوردن، لباس پوشيدن وحتى تعويض پوشک را در اختيار کودکان قرار مى دهد تا بدون دستورالعمل صريحى در اين باره بياموزند.


برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
شناخت دنياى اطراف کودک 6 تا 9 ماه
در ادامه مبحث قبلى ،بين 6 تا9 ماهگى، تغيير بزرگى در زندگى اجتماعى کودک رخ ميدهد، آنچنانکه براى اولين بار او به افرادى که در زندگى اش حضور مستمرى دارند، وابسته ميشود. همچون ساير پيشرفتها وموفقيتها، اين مرحله نيز با سختى هاوهيجاناتى همراه است.از جنبه منفى آن، يک ترس ناگهانى از غريبه ها، وحشت از رها شدن و تنها ماندن شکل مى گيرد.
از جنبه مثبت، کودک براى ا ولين بارپايگاه امنى براى خود مى سازد تا از طريق آن به جستجوى دنيا بپردازد.شگفت انگيز است که هر چقدر کودک بيشتر وابسته ميشود، احساس آزادى بيشترى براى کاوش در دنيا هاى اجتماعى وفيزيکى ميکند.

- کودکان 6-9ماهه ،بطور طبيعى، ميکوشند تا چه چيزى را بياموزند؟
در اين مرحله، کودکان دچار رابطه اى تنگاتنگ ميشوند. براى اولين بار، يک حس غريبگى به اينکه مراقبشان در اطراف آن ها نباشد را حس مى کنند، زيرا در ذهنشان ديگران همچنان وجود دارند حتى اگر غايب هستند. در عين حال ، اطمينان آنهااز اينکه ديگران اين جدايى راپشت سر خواهند گذاشت وباز خواهندگشت، هنوز محکم و استوار نيست.آنها سخت به مراقبان وپرستاران اوليه خود مى چسبند واز اينکه غريبه ها آنها  را بغل کنندويا حتى براى چند ثانيه بدون مراقب بمانند ،ميترسند.
در طى اين مرحله، کودکان مهارت هاى ارتباطى خود را با افرادى که در ذهنشان است و به آنها عشق ومحبت ميدهند، تکميل ميکنند.گنجينه ابزار ارتباطى آنها ، با استفاده از لبخند ها ، خنده ها، سر و صدا کردن ها وحالتهاى چهره شکل مى گيرد.

- کودک براى بدست آوردن اين مهارتها، چکار خواهد کرد؟
هشت ماهگى نشانه شروع يک ترس موقتى وگذرا از غريبه ها و وابستگى بسيار به نزديکان وآشنايان است.دراين مرحله ، شايدهنگامى که اعضاى خانواده يا دوستان ميکوشند تا کودک رابغل کنندو در آغوش بگيرند، کودک بشدت گريه کند.
کودکان  به واژگان ارتباطى خود غنا مى بخشند وبازى هاى توام با خنده وحرکات سر ودست ،ظريف تر ميشود.
کودکان همچنين سر و صداهايشان را به صداهايى خوش آهنگ تر و در حيطه زبان مادريشان محدود ميکنند:با، دا، ما، او، گا،.آنها ميتوانند با استفاده از کلمات بى معنى ، نشان دهند که چه ميخواهند ، آنها مهارتهاى محاوره اى پيش کلامى شان را پر بار ميسازند.

- پرستاران ويامراقبان کودک در پشتيبانى از اين پيشرفت طبيعى ، چه ميتوانند انجام دهند؟
در اين مرحله، دالى بازيها به هر صورتى که موجب خوشحالى کودک شودوکودک از آن لذت ببرد، عالى هستند.
اين نوع بازيها به رفع ترديد هاى کودک درباره ثبات ودوام شيء کمک ميکنند.ساختار عميق دالى بازى بازگشت يا نا پديد شدن کنترل شده يک شيء يا شخص است وکودکان آن را بسياردوست دارند.گويى آنها ميدانند که اين يک بازى از سناريوى رفت /برگشت مجدد،رفت/برگشت مجدد است.
انواع دالى بازيها مستقيم و بلافاصله هستند.آنها اشياء را در بر نميگيرند بلکه صورت يا بدن والدين را در بر ميگيرند.انواع جديد تر ممکن است شامل اشيايى شوندکه از جايى ميروند ودوباره باز ميگردند از قبيل اسباب بازى هايى که بطور ناگهانى از جعبه پيدا مى شوند.

برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
شناخت نوزاد از 9 - 6 ماهگى، ارتباط با ديگران
<strong>شناخت نوزاد</strong>چهار دست وپا رفتن نقطه عطف ديگرى در طول مرحله رشد يک نوزاد براى فهم حرکت کردن او است. با اين تفاوت که برخلاف نشستن ، چهار دست وپا رفتن عملى بسيار فرد گرايانه است. نوزادان در سنين متفاوتى شروع به چهار دست وپا رفتن ميکنند. آنها اين کار را به شيوه هاى متفاوتى انجام ميدهند.وبعضى هم اصلا چهار دست وپا نميروند! استراتژى هاى چها ر دست وپا رفتن اغلب بصورت تصادفى ظاهر ميشوند.
 درطى فرآيند تلاش براى نشستن ،نوزادان ميتوانند اشتباها بيش از حد به يک طرف شوند و براى جلوگيرى از افتادن از دست هايشان استفاده ميکنند. در اين صورت ناگهان ممکن است خود را در وضعيت چهار دست وپا رفتن بيابند. مشخص است که اين يک عمل ارادى نيست، بدون قدرت وتوان واقعى براى چهار دست وپارفتن پاهاى نوزاد در هم پيچيده ميشوند و زير بدن نوزاد ميمانند.

از جمله مزاياى يادگيرى چهار دست وپا رفتن ميتوان به اين موارد اشاره کرد که نوزادان ديگر براى آنکه خود را به جايى برسانند وابسته به بزرگسالان نيستند وميتوانند خودشان به سوى اسباب بازيهاى مورد علاقه شان بروند ومشغول بازى شوند. آنها مى توانند خودشان به همه جا بروند. اما در عين حال بواسطه اين تحرک وجنبش فوق العاده با چالش هاى جديدى نيز روبرو ميشوند. همانطور که نوزاد به تنهايى به سوى اشياء حرکت ميکند، بايد هدفى در ذهن خود در مقايسه با زمانى که بى حرکت بود و ديگران براى او اشياء را مى آوردند ، داشته باشد. به عبارت ديگر، همچنانکه آنها بيشتر از قبل حرکت مى کنند، بايد مراجع ومنابع پايدارى در اين عرصه بصرى در حال تغيير بوجود آورند تا بتوانند حساب جايى را که ميخواهند بروند ويا ازجايى که آمده اند را نگه دارند وآنها را دنبال کنند.

<strong>مهارت ها</strong>

يک نوزاد 6-9 ماهه بطور طبيعى چه چيزى را ياد مى گيرد؟
در شش ماهگى نوزادان به اشياء دسترسى دارند واز دو دست خود براى کاوش ولمس استفاده ميکنند، همچنانکه قدرت تحرکشان افزايش مى يابد ظاهرا بهتر ميتوانند ضمن آنکه سرگرم نقشه بردارى ويافتن راههاى غير مستقيم وفرعى در قلمرو خودشان هستند، هدفى هم در ذهن خود داشته باشند.
در 8يا 9 ماهگى ، اکثر نوزادان توانايى آن را مى يابند که روى دو دست ودو پاى خود بايستند بدون آنکه بيفتند. چالش جديد حرکت به سوى جلو است. وقتى نوزادى پس از تلاشهاى بسيار، موفق به اين کار ميشود، مجموعه اى واحد از فرصت هاى جديد براى اين موجود چهار پا ظاهر ميشود.

نقطه عطف ديگرى در مرحله رشد وجود دارد که ، همراه با افزايش قدرت تحرک نوزاد ، به آن پايندگى شيء گويند،  يعنى  درک وتشخيص اينکه آن چيزى که خارج از ديد است براى هميشه خارج از ديد باقى نماند. به عبارتى ، وقتى که نوزاد براى اولين بار از ديدن فرد ديگرى غير از مادر خود مضطرب ميشود پايندگى شيء و ترس همراه او ميشوند. نوزادان ميتوانند عدم حضور مادران ويا مراقبانشان را احساس کنند و دلتنگ آنها شوند. آنها از ديگر افراد ميترسند و گاهى اوقات حضور مادرشان را در اطراف خود حس مى کنند. هر دو اين شرايط پيامد هاى عميقى بر تمام جنبه هاى زندگى يک نوزاد خواهد داشت.

<strong>آشكارسازي</strong>

نوزاد براى کسب اين مهارتها، چه کارهايى انجام ميدهد؟
همچنانکه ماهيچه هاى پاهاى نوزاد قوى تر ميشوند رفتار جهشى و پا بر زمين کوفتن نوزاد نيز بيشتر ميشود تا جايى که نهايتا ميتواند با استفاده از پاهايش خودى نشان دهد ( شروع چهار دست وپا رفتن )
همچنانکه نوزاد مهارت بيشترى در نقشه بردارى از دور وبر خود مى يابداين احساس در او بوجود ميآيد که اشيا سر جاى خود ميمانند و از جاى خود تکان نميخورند وميتوانند باز گردانده شوند.

<strong>حمايت</strong>

والدين نوزاد چگونه ميتوانند رشد و پيشرفت او را بهبود بخشند؟
اگرچه پايندگى شى فقط از حدود هشت ماهگى آغاز ميشود ليکن تا 10-13 ماهگى تکامل مى يابد .مهم است که نوزادان حتى خيلى زودتر به انواع دالى بازيها مشغول شوند. اين کار، به لحاظ عاطفى وشناختى ، موجب ميشود که نوزاد به وجود و عدم وجود اشياء پى ببرد، آماده سازى مرحله به مرحله براى کمک به نوزادان که اطمينان يابند اشيايى که ميروند دوباره باز ميگردند. نوزاد خود اين امکان را براى شما ميسر ميسازد تا دريابيد که چه موقع براى دالى بازى آماده است.

<strong>شناخت نوزاد از خود</strong>

در اين مرحله نوزادان فراتر از شناسايى خويش بعنوان منشاء علت ومعلول هاى جفت شده در جهان پيش ميروند. آنها شروع به ساختن مفهومى از خويش بعنوان يک شيء ثابت وهميشگى با ويژگى هاى ماندنى و پايدار ميکنند. به اين ترتيب ، ثبات و پايندگى خويش تشخيص داده ميشود و يک اصل مهم سازمان يافته براى دانش نوزاد درباره خودش فراهم ميشود.

يک نوزاد 6-9 ماهه بطور طبيعى ميکوشد تا چيزى را ياد بگيرد؟
در آغاز 7 هفت ماهگى نوزاد با تکرار کارهاى ساده تصوير آينه را به خودش ربط ميدهد ، براى مثال باز کردن دهان در حالى که به آيينه خيره شده است.
در حدود 8 ماهگى نوزاد کم کم تصوير خودش در آينه را با تصوير نوزاد ديگرى که در آينه ظاهر شده است را تشخيص ميدهد. جالب آنکه نوزاد هم اکنون ترجيح ميدهد که با تصوير فرد ديگرى ارتباط برقرار کندتا خودش. به عبارت ديگر ، ديگر حرکات بدن خودش آن جذابيت راندارد، بلکه اين بازى کردن و ارتباط اجتماعى است که براى او جالب وجذاب است.

نوزاد 9 ماهه تصاوير تلويزيونى زنده از خودش را تشخيص ميدهد مشروط براينکه تصوير با خودش پيش رود ، اين امر حاکى از آن است که اين شناسايى از خودش به طور ذاتى هنوز يک امر اتفاقى وحالتى شرطى شده دارد . در آغاز 8-9 ماهگى نوزاد شروع به تشخيص پايندگى شيء ميکند، از ديگر افراد غير از والدين خود ميترسد و از تصوير خودش در آيينه شگفت زده ميشود.

نوزاد براى کسب اين مهارتها چه کارهايى انجام ميدهد؟
نوزاد در اين مرحله بازيگوش تر وتعاملى تر ميشود. او با اشياء ، با تصوير خود در آينه ، و البته کمى با ساير نوزادان بازى ميکند. رابطه علت ومعلولى از طريق بازيهاى اتفاقى تثبيت ميشود مثلا افتادن اشياء از صندلى غذاخورى نوزاد.

والدين نوزاد چگونه ميتوانند باعث پيشرفت در اين زمينه شوند؟
فرصت هايى براى آينه بازى وفعاليتهاى گروهى با ساير نوزادان فراهم آوريد.در نظر داشته باشيد در حدود 8 ماهگى نوزاد در نزد افراد ديگر غير از والدين خود محتاط وخجالتى ميشود. اين امر  کاملا طبيعى است وجاى هيچ گونه نگرانى نيست.

اين مقاله ادامه دارد ...

برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: 
کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
شناخت نوزاد از 9 - 6 ماهگى
توانايى خيال پردازى در سن 9-12 ماهگى قوت بيشترى مى گيرد. توانايى عمل کردن و ساختن در سن 6-9 ماهگى در کودک شکل کامل ترى به خود مى گيرد.  زمانى که کودک شروع به غلت زدن به اطراف مى کند و پاهاى خود را بصورت هماهنگى تکان مى دهد(۳-۹ ماهگي)٬ نشانه اين است که کودک به زودى مى تواند بنشيند.

 اولين مرحله اين است که کودک در ۴ ماهگى مى تواند به اطراف غلت بزند و بيشتر وقت خود را به تکان دادن هماهنگ پاهايش مى گذراند. او به تدريج اين نکته را در مى يابد که پاهايش مى توانند براى او کارهايى انجام دهند مثلا مى تواند به کمک پاهايش پتو را از روى خودش کنار بزند و يا صندلى مخصوص چرخدار خود را به حرکت درآورد. در طول ۶ ماه اکثر بچه ها مى توانند تعادل خود را حداقل براى مدت کوتاهى موقع نشستن حفظ کنند. موقع نشستن کودکان دستان خود را آزاد مى گذارند و اين کار مى تواند کمک بسيار بزرگى براى تقويت توانايى هاى مختلف کودک به حساب بيايد زيرا او مى خواهد که همه ى چيزهايى را که اطراف خود مى بيند را با هر دو دست لمس کند و با آنها آشنا شود.

- کودک از ۳ تا ۶ ماهگى تلاش دارد تا چه چيزى بياموزد؟
در ۶ ماهگي٬ کودک مى تواند اشيايى را که توجه اش را جلب مى کنند را با هر دو دست بگيرد و وقتى که نشسته اند با قاشق و غذاى خود بازى مى کنند و اشياء را پرتاب مى کنند تا افتادن آنها را ببينند. کودکان در اين سن اشيايى را که به دست مى گيرند به يکديگر مى زنند. اين گونه بازى هاى تجربى با اشياء شروع فهم کودک ازاشياء،  به عنوان ابزارهايى است که هر کدام استفاده خاصى دارند.

توانايى نشستن به کودک اين امکان را مى دهد تا چيزهاى جديد زيادى را بدست بگيرد. اين توانايى به کودک اين اجازه را مى دهد تا صاف بنشيند و دستانش را آزادانه به اطراف حرکت دهد و در اين زمان است که لذت به هم زدن اشياء و پرتاب کردن آنها آغاز مى شود.
در پنج ماهگي٬ کودکان دوست دارند تا هر دو پاى خود را همانند قورباغه تکان دهند و بطور مرتب اين کار را در حالت خوابيده( درازکش) نيز انجام مى دهند. آنها اين کارها را فقط و فقط براى لذتى که ازآنها مى برند انجام مى دهند. در عين حال٬ هنگامى که پاهايشان را حرکت مى دهند متوجه مى شوند که با اين کار مى توانند پتو را کنار بزنند. بنابراين با پاهايشان شروع به فشار دادن اشياء ديگر نيز مى کنند. به همين ترتيب نيز٬ وقتى که غلت مى زنند ممکن است سر از يک جاى ناشناخته درآورند بنابراين از غلت زدن نيز براى اين طرف و آن طرف رفتن استفاده مى کنند.

اين توانايى شروعى مى شود براى فهم اين موضوع که هر عملى و فعاليتى يک هدفى را بدنبال دارد و براى رسيدن به آن اهداف بايد تمام عوامل با يکديگر در هماهنگى باشند.
با غلت زدن٬ کودک توانايى جابجايى خود را افزايش مى دهد که اين امر باعث تغيير در شناخت او از دنياى اطراف مى شود. با غلت زدن کودک به اين موضوع نيز پى مى برد که مى توان از اين طريق تغيير مکان داد.

- والدين براى پيشبرد اين توانايى در کودک چه کمکى مى توانند بکنند؟
بوجود آوردن محيطى که کودک بتواند به راحتى و بدون خطر برخورد با اشيايى که ممکن است به او آسيب برسانند٬در آن بازى کند. به کودک اين اجازه را بدهند تا با اشيايى که جنس آنها نرم است و کودک مى تواند آنها را بگيرد٬ پرتاب کند٬ به آنها ضربه بزند و يا برروى آنها غلت بزند٬ بازى کند.

<strong>کودک و شناخت خود</strong>
از سن 4 تا 6 ماهگى، کودک وارد مرحله اى به نام مرحله دوست يابى مى شود، کودک در اين مرحله شيفته ى صداقت و شباهت تصوير خود در آينه مى شود.
او شيفته عکس العمل ها و جواب هاى فورى مى شود که تصويردر آينه به حرکت ها و حالت هاى کودک نشان مى هد. اين حال در کودک شروع مرحله شناخت خود است. اهميت اين امر در اين است که کودک اين موضوع را درک کند که اين خود او است که علت تمام اين حرکاتى است که در آينه مى بيند.

- کودک از ۳تا۶ماهگى تلاش دارد تا چه چيزى بياموزد؟
در اين مرحه کودک به تصويرخود در آينه علاقمند مى شود و بدون آنکه بداند که اين تصويرخود اوست٬ با آن به عنوان يک دوست رفتار مى کند. اين مرحله تا ۶ ماهگى به طول مى انجامد. اين مرحله از خودشناسى کودک تنها به همين دوره از زندگى کودک تعلق دارد و تاثيرى برروى احساسات و فهم ثابتى که کودک در آينده از خود بدست مى آورد ندارد.
واکنش هاى کودک زمانى که در مقابل تصوير خود در آينه قرار مى گيرد را نمى توان از واکنش هاى او زمانى که در مقابل يک کودک ديگر قرار مى گيرد متمايز کرد.

- کودک براى دستيابى به اين قابليت ها چه کارهايى انجام مى دهد؟
کودک تلاش مى کند تا راهى براى ارتباط برقرار کردن با کودکى که در آينه مى بيند پيدا کند. کودک به چهره ها نگاه مى کند و ياد مى گيرد تا به حالت هاى متفاوت چهره ى افراد پاسخى مناسب بدهد که در اغلب موارد، حالت هاى چهره را ناخودآگاه تقليد مى کند.

- والدين براى پيشبرد اين توانايى در کودک چه کمکى مى توانند بکنند؟
در مقابل آينه با کودک خود بازى لبخند زدن انجام دهيد. از آينه استفاده کنيد تا کودک بتواند هم چهره خود را( چهره دوست خود را) و هم چهره مادر را ببيند. به واکنش هاى کودک خود توجه کنيد.


اين مقاله ادامه دارد ...

برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.

اين مقاله ادامه دارد ...

برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
خلاقيت و درک بصرى
<strong>جستجو و کشف :</strong> اين موضوع ثابت شده است که نوزادان تنها کمى بعد از تولد مى توانند اشياء اطراف خود را ببينند. همچنين پيشتر تحقيقات قبلى نشان داده اند که نوزادان در مورد شکل، اندازه و عمق چيزهايى که اطراف خود مى بينند، اطلاعات دارند. در همين راستا، تحقيقات نشان داده است که تنها چند روز بعد از تولد، کودک دستش را براى گرفتن اشيائى که در محدوده ى او هستند و دست کودک به آنها مى رسد دراز مى کند.
 اين نشان مى دهد که نوزاد مى تواند فاصله اشياء را از خود حدس بزند و تشخيص بدهد که چه چيز هايى در محدوده ى او قرار دارد و چه چيزهايى در فاصله اى دورتر واقع شده اند. با اين وجود هنوز سئوال اين است که: فهم کودک از چيزهايى که بدست يا به دهان مى گيرد و يا مى بيند چگونه است؟ و چگونه واکنش هاى اوليه آنها از قبيل گريه، مکيدن و گرفتن اشياء تبديل به حس کنجکاوى و تلاش براى فهميدن دنياى پيرامون مى شود؟

- کودک از بدو تولد تا سه ماهگى تلاش مى کند تا چه چيزى را بياموزد؟
فقط چند روز طول مى کشد تا نوزاد بتواند توانايى بررسى اشياء اطراف را به کمک چشم ها بدست آورد. و هر چقدر که زمان مى گذرد اين توانايى کودک بيشتر و قوى تر مى شود. زمانى که هماهنگى بين دست ها و چشم ها برقرار شود نوزاد دو ماهه شروع به گرفتن هر آنچه که مى بيند، مى کند و هر چيزى را هم که در دست يا به دست مى گيرد، در دهان خود مى گذارد. با اين کار کودک با ويژگى ها و خصوصيات اشياء و احساسى که اشياء به او مى دهند آشنا خواهد شد.

در سه ماهگى، کودک شروع به عمل کردن مى کند و از اين کار به عنوان وسيله اى براى به حرکت در آوردن دنياى اطراف استفاده مى کند که به نوبه خود نيازمند درکى ساده و ابتدايى از قوانين علت و معلول مى باشد. و همچنين فهمى ساده از زمان و يا گذر زمان لازم است که به رفع نيازها و خواسته هاى کودک کمک مى کند.

- کودک براى تقويت اين توانايى ها چه کارهايى انجام مى دهد؟
از بدو تولد تا سه ماهگى کودک بيشتر وقت خودش را به نگاه کردن به اشياء مى گذراند. با اين حال، او هنوز نمى داند که اشياء نيز داراى واقعيت هستند. اشياء حکم نقاطى را دارند که در آن نقاط ارتباط شکل مى گيرد حتى اگر براى کودک دلپذير نباشد.
در ابتدا، کودک تنها مى تواند جغجغه را بدست بگيرد آن هم اگر در دستش بگذارند. او هنوز نمى داند که خودش مى تواند براى گرفتن جغجغه تلاش کند. اين چيزى است که او خودش بايد به آن پى ببرد.
از چهار تا هفت هفتگى نوزاد هر چيزى را که مى بيند به دست مى گيرد و در عين حال اشيائى را که به دست گرفته اند را به دهان برده يا تکان مى دهند و يا پرتاب مى کنند. آنها ياد مى گيرند که اشياء مختلف واکنش هاى مختلفى از خودشان در مقابل خواسته هاى آنها نشان مى دهند. اين امر شروع دسته بندى اشياء در ذهن کودک بر اساس استفاده آنها است. 

محققان در بررسى هاى خود نشان داده اند که کودک در اين مرحله چگونه از گريه به عنوان روشى تجربى براى رسيدن به نتيجه ى دلخواه خويش استفاده کرده و ارتباط علت و معلولى برقرار مى کند.
از شش تا هشت هفتگى کودک بين گريه هايش براى لحظاتى آرام مى شود تا بدين وسيله جلب توجه نمايد. اگر صداى پاى والدين خود را بشنود باز هم کمى گريه مى کنند و دوباره آرام مى گيرند تا اينکه به چيزى که مى خواهند برسند. گريه به عنوان عملى خودخواسته اولين نشانه بيرونى است که کودک از آن براى کنترل و سروسامان دادن به دنيا استفاده مى کند.

- والدين چه نقشى مى توانند در تقويت توانايى ها و علائق کودک خود ايفاء کنند؟
اشياء و يا اسباب بازى هايى در اختيار کودک بگذاريد تا او بتواند به راحتى آنها را لمس کرده و بين سفتى و نرمى، صافى و زبرى و ديگر ويژگى ها ى آنها تمايز بگذارد.
با کودک خود بازى کنيد و اشياء مختلف را در دستانش بگذاريد و يا او را تشويق کنيد تا به صداها مختلف گوش بدهد و يا به رنگ ها و حرکت هاى مختلف نگاه کند. وسايل و اشيائى براى نوزاد جالب هستند که به او اجازه مى دهند تا ارتباطى لذت بخش بين صدا و حرکت برقرار کند مانند جغجغه، جعبه هاى موسيقى، تلفن هاى همراه و يا وسايلى که بتواند بافت آنها را لمس کند.
در بازى هاى پرورشى هم والدين و هم کودکان در آن شرکت کرده و آموزش مى بينند، هر دو طرف ياد مى گيرند که هر حرکتى از جمله گريه ها، خنده ها و گاز گرفتن ها به چه معنايى است و چه پاسخى بايد نسبت به آن داده شود.

<strong>جهان و يافتن منطق آن</strong>
آيا در کودک فهمى از عمق و ژرفا وجود دارد؟ آيا مى تواند بين چهار ضلعى، دايره و مثلث تفاوتى قائل شود؟ آيا نوزاد فهمى از کميت و مقدار دارد؟ آيا مى تواند صداى موسيقى را از صداهاى ديگر تشخيص دهد؟ براى پاسخ به تمام اين سئوال ها نيازمند مطالعاتى بر روى آن بخش ازفهم کودک است که کار تشخيص و دسته بندى تمام آنچه او اطراف خود مى بيند، مى شنود و حس مى کند را انجام مى دهد.

- کودک از بدو تولد تا سه ماهگى تلاش مى کند تا چه چيزى را بياموزد؟
تحقيقات نشان داده است که نوزاد بعد از تولد داراى فهمى کلى از اطراف خود مى باشد و مى تواند صداهاى ريتميک و ملوديک را بشنود. آنها همچنين درجه اى از تشخيص عمق از سطح را بدست مى آورند که به کودک قدرت ديد سه بعدى را مى دهد.
در حقيقت از لحظه اى که نوزاد به دنيا مى آيد، حساسيت فوق العاده اى به محيط صوتى خود نشان مى دهد. آنها ريتم هاى زمانى و تغييرات در جريان هاى وارد شده صوتى را درک مى کنند. به عبارتى، آنها صداها را به ريتم ها و الگوهاى آهنگين دسته بندى مى  کنند. همچنين به نظر مى رسد که کودکان يک احساس ذاتى از عمق دارند، يک منطق ذاتى که مسافت و زاويه ها را براى فراهم آوردن يک تصوير سه بعدى، محاسبه مى کنند و حتى مى توان گفت که کودک خودش درباره زاويه ها و مسافت در زمانى ديگر مواردى را خواهد آموخت.
لازم به ذکر است که، نوزا د دنيا را آن طور که ما مى بينيم نمى تواند ببيند. محيط اطراف از ديد نوزاد بيشتر شبيه يک سرى شکل هاى درهم و پيچيده است و هيچ کدام از آنها منظم و از نظر هندسى ساده نيستند.

- کودک براى تقويت اين توانايى ها چه کارهايى انجام مى دهد؟
نوزاد سر خود را به طرف صدا مى چرخاند. اين عکس العمل به صدا تا دو ماهگى ناپديد شده ولى دوباره تا چهار ماهگى تحت کنترل خود کودک ظاهر مى شود. در اين مرحله نوزاد به سطوحى که داراى نقش و نگارى ساده هستند به مدت طولانى ترى نسبت به سطوح صاف خيره مى شوند. با اين حال، اگر نقش و نگارها بيش از اندازه باشند نوزاد را گيج مى کنند. 
نوزاد در هفته چهارم از خود نشانه هايى از نگرانى و اضطراب نشان مى دهد هنگامى که مى بيند مادر در جايى ايستاده ولى صدايش از جاى ديگرى مى آيد. صداى مادر بايد از همان مکانى که او ايستاده بيايد. اين انتظار شکلى اوليه و ابتدايى از يک ارتباط منطقى است.
از هفته چهارم تا هفتم نوزاد توانايى هاى خود را در به دست يا دهان گرفتن اشيائى که در محدوده اش است افزايش مى دهد. اين کار روشى بسيار خوب براى تفاوت گذاشتن بين اشياء و دسته بندى آنها مى باشد.

- والدين چه نقشى مى توانند در تقويت توانايى ها و علائق کودک خود ايفاء کنند؟
والدين مى توانند محيطى جذاب و هيجان انگيز براى کودک خود فراهم کنند ولى بخاطر بسپاريد که بيش از حد هيجان انگيز نباشد. کودکان به سرعت خسته مى شوند ولى همواره ثبات و تکرار را دوست دارند. محيطى ساده و در عين حال متنوع بسيارمى تواند به والدين در اين کار کمک کند. از وسايل و اسباب بازى هايى با تضاد رنگ بالا استفاده کنيد و همچنين براى کودک خود اسباب بازى هايى از قبيل جغجغه، جعبه هاى موسيقى و غيره که صداهاى مختلف و متنوع توليد مى کنند تهيه کنيد. محيط اطراف کودک خود را با وسايل مختلف شلوغ نکنيد. چند اسباب بازى مناسب و خوب مى تواند کافى باشد.



اين مقاله ادامه دارد ...

برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
جهان و فهم دنياى اطراف
<strong>نوزاد و ارتباط با ديگران</strong> - نوزادان همواره به کمک ديگران احتياج دارند. اينکه نوزاد بتواند توجه والدين خود را برانگيزد تا از او مراقبت کنند، يکى از توانايى هاى مهم اجتماعى او محسوب مى شود که از بدو تولد وجود دارد. مشخص است که خواسته ها و توانايى هايى که در نوزاد وجود دارند کاملا غريزى هستند. همانطور که والدين به زيبايى هاى يک نوزاد و خواسته هاى طبيعى او واکنش نشان مى دهند، نوزاد نيز به سرعت ياد مى گيرد که با بکارگيرى جذابيت ها و گيرايى هاى خاص خود، چگونه مى تواند به خواسته هايش دست يابد.
در سه ماهگى، نوزاد با لبخندها و حرکت ابروهايش شروع به جلب توجه کردن و برقرارى ارتباط مى کند. به محض اينکه نوزاد مى بيند لبخند هاى او بر اطرافيان نيز تاثير مى گذارد، ياد مى گيرد که از ته دل بخندد و طى مراحل بعدى مى آموزد که چگونه براى رسيدن به خواسته هايش بايد لبخند بزند.

- نوزاد از بدو تولد تا سه ماهگى تلاش دارد تا چه چيزى را بياموزد؟
در اين مرحله، ارتباط برقرار کردن نوزاد با ديگران بيشتر به منظور جلب توجه و رفع نيازهايش است. نوزادان با يک سرى واکنش هاى غير ارادى مانند بستن چشم ها وقتى که کسى به سرعت به آن ها نزديک مى شود، يا با لبخند زدن به چهره فردى که مى بينند و يا گريه کردن در مواقعى که گرسنه، مضطرب و يا خواب آلود باشند، پا به اين دنيا مى گذارند. از همان بدو تولد اولين تلاش هاى نوزاد براى برقرارى ارتباط با ديگران آغاز مى شود که گفتگو هاى پيش زبانى ناميده مى شوند. اين نوع ارتباط ابتدايى بين نوزاد و والدين، و يا بازى هايى که با آن مشغول مى شود، نشان مى دهد که بعد از مدتى تبديل به يک سرى رفتار هاى اجتماعى در نوزاد خواهد شد.

- براى تقويت اين توانايى ها نوزاد چه کارهايى انجام مى دهد؟
نوزادان قادر به تقليد حالت هاى چهره افراد مى باشند. براى مثال اين کار را با بيرون آوردن زبانشان انجام مى دهند. تقريبا سه هفته طول مى کشد تا نوزاد اولين لبخند هاى خود را به اطرافيان بزند. اما لبخندهايى که با خودآگاهى و براى رسيدن به اهدافش به ديگران نشان مى دهد، در شش هفتگى پديدار مى شوند. بعد از چند روز نوزاد مى تواند صداى مادر خود را از بقيه صداها تشخيص دهد. نوزادان شيفته چهره افراد هستند و تقريبا در دو ماهگى مى توانند چهره آشنايان را تشخيص دهند. آنها زمانى که مادر کلاه بر سر مى گذارد و يا عينک آفتابى به چشم مى زند، شروع به گريه کردن مى کنند.
در شش هفتگى، نوزاد به دقت به چهره مادر هنگام پرستارى از او نگاه مى کند و در هشت هفتگى شروع به بازى هاى تبادلى با بزرگترها مى کند.
در طول دو تا سه ماهگى، نوزادان اولين صداهاى پيش زبانى خود را توليد مى کنند. آن ها با صداهايى که از خود مى سازند سعى مى کنند تا صداى والدين خود را مدل سازى کنند و به آنها بدين وسيله پاسخ دهند.

- چگونه والدين مى توانند در بالا بردن توانايى ها و علائق نوزاد خود به او کمک کنند؟
نوزادان در کنترل رفتارهايى که باعث راحتى آنها در برقرارى ارتباط با ديگران مى شوند بسيار خوب عمل مى کنند و وظيفه والدين تنها اين است که مقدار و شدت اين رفتارها را کنترل و زير نظر داشته باشند. بسيارى از والدين همواره رفتار هاى نوزاد خود را زير نظر دارند و تنها لازم است بدانند که نوزاد خود را بايد تشويق به انجام بازى هاى تبادلى کنند و هر زمانى براى شروع اين کار مناسب است. 

<strong>نوزاد و فهم ديگران، از بدو تولد تا دوازده ماهگي</strong>
نوزاد از بدو تولد، خود را در ميان افرادى مى يابد که مى تواند با آن ها احساس همدردى نموده و احساسات و عواطف خود را با آن ها در ميان بگذارد و برخلاف موجودات ديگر، هر کدام آن ها براى خودشان فکر و خاطرات متفاوتى با ديگران دارند. 

- چگونه نوزاد اين توانايى هاى ذهنى که زمينه درک اجتماعى است را مى تواند بدست آورد؟
از بدو تولد تا نه ماهگى ارتباط برقرار کردن براى نوزاد به اين معناست که ديگران در اين ارتباط براى او چه کارى مى توانند  انجام دهند. در اينجا مثالى از ديد نوزاد مى آوريم:
شناخت نوزاد از بدو تولد تا سه ماهگى
<strong>بخش سوم - شناخت نوزاد از بدو تولد تا سه ماهگى</strong> 

<strong>شناخت نوزاد از بدن خود</strong> نوزاد بيشتر وقت خود را به خوردن و خوابيدن مى گذراند. تحرک او در اين مرحله بسيار محدود است. اولين حرکاتش نامنظم است و به خاطر اينکه سرش نسبت به ديگر اعضاى بدنش بزرگتر است، نمى تواند صاف بنشيند و سرش را براى تماشاى اطراف بالا نگاه دارد. 
بدن کودک در اين سن بسيار نرم و سست است که بايد هميشه نگه داشته شود. از طرفى ديگر نوزاد ها از همان روزهاى اول بسيار پر جنب و جوش نيز هستند. آنها بى وقفه از بدن خود براى انجام هر آنچه که مى خواهند استفاده مى کنند. هر چند که اين کارها ناخودآگاه باشد، اما باعث تقويت اندام هاى آن ها براى زندگى در دنيا و برقرارى ارتباط با ديگران و همچنين شناخت بيشتر از خودشان مى شود. اين سفر پر ماجرا چگونه براى نوزاد آغاز مى شود؟

- کودک از بدو تولد تا سه ماهگى تلاش مى کند چه چيزى را بياموزد؟
هر حرکتى که کودک انجام مى دهد به رشد او کمک مى کند. يک نوزاد همواره به طور طبيعى پاها و دست هاى خود را به صورت نامنظمى تکان مى دهد که اين کار به قوى تر شدن عضله هايش کمک مى کند. وقتى شما گونه هاى نوزاد را با انگشتانتان لمس مى کنيد و او سرش را به طرف انگشت شما مى چرخاند، ممکن است به نشانه گرسنگى باشد. تلاش هاى بعدى او براى بلند کردن سرش به او شناختى جديد از دنيا مى دهد. پيش از اينکه شما از اين موضوع آگاهى پيدا کنيد، واکنش هاى اوليه نوزاد تبديل به يک سرى الگوهاى رفتارى و يا عادت هايى مى شوند که بسيار با يکديگر متمايزند. زمانى که کودک به سن سه ماهگى مى رسد مى تواند سرش را بلند کند و اشيا را در دست بگيرد. او اکنون مى تواند به راحتى غلت بزند و به زودى بنشيند.

- براى دستيابى به اين توانايى ها کودک چه کارهايى انجام مى دهد؟
از روز اول، نوزاد مى تواند تمام اشيايى را که در محدوده ى ديدش قرار مى گيرند را به صورت افقى دنبال کند. او پاها و دست هاى خود را بى هيچ نظم و ترتيبى تکان مى دهد و وقتى هيجان زده مى شود، درد دارد و يا گرسنه است شروع به تغيير حالت هاى صورت خود و يا گريه کردن مى کند. 
در هفته ى سوم، بخاطر رشد فکرى کودک، بسيارى از واکنش هايش تغيير مى کنند. اکنون کودک تنها اشياى بخصوصى را که نظرش را جلب مى کنند، با چشم دنبال مى کند و به اشيا ديگر توجهى نشان نمى دهد. او به انگشتان خود نگاه مى کند و تلاش مى کند تا آن ها را حرکت دهد. کودک به دنبال اشيايى است که راحت بتواند آن ها را در دست بگيرد.  
در هفته دهم تا دوازدهم، کودک شروع به بازى هاى انگشتى مى کند، به اين صورت که به لحاف خود چنگ مى زند و يا جغجغه اش را مى گيرد و تکان مى دهد.

- چگونه والدين مى توانند در بالا بردن اين توانايى به کودک خود کمک کنند؟
والدين مى توانند با ايجاد محيط هايى متنوع و جالب و همچنين با اشيايى نرم مانند بالش، لحاف و عروسک هايى که داخل آن ها با مواد نرم پُر شده باشد و نوزاد بتواند آن ها را به دست يا دهان بگيرد، به رشد توانايى هاى کودک خود کمک شايانى کنند.
کودکان عاشق جنب و جوش و حرکت اند. آن ها را براى مدت طولانى در يک مکان قرار ندهيد.

<strong>شناخت نوزاد از شخصيت خود</strong> 
کودکانى که تازه بدنيا آمده اند، هنوز در دنياى خودشان به سر مى برند. آنها نمى توانند بين خود و ديگران تمايزى قايل باشند و هنوز قدرت تشخيص موقعيت هايى براى قدردانى و احترام به ديگران را پيدا نکرده اند. از آن گذشته، نوزاد با مجموعه اى از واکنش هاى طبيعى و ذاتى پا به اين دنيا مى گذارد که اين واکنش ها از او در مقابل داده ها و اطلاعات جديد که به عنوان تهديد در نظر گرفته مى شوند، محافظت مى کنند. زمانى که يک شيى به نوزاد نزديک مى شود که سرعت زيادى دارد، نوزاد چشم هاى خود را مى بندد. وقتى که گرسنه است، درد دارد و يا در جايش راحت نيست، شروع به گريه کردن مى کند و وقتى خيلى هيجان زده مى شود، ساکت مى ماند. اين توانايى هاى طبيعى ذاتى با توجه به محيط اطراف رشد يافته و موقعيتى براى شکل گيرى شخصيت کودک مى شود. کاملا آشکار است که براى تبديل اين واکنش هاى دفاعى به رفتار هايى تاثيرگذار، نيازمند تمرين و کمک پدر و مادر مى باشد.

- کودک ار بدو تولد تا سه ماهگى تلاش مى کند چه چيزى را بياموزد؟
از زمان تولد تا سه ماهگى، اولين موردى که در شخصيت کودک شکل مى گيرد، جلب شدن توجه او به چهره افراد و ديگر کودکان است. اين توجه به چهره افراد در کودکان را مى توان وقتى مشاهده کرد که چهره کودک براى خودش در آينه جالب است و يا زمانى که چهره خود يا کودک ديگرى را نقاشى مى کند و يا عکس آن را مى بيند. 
در سه ماهگى بيشتر کودکان براى آرام کردن خود، شروع به مکيدن مى کنند حتى اگر گرسنه نباشند. وقتى تنها مى شوند براى اينکه تنش و ناراحتى را کاهش دهند، به خودشان علامت مى دهند و يا صدايشان را تغيير مى دهند.
در سه ماهگى، کودک مى تواند چهره مادر را تشخيص دهد و با ديدن او لبخند مى زند، با دقت نگاه مى کند و يا با صداهايى که توليد مى کند، به احساسات چهره مادر پاسخ مى دهد.

- براى دستيابى به اين توانايى ها کودک چه کارهايى انجام مى دهد؟
نوزاد خود به خود دست و يا انگشتانش را مى مکد. اين به اين معنا نيست که او گرسنه است بلکه نوزاد اين کار را به خاطر آرامشى که بدست مى آورد، انجام ميدهد.
کودک با چشمانش اشيايى را که حرکت مى کنند، دنبال مى کند و بر روى اجسامى که ساکن هستند، مخصوصا چهره ها، تمرکز مى کند. او با گريه کردن انتظار واکنشى از طرف والدين خود دارد.

- چگونه والدين مى توانند در بالا بردن اين توانايى به کودک خود کمک کنند؟
والدين مى توانند زمانى که کودک مضطرب است، او را آرام کنند و نيز اجازه بدهند که کودک با مکيدن دست يا انگشتانش، خود را آرام کند. به گريه هاى فرزندتان جواب دهيد و نگذاريد زياد گريه کنند.

اين مقاله ادامه دارد ...

برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
راهنماى کامل مراحل رشد کودک ٣
<strong>بخش دوم - از بدو تولد تا دوازده ماهگى </strong>
 
<strong>شناخت دنياى اطراف: </strong> 
کودک در يک سال اول زندگى خود سعى مى کند تا دنياى پيرامون خود را با لمس کردن آنچه اطراف خود مى بيند بشناسد. وقتى کودک به سن يک سالگى مى رسد، درك  ساده و ابتدايى از واقعيت هايى مانند ثبات اجسام، ماهيت زمان و مکان و همچنين رابطه علت و معلول در او شکل گرفته است. اين آگاهى از راه حرکت دست و پا، انگشتان و چشم هاى کودک در او بوجود مى آيد.

شروع شناخت دنيا براى نوزاد، از نگاه کردن او به اطراف خود و بعد با لمس کردن اشيا و تجربه به دهان گرفتن همه آنچه دور و بر خود مى بيند، آغاز مى شود. او براى شناخت اين دنيا از بسيارى از حواس خود مانند بويايى، شنوايى، چشايى و لامسه استفاده مى کند. کودک اين کارها را به طور مداوم انجام مى دهد و به همين علت او قادر به يادگيرى موارد زيادى در پيرامون خود و همچنين تاثير گذارى بر روى آن ها مى شود. مى توان گفت که شناختى که کودک از خود به دست مى آورد با شناختى که او از دنيا دارد همواره در راستاى هم مى باشند.

<strong>دنيا و جستجو براى يافتن منطق براى آن</strong>
در طول يک سال اول، منطقى که کودک براى خود مى سازد را منطقى عملى مى توان ناميد. چگونگى شکل گيرى منطق در ذهن کودک در طول اين يک سال بستگى زيادى به محيط پيرامون او و بخصوص افرادى که با او در ارتباط هستند، دارد. براى کودک دنيا به دو دسته تقسيم مى شود: مواردى که حس خوبى به او مى دهند و مواردى که حس بدى مى دهند. با يک ساله شدن کودک، منطق او هم تغيير مى کند. او ياد مى گيرد که ريسک کند و موانع را از سر راه کنار بزند و عاقلانه تر عمل کند. تمام اين دستاوردها نيازمند تفکر و يافتن دلايل منطقى در ساده ترين شکل خود است. 

امروزه محققين بر اين باور هستند که بايد بر روى نحوه تفکر کودک در مراحل مختلف رشد عقلى او نظارت صورت گيرد. در اينجا اين سئوال مطرح مى شود که کودک چگونه مى تواند بين شناخت دنيايى که در آن زندگى مى کند و فهم او از دنيا ارتباط برقرار کند؟

<strong>خلاقيت و ديد خلاق</strong>
خلاقيت و تصوير سازى - در طول يک سال اول زندگى، کودک فاقد توانايى تصوير سازى است، که اين امر به دليل آن است که در ذهن کودک، نشانه هايى که به عنوان واقعيت هاى بيرونى هستند، هنوز به طور کامل شکل نگرفته اند. 
در حاليکه کودکان با افراد و اشياى اطراف خود به درستى ارتباط برقرار مى کنند و اين کار توانايى يادگيرى آن ها را افزايش مى دهد. آن ها بدون در نظر گرفتن تجربيات زيسته ى خود، در لحظه و در زمان حال، واکنش نشان مى دهند. 
تا جايى که تحققيات نشان داده است، کودکان مواردى را که از گذشته پيش رويشان قرار نگرفته باشند، نمى توانند فکر کنند و آن ها را در نظر نمى گيرند.
به همين دليل، تصوير سازى در شکل کامل تر خود در 9 الى 12 ماهگى کودک شکل مى گيرد.

<strong>خلاقيت و عمل</strong>
در کودک حس خلاقيت نيز به مانند خيال پردازى به نسبت در زمان ديرترى شکل مى گيرد. شکل گيرى حس خلاقيت، نيازمند توانايى حرف زدن و فکر کردن در مورد چگونگى به عمل درآوردن مواردى است که او در تخيل خود مى سازد. به اين ترتيب ديده مى شود که چگونه عناصر اوليه در شکل گيرى حس خلاقيت کودک، باعث مى شوند که او از يک تقليد کننده تبديل به يک بازيگر شود و خواسته هاى خود را نه با صداهاى بى معنا بلکه با کلمات بيان کند و شروع به خواندن کند.
کودک در طول شش ماه اول تولد با گريه کردن، خنديدن و سر و صداهاى بلند، خواسته هاى خود را ابراز مى کند. در طول اين شش ماه کودک ما چندان خلاق نيست، از اين رو حس خلاقيت و عمل از سن 6 تا 9 ماهگى شکل کامل ترى به خود مى گيرد.

اين مقاله ادامه دارد ...

برگرفته از وب سايت لگو
مترجم: ابراهيم مبارك آبادى

کليه حقوق اين مقاله متعلق به گلوبال برند تويز مى باشد و هر گونه انتشار مطالب آن با درج منبع بلا مانع مى باشد.
راهنماى کامل مراحل رشد کودک ۲
<strong>بخش اول - از بدو تولد تا دوازده ماهگى </strong> 

<strong>کودک و حرکت</strong>: در يک سال اول زندگى، تغييرات زيادى را در رفتار هاى کودک مى توان مشاهده کرد. در طول اين يک سال، کودک شروع به يادگيرى کنترل رفتار هاى خود مى کند. اين رفتارها که شامل جنب و جوش، عکس العمل نشان دادن به اتفاقات پيرامون، ابراز احساسات کردن به ديگران و همچنين جلب توجه نمودن است، به کودک کمک مى کند تا بتواند در آينده رفتار هاى خود را بهتر کنترل کند. 

نکته مهم اين است که اين کارها يعنى کنترل رفتارهاى خود، به هيچ کودکى آموزش داده نمى شود بلکه خود کودک در طول اين مدت آنها را به تنهايى ياد مى گيرد.

شايد به نظر ما اين کارها يا بهتر بگويم اين توانايى ها آنقدر ساده باشند که باعث شوند انتظار ما از يک کودک يکساله بالا برود. اما بايد اين نکته را در نظر بگيريم که ايستادن کودک بر روى دوپا، بطوريکه  بتواند تعادل خود را حفظ کند، براى کودک يکساله ى نوپاى ما کار بسيار مهمى است.

اينکه کودک ياد بگيرد که چگونه حرکت کند توانايى بسيار مهمى است و در اينجا او ياد مى گيرد که چطور بدن خود را کنترل نموده و به فرمان خود درآورد. البته اين کار انرژى زيادى از کودک مى گيرد ولى درعوض پنجره هاى بسيارى به روى دنياى پيش رويش باز مى شود. 

<strong>کودک و شناخت خود:</strong> در مرحله شناخت که بسيار در شکل گيرى شخصيت کودک تاثيرگذار است، دو عامل مهم نقش دارند؛ يکى اينکه ما به عنوان نزديک ترين فرد به کودک چه تصويرى از او را به خودش نشان مى دهيم و عامل دوم اينکه در آينده او خود چه تصويرى يا تصورى از خودش دارد. 

اين دو عامل کاملا يکديگر را تکميل مى کنند. ما براى کودک مانند آينه اى هستيم که او خود را در آن مى بيند. اگر به کودک اين تصور را بدهيم که او انسانى ترسو و يا بى لياقت است، در واقع ما در آن هنگام در حال ساختن شخصيت او هستيم؛ شخصيتى ترسو و بى لياقت. ما براى او آينه اى هستيم که او تمام قد خود را در آن مى بيند و هميشه خود را کنترل مى کند تا مبادا تصوير بدى داشته باشد.

شخصيت، ويژگى است که انسان با کمک آن مى تواند از خود دفاع کند و با سختى ها و مشکلاتى که در زندگى به وجود مى آيند مبارزه کند. هر قدر آينه اى که در اختيار کودک مى گذاريم صاف تر و شفاف تر باشد، او خود را بهتر در آن مى بيند و شخصيتى بهتر و قوى تر در او شکل مى گيرد.

<strong>کودک و ارتباط با ديگران:</strong> اين مرحله، از زمان شروع شکل گيرى شخصيت تا زمان برقرارى ارتباط با ديگران را دربر مى گيرد. در طول يک سال اول زندگى، روش هايى که کودک براى برقرارى ارتباط استفاده مى کند، دستخوش تغييرات اساسى مى شوند. اين تغييرات از توانايى واکنش نشان دادن به صداى انسان و تشخيص خصوصيات چهره افراد شروع مى شود. در اين مرحله که در طول دوازده ماه شکل مى گيرد، کودکان تبديل به افرادى کنجکاو، فعال و اجتماعى مى شوند. در ماه سوم آنها درگير گفتگوهاى پيش-زبانى و بازى هاى تبادلى مى شوند.

در ماه هشتم کودک به شدت به افرادى که از او مراقبت مى کنند وابسته مى شود. با يکساله شدن، کودک اين وابستگى خود را به صورت خنده هاى بلند، دلقک بازى، گاهى خجالت و شکل هاى بسيار ديگرى نشان مى دهد.

کودک به واسطه شناختى که از خودش بدست آورده، درمى يابد که چطور با ديگران ارتباط برقرار کند و چگونه اين ارتباط ها را حفظ نمايد.

<strong>کودک و شناخت ديگران:</strong> نوزادِ انسان به دنيا مى آيد تا وارد زندگى اجتماعى شود. آن ها درابتدا به ديگران واکنش نشان مى دهند، درگير گفتگو هاى پيش- زبانى مى شوند و در روابط متقابل شرکت مى کنند. ماه ها طول مى کشد تا کودک احساس وجود
راهنماى کامل مراحل رشد کودک ۱
 وقتى اختلاف عقيده يا برخورد لفظى بين کودکان به وجود مى آيد ، تا حد امکان آنها را به حال خود بگذاريد . دخالت والدين در اين مورد باعث مى شود که بين کودکان براى جلب نظر و موافقت پدر و مادر درگيرى تازه اى به وجود آيد . بيشتر جنگها دو طرفه هستند و بعضى اوقات طرفى که مظلوم به نظر مى رسد ، ممکن است شروع کننده جنگ و متجاوز اصلى باشد . حتى بچه هاى کوچک خوب مى دانند که چگونه بچه بزرگتر را در دام دعوا گرفتار کنند .

-  در اثر دعوا اگر يکى از بچه ها صدمه ببيند، بايد از ادامه آن جلوگيرى کرد ؛ حتى اگر اين صدمه تصادفى و غير عمدى بوده باشد ، اجازه ندهيد که کار دعوا به صدمات جديترى کشيده شود . بچه ها بايد ياد بگيرند که در اين مشاجرات دوستانه و خانوادگى و برخوردهاى فيزيکى ، حد و مرز و مقرراتى وجود دارد . از خودتان بپرسيد که آيا حاضر مى شويد کس ديگرى فرزندتان را آزار برساند ؟ اگرجواب اين سوال منفى است ، بايد از ادامه دعوا جلوگيرى کنيد .

 -  وقتى در اثر دخالت شما دعوا به پايان رسيد ، موضوع را پيگيرى نکنيد و درباره چگونگى شروع جنگ و پيدا کردن مقصر اصلى پى جويى ننماييد . اگر در اين امر زياد دخالت کنيد ، بچه ها عادت مى کنند به جاى اين که خودشان مشکل خود را حل کنند ، براى حل و فصل اختلافشان منتظر پدر و مادر بمانيد .

 -  بهترين راه براى توقف جنگ و بازداشتن بچه ها از ادامه دعوا ، جدا کردن آنهاست . پس از جنگ کردن ، به آنها 5 دقيقه فرصت دهيد ، سپس بگذاريد بازى را از سر بگيرند يا به کار ديگرى مشغول شوند . اگر سر يک اسباب بازى دعوا مى کنند ، مايه دعوا را براى يک روز از آنها بگيريد يا از آنها بخواهيد که راه حل مسالمت آميزى براى بازى کردن با آن پيدا کنند .

 -  اگر کودکان شما نمى توانند به آرامى با هم بازى کنند و در طول بازى اتاق را برهم مى ريزند ، به آنها ياد دهيد که آرامتر بازى کنند . بعضى از بچه ها نسبت به ساير همسن و سالهايشان فعالترند و زور بيشترى دارند و اگر با هم کشتى بگيرند ، يکى از آنها ممکن است صدمه ببيند . احتمال اين خطر را بايد با مشکلاتى که ناشى از بازى نکردن آنهاست مقايسه کنيد .
 
 -  در تعيين حد و مرزها و مقررات ، حرف خود را به روشنى و دقيق بيان کنيد . اگر در گفته شما ابهامى باشد ، با مشکل روبه رو خواهيد شد . درباره نحوه برخورد و کلماتى که به کار مى برند ، آنها را يارى نماييد و حد و مرز آنها را در برخوردهاى فيزيکى و شوخيهاى لفظى و عملى مشخص نماييد . البته نبايد انتظار داشته باشيد که هميشه مطيع و سر به راه باشند.
 
 -  به فرزندان خود ياد دهيد تا نيروى خود را به نحو سالمى به کار برند . بچه ها گاهى سرحال هستند و براى نشان دادن قدرت خود با ديگران گلاويز مى شوند . آنها راه ديگرى براى زور آزمايى و مصرف انرژى خود نمى شناسند . بايد به آنها بياموزيد که با فعاليتهايى مثل دويدن، بالا رفتن از پله و ورزشهاى ديگر در پارک يا در حياط منزل و بازيهايى که به ديگران صدمه اى نمى زند ، خود را آرام کنند . اگر مجبور به ماندن در خانه هستيد ، به آنها اجازه دهيد تا از کيسه بوکس استفاده کنند يا به بالش و متکا مشت بکوبند .

 -  اگر فرزندان شما اغلب در حال جنگ و دعوا هستند ، رفتار و حرکات آنها را به دقت زير نظر بگيريد . ممکن است متوجه شويد که با وجود اين برخوردها ، رابطه خوبى بين آنها برقرار است . منتظر اوقاتى باشيد که با هم دوست هستند و علت دوستى و بازى آنها را پيدا کنيد. پس از مدتى مى توان به عامل اختلاف پى برد و مشکل را به سادگى برطرف کرد . گاهى نيز دعواى بچه ها براى جلب توجه والدين است . در اين مورد بايد وقت بيشترى را با آنها بگذارنيد.

- با رعايت نکات فوق اگر باز هم کودکان خود را در حال برخورد و دعوا ديديد ، بهتر است درباره اين مشکل با دوستان خود مشورت کنيد . در مورد رفتار خود نيز بينديشيد . اگر خستگى محيط کار را همراه خود به خانه مى آوريد و با افراد منزل با عصبانيت برخورد مى کنيد ، در اين باره تجديد نظر نماييد . کودکان ، رفتار والدين خود را سرمشق قرار مى دهند و از آنها تقليد مى کنند . اگر با رفتار تند و ناآرام خود براى همسر و کودکانتان مشکل درست مى کنيد ، بايد به سعادت خانواده بينديشيد و رفتارتان را اصلاح کنيد .


گردآورى : گروه سبک زندگى سيمرغ
رفتار والدين در مقابل دعواى کودکان هنگام بازى
ارتباط با محيط همسالان در هر سنى لازم و ضرورى است. به همين دليل بايد فرصتى را براى کودکان فراهم کرد که در اين سن، با همسالان خود رابطه داشته بازى کنند و رفتار شايسته سن خود را داشته باشند.  اگر توان ارتباط با مردم را داشته باشيم در کسب موفقيت ها و توفيقات نيز پيشرفت خواهيم کرد. اين ارتباط ها و تعاملات بايد از سن کودکى براى آنان فراهم شود و مهدکودک يکى از محيط هايى است که در رشد اجتماعى کودکان مؤثر است.

کودکان درمهدکودک بازى مى کنند، اجتماعى مى شوند و راحت هستند. آنها در کنار شادى و بازى کمى از والدين دور مى شوند که اين خود درس هايى براى آنان دارد. همانطور که کودکان در يک زمانى بايد به مدرسه بروند و آموزش هاى مدرسه را ببينند لازم است که از يک سنى ـ دو و سه سالگى ـ به مهد بروند و آموزش هاى مهدکودک را داشته باشند.
کودک از محيط خانه بيرون مى آيد و وارد محيط جديدى به نام مهدکودک مى شود. در اين محيط جديد با همسالان خود آشنا مى شود و تعاملات و ارتباطات اجتماعى در کودک شکل مى گيرد.

اما اگر کودکى نتواند با همسالان خود ارتباط برقرار کند يا از آنها خجالت بکشد از نظر روانشناسان، غيرطبيعى و نوعى کاستى محسوب مى شود.
کودک از محيط خانه دور مى شود و اين باعث مى شود تا مستقل بارآيد و محيط هاى جديد را تجربه کند. با آموزش هائى که در مهدکودک مى بيند به همان نسبت توانمندى و خلاقيت ذهنى کودکان هم رشد مى يابد.

در اين محيط کودک با يک سرى قوانين و مقررات آشنا مى شود و ياد مى گيرد که خواسته هايش را با محيط اطراف تطبيق دهد.  وقتى کودک وارد مهدکودک مى شود با يک سرى اصطلاحات، واژه ها و کلمات جديد، رفتارها و ارزش گذارى ها آشناشده و دنياى ذهنى کودکان وسيع تر مى شود.

<strong>به دو دليل عمده خانواده ها کودکانشان را به مهد نمى فرستند:</strong>
 يکى از اين نگرانى ها اين است که کودکان در مهد کودک از کودکان ديگر بيمارى مى گيرند و مريض مى شوند.
 ديگر اينکه ممکن است بچه ها با واژه ها و کلمات و رفتارهاى ناپسند و زشت آشنا شوند.

 اين مسائل نبايد خانواده ها را بترساند. به هر حال بچه ها در آينده با اين مسائل روبه رو خواهند شد و بهتر است که کم کم آشنا شوند. همه اين مسائل کمک مى کند که دستگاه ايمنى بدن در برابر بيمارى ها مقاوم شود و خانواده ها و مربيان با نظارت و خط دادن به کودکان به آنها ياد مى دهند که استفاده از اين واژه ها و کلمات و رفتارها، جا و مکان دارد.
مهدکودک تأثير زيادى در اجتماعى شدن، قانونمند شدن و مستقل بار آمدن کودکان دارد. به هر حال آموزش ها و ارتباطاتى که در مهدکودک مى بينند باعث توانمندى و رشد فکرى و ذهنى آنها مى شود.

فوايد مهدکودک بيش از مضراتش است.  کودکانى که به مهد مى روند مستقل تر، باهوش ترند و ذهن شان فعال تر است.  آنها خيلى راحت محيط مدرسه را مى پذيرند و جدايى از خانواده برايشان راحت تر است و به همان نسبت پيشرفتشان در مدرسه بيشتر است .بلوغ فکرى و ذهنى و عاطفى در اين کودکان بيشتر به چشم مى خورد.
بعضى از کودکان هستند که خيلى بى قرار و وابسته به پدر و مادرند که بايد به اين کودکان توجه بيشترى بشود، يا بعضى از کودکان هستند که خيلى شلوغ و لجبازند و بايد با اين کودکان هم رفتار خاص خودشان را داشته باشيم. بيشتر بچه ها در روز اول مهدکودک حتى سلام کردن را هم بلد نيستند، خيلى خجالتى و گوشه گيرند و به تدريج به اين محيط عادت مى کنند. البته کودکانى هم داريم که خيلى وابسته به پدر و مادرند و دورى آنها را نمى توانند تحمل کنند .به همين خاطر والدينشان از آوردن کودکانشان به مهد کودک منصرف مى شوند. مهدکودک تأثير زيادى در اجتماعى شدن، قانون مند شدن و مستقل بار آمدن کودکان دارد.


نويسنده: فاطيما احيا
نقش مهدکودک در رشد اجتماعى کودکان
ديگر، زمان بازى با اسباب بازى هاى تفريحى به اتمام رسيده است، اغلب خانواده ها وقتى به مغازه هاى فروش اسباب بازى مراجعه مى كنند، سعى دارند از بين اسباب بازى هاى خشن و تفريحى، اسباب بازى هايى را خريد كنند كه ذهن كودكان را به خلاقيت وادار كند. بنابراين، بازى هاى فكرى و آموزشى در ميان ساير اسباب بازى ها يك سر و گردن بالاتر قرار دارند. با اين حال، با ورود رايانه و بازى هاى رايانه اى، هم اينك كودكان و نوجوانان دوست دارند به جاى بازى با وسايل تفريحى و ورزشى، به اين نوع بازى هاى ديجيتالى بپردازند. 

«ميشل رسينك» مدير گروه تحقيقاتى مهد كودك هاى انگلستان علل گرايش كودكان و نوجوانان به اين نوع بازى ها را توضيح مى دهد. 
ميشل مى گويد ما مى خواهيم كمك كنيم تا اسباب بازى هاى هوشمند براى بچه ها توسعه يابند. البته ما به ساخت اسباب بازى هاى هوشمند علاقه چندانى نداريم، بلكه مى خواهيم اسباب بازى هايى بسازيم كه بچه ها را به فكر كردن وادار كند. ما متوجه شديم يكى از بهترين روش هايى كه به يادگيرى كودكان كمك مى كند، اين است كه براى آنها اسباب بازى و ابزار جديدى فراهم كنيم تا آنها بتوانند فعاليت هاى خلاقيت آميز انجام دهند، طراحى كنند و با لوازم و رسانه هاى جديد اطرافشان، وسايل و اسباب بازى هاى نو ايجاد و اختراع كنند. 

اگر ما به بچه ها نوع درستى از بازى خانه سازى بدهيم، بدين ترتيب مى توانيم قدرت خلاقيت آنها را تحريك كنيم. با وسايل سنتى خانه سازى، بچه ها مى توانند قلعه و خانه بسازند و به اين ترتيب با ساختار ساختمان هايى كه در دنيا ساخته مى شود، آشنا شوند. با تكنولوژى جديد، بچه ها مى توانند اسباب بازى هايى بسازند كه زنده مجسم شوند، حركت كنند و كنش و واكنش نشان دهند. وسايلى كه آنها مى سازند، مثلاً دقيقاً مثل يك خرگوش نيست، ولى مى تواند مثل يك خرگوش رفتار كند، در اطراف حركت كند و تأثير متقابل بر محيط اطراف داشته باشد. 

آنها مى توانند درك كنند چيزهايى كه در دنيا وجود دارد، واقعاً چطور كار مى كنند. آنها با ساخت يك روبات كوچك، با چراغ سنسورى كه به ارتعاش درمى آيد، به درك جديدى مى رسند. آنها وقتى مى بينند كه يك شب پره در اطراف يك لامپ چطور پرپر مى زند، متوجه اين رفتار مى شوند و درك مى كنند چه قانونى بايد حكمفرما باشد. اين امر باعث مى شود آنها هم دنياى تكنولوِژيكى و هم دنياى بيولوِژيكى اطرافشان را درك كنند. 

محققان فكر نمى کنند که اين موضوع براى كودك خيلى زود باشد. وسايل زيادى وجود دارند كه بچه ها مى توانند در هر سنى شروع به استفاده از آن بكنند که البته اين امر مى تواند جايگزين لوازم و اسباب بازى هاى سنتى كه بچه ها با آن بازى كرده اند، بشوند. ما هميشه مى توانيم جذابيت نوع لوازمى را كه بچه ها با آن بازى مى كنند، بالا ببريم. 

شايد فكر كينيم اين تكنولوژى تا حدى پيچيده به نظر مى رسد و باعث مى شود تعداد زيادى از بچه ها از آن دورى كنند. هر كسى مى تواند از مداد رنگى و كاغذ استفاده كند. مانعى براى استفاده از مداد رنگى و كاغذ وجود ندارد. 

اشتباه است كه تكنولوژى را امرى بسيار پيچيده به بچه ها نشان دهيم كه آنها نتوانند افكار و احساسات خود را بيان كنند. آنچه كه ما مى خواهيم انجام دهيم، اين است كه تكنولوژى را ايجاد كنيم تا بچه ها را قادر سازد افكار و احساسات خود را بيان كنند به همان راحتى كه با مداد رنگى و كاغذ اين كار را انجام مى دهند. خوب است اسباب بازى سنتى بچه ها، مداد رنگى و كاغذ و خانه سازى را به عنوان يك استاندارد در نظر بگيريم، لازم است ما وسايل جديد تكنولوژيكى را به راحتى آن تكنولوژيها بسازيم. 
بايد به خاطر داشته باشيم كه مداد رنگى زمانى يك تكنولوژى محسوب مى شد. صدها سال پيش بچه ها مداد رنگى نداشتند، بنابراين اختراع آن يك پديده پيشرفته تكنولوژى به نظر مى رسيد، اما امروزه به عنوان بخشى طبيعى از دوران كودكى به نظر مى رسد. امروزه نيز تكنولوژى جديد ديجيتالى، ممكن است جديد و پيشرفته به نظر برسد، اما در آينده، اگر ما به درستى آنها را توسعه دهيم، آنها هم مثل مداد رنگى و كاغذ بسيار عادى به نظر خواهند رسيد. 

امروزه در بازار بازى هاى ديجيتالى تحت تأثيروجود ندارد. بسيارى از آنها تكنولوژى را در راههاى سطحى به كار برده اند. مثل اين كه تعدادى چراغ چشمك زن يا صداى بيپ بيپ اضافه كنند. اينها ممكن است اسباب بازى ها را مهيج نشان دهند، اما نمى توانند مدت زمان زيادى ارزشمند باشند. اين گونه تكنولوژى ها كه در ساخت اسباب بازى ها به كار مى روند، آنها را زنده و هوشمند نشان مى دهند اما فرصت جديد خلاقيت براى بچه ها ايجاد نمى كنند. لازم است ما واقعاً بر اين نكته تأكيد كنيم كه چگونه مى توانيم با استفاده از تكنولوژى، از اختراعات خلاقيت آميز توسط بچه ها حمايت كنيم. امروزه اكثر بازى هاى الكترونيكى جديد به اين نكته توجه ندارند، اما فكر مى كنم در آينده امكانات بسيارى ايجاد شود. 

ممكن است اين سوال مطرح شود كه اسباب بازى هاى ايده آلى كه با استفاده از تكنولوژى ديجيتالى باعث تقويت خلاقيت مى شود، يا نه؟ 
چندين سال است كه محققان با شركت اسباب بازى سازى «لگو» همكارى كرده اند تا آجرهاى خانه سازى توليد کنند. شما مى توانيد از آجرهاى لگو سنتى استفاده كنيد و آنها را به هم بچسبانيد تا يك ساختمان بسازيد. اين آجرها را مى توانيد كنار هم بگذاريد تا چيزهايى بسازيد كه در دنيا وجود دارند و مى توانند زنده مجسم شوند و به اشيا ديگر كنش و واكنش نشان دهند. ما مشاهده كرده ايم از اين آجرهاى خانه سازى جديد در راههاى وسيعى استفاده مى شود و اين يكى از عناصر كليدى يك اسباب بازى خوب است. از اين آجرها فقط براى خانه سازى استفاده نمى شود، بلكه به شيوه هاى متفاوتى از آنها استفاده مى شود. بچه ها مى توانند از اين آجرها براى ساخت هر چيزى از يك كارخانه شكلات سازى اتوماتيك گرفته تا موجوداتى كه با هم اثر متقابل دارند، استفاده كنند يا اينكه يك پارك تفريحى بسازند.

منبع:روزنامه تفاهم
اسباب بازى هاى ديجيتالى و ذهن خلاق کودکان item with pics
اسباب بازى هنگام خريد اسباب بازى ها والدين بايد توجه داشته باشند که نه تنها بى خطرترين، خوش رنگ ترين ، سرگرم کننده ترين و آموزشى ترين اسباب بازى را انتخاب کنند بلکه بايد به خواست كودك و علاقه او هم توجه داشته باشند، البته نبايد  برضرورت توجه به كيفيت اسباب بازي‌ها و تاكيد روانشناسان بر انتخاب بهترين گزينه را هم فراموش کرد.

اسباب بازى براى کودکان نوعى غذاى روانى و جسمى است، بازى يکى از نيازهاى مهم کودکان محسوب مى شود و جزئى از زندگى آنان را تشکيل مى دهد. اما مي‌توان با توجه به چند نكته ساده، انتخاب اسباب بازى را به سرگرمى شيرين تبديل كرد.

در ابتدا با تاکيد بر اينکه اسباب بازى هاى کودکان بايد با دقت و بر طبق اصول روان شناسى و هدف هاى آموزشى انتخاب شوند، و انتخاب و خريد اسباب‏ بازي‌ ها را با هدف انجام دهيم. بهترين اسباب بازى آن است که کودک را مجذوب خود کند و حس کنجکاوى او را بر انگيزد. يکى از ويژگى هاى اسباب بازى مناسب برانگيختن حس كنجكاوى كودك است؛ اسباب بازى خوب نه تنها نبايد تكرارى به نظر برسد، بلكه بايد حس كنجكاوى او را برانگيزد. اسباب بازى را مناسب سن وعلاقه كودك انتخاب كنيد. بازى بايد مهارتى را به كودك بياموزد، مثلا کودکان خردسال به اسباب بازى هايى نياز دارند که هرپنج حس آنها را تقويت کنند.
روانشناسان معتقد اند که اسباب بازيى که يک کودک دو ماهه را سرگرم مى کند، براى يک کودک دوساله سرگرم کننده نيست و برعکس، کودکان همگام با رشد خود نيازمند اسباب بازيهاى متنوع اند و تناسب داشتن اسباب بازى انتخاب شده باسن کودک بسيار مهم است.

با تاکيد بر اينکه نبايد بچه ها را مجبور کنيد تا مطابق جنسيتشان اسباب بازى انتخاب کنند، خاطر نشان مى کنيم، والدين بايد اجازه دهند کودکان مطابق ميل و علاقه خودشان انتخاب کنند، هر دو جنس بهتر است که مهارت هاى اجتماعى و تجسمى خود را تقويت کنند. توجه داشته باشيد اسباب بازى ها تآثير زيادى روى رفتار کودکان مى گذارند براى مثال تفنگ، شمشير و مدل هاى جنگى رفتار پرخاشگرانه را بيشتر مى کنند.

خريد اسباب‏بازي‏ براى کودک بايد جنبه تشويقى داشته باشد. بچه بايد براى رسيدن به خواسته ‏هاى خود کمى تلاش کند اگر کودکى هميشه همه چيز براى او به راحتى و بدون هيچ تلاشى فراهم ‏شود، در آينده همين انتظار را خواهد داشت.
هنگام خريد اسباب بازى براى کودک نه تنها تناسب آن با محدوده سنى ضرورى است بلکه بايد از بى خطر بودن وسرگرم کنندگى آن هم مطمئن بود. اسباب بازى نبايد كودك را به سوى خشونت و تكرار رفتارهاى خشن سوق دهد، اسباب بازى هاى چوبى و فلزى يا چينى و شکستنى را در اختيار کودکان قرار ندهيد، توجه داشته باشيد اسباب بازى هاى کودکان کمتر از 2 سال نبايد به گونه اى باشد که قطعات آن و يا خود آن  را کودک  به دهان ببرد.
 
منبع:مجله پزشکى مادر
انتخاب هدفمند اسباب بازى کودکان
همه کودکان  در اطلاع از اينکه  دنيا چگونه کار مى کند خلاق  هستند. اما در اين ميان  به نظر مى رسد بعضى  از بچه ها  از ديگران  خلاق ترند. بعضى  از بچه ها خلاقيت  را در زمينه هاى خاصى به نمايش مى گذارند. 
معمولا گفته مى شود  که اين بچه ها در زمينه هايى به شد ت خلاق  هستند. 

پرکينز( Perkins ) (1984  ) به شش ويژگى خاص در اشخاص به شدت خلاق اشاره کرده است . کودکان  خلاق مى توانند  به راحتى  مسايل را شناسايى کنند.آنها مسايل را با انعطاف پذيرى از ميان برمى دارند.
انديشمندان خلاق ، عينى  هستند.آنها نه تنها کارشان را تحليل مى کنند،بلکه به انتقاد ديگران توجه دارند.کودک خلاق تن به قبول  ريسک مى دهد؛  از انگيزه فراوان برخوردارست و براى برآوردن نيازهاى  شخصى  ميل به خلاقيت دارد. 
اغلب  اوقات اگر کمى  وقت و حوصله  کنيم  متوجه وجود خلاقيت در بچه ها مى شويم . 
بهترين زمان براى اطلاع از خلاقيت کودکان ، تماشاى آنها به هنگام بازى  است. کودک را در حالى که آزادانه و آسوده با مواد و اسباب بازى هايش  سرگرم بازى  است تماشا کنيد. کودکان خلاق اغلب براى هر يک  از وسايل بازى خود موارد استفاده متفاوتى پيدا مى کنند و قبل از اينکه  از وسيله اى  به سراغ وسيله ديگر بروند از آن  به انواع مختلف استفاده مى نمايند.
کودک خلاق اغلب از منابع خود به انواع و اشکال  مختلف و گاه حيرت انگيز  استفاده مى کند. ممکن است  يک جعبه خالى براى کودک خلاق  ارزشى به مراتب بيش از بهترين و پيچيده ترين اسباب بازى ها داشته باشد.
بزرگترها مى توانند از کودک سوال کنند و بعد  به دقت  و با حوصله  به جوابهايش  گوش  بدهند. کودکان خلاق اغلب با آب  و تاب حرف مى زنند. گفتن جزييات يک ماجرا  و به تفضيل سخن گفتن  مى تواند نشانه قدرت  خيال و تصور زياد باشد . بزرگترها بايد به اين  مهم توجه داشته باشند  که کودکان  خلاق ممکن  است  رفتارهايى را به نمايش  بگذارند که گاه چالش  برانگيز  هستند .
کما بيش همه ى کودکان علاقه مند به خلق هستند تا بتوانند اعتماد به نفس خود را تقويت کنند. شما مى توانيد با پشتيبانى از کودک وهمکارى با او، خلاقيت او را پرورش دهيد.

• بزرگ ترين پشتيبان فرزندتان باشيد. او را به خاطراينکه بى همتا ست، تحسين و تشويق کنيد.
• در باره ى اوپيش داورى نکنيد. اطمينان پيدا کنيد که فرزندتان هنگام بروز استعدادهايش احساس راحتى و آزادى مى کند.
• همراه با فرزندتان جنبش و حرکت داشته باشيد. هنگام خواندن داستانى با او، از خودتان احساس و حرکت نشان دهيد تا داستان، واقعى ترجلوه کند.
• از ابزارهاى گوناگون استفاده کنيد. وسايل جالب و خنده دار در دسترس داشته باشيد تا حس بازيگرى درفرزندتان تقويت شود.
• از صدا بهره بگيريد. هنگام خواندن کتاب با فرزندتان با يکديگر صدا سازى کنيد.
• خودتان را رها کنيد. راديو را روشن کنيد يا آهنگ مورد علاقه ى فرزندتان را بگذاريد و تا وقتى که مى توانيد با او برقصيد.
• فعال باشيد. با نشان دادن احساس آزادى و راحتى در رفتار تان، خود به خودبه فرزندتان نشان مى دهيد که آزادى بروز اين احساسات چقدر مى تواند سرگرم کننده باشد.


برگردان   ناهيد خستو
هفت روش براى تشويق کردن کودکان به بروزخلاقيت هاى خود
والدين بايد به نيازهاى کودک توجه کنند و براى اين منظور، شناخت دنياى کودک ضرورى است. دنيايى که گاه با حسادت، لوس بازى و خشونت کودکان همراه است. در اين مطلب، از ديد يک روانشناس کودک، نگاهى مي‏اندازيم به علل بروز اين رفتارها در کودکان.

شکل گيرى اوليه شخصيت کودک، در سه سال اول زندگى صورت مي‌گيرد و احساس امنيت و آرامش در اين دوره از اهميت حياتى براى کودک برخوردار است، کودک از دنياى پيرامون، اثراتى مى پذيرد که اگر مثبت باشد، از زندگى لذت مي‌برد و اگر منفى باشد، باعث رنجش و آزردگى خاطرش خواهد شد، رفتارهايى نظير گريه، پرخاشگرى، اضطراب و ترس و لجبازى، علائم نارضايتى کودک از وضع موجود است.
آن چه والدين در اين سن بايد به آن توجه کنند، تشخيص افتراقى رفتارهاى طبيعى و اختلالات رفتارى کودک است، به اين مفهوم که ماندگارى و شدت رفتار است که بايد مورد توجه قرار گيرد، برخى رفتارها گذرا و مربوط به يک مقطع زمانى خاص است و طبيعى قلمداد مي‌شود.

<strong>سه ساله ‏هاى بى رقيب!</strong>
حسادت، نوعى واکنش کودک در دفاع از قلمرو خودش است. او دوست ندارد تا پايان سه سالگى رقيبى به عنوان برادر و يا خواهر را در آغوش والدين ببيند و يا دوست ندارد در جايى که او حضور دارد، والدين به ديگرى توجه کنند و اين يک امر طبيعى است. کودک تا زمانى که از نظر عاطفى اقناع نشده است، با برخوردهاى خشن، احساس نياز خود را به والدين منتقل مي‌کند.
احساس طردشدگى، باعث برانگيخته شدن احساساتى چون حقارت، خشم و انتقام در کودک مي‌شود و انجام رفتارهايى نظير گريه و لجبازى، پيامد آن است، در اين سن بايد به نيازهاى کودک توجه شود و براى اين منظور، شناخت دنياى کودک ضرورى است، بزرگ‌ترين خطاى بزرگ‌سالان اين است که کودک را، به صورت مينياتور يک بزرگ‌سال مي‌بينند؛ با همان احساس و منطق و نياز، در حالى که اين گونه نبوده و خيلى از رفتارهاى کودک هدفمند و آگاهانه نيست و برگرفته از موقعيتى است که در آن قرار گرفته است.
کودک با يک لبخند، اشتباه ديگران را مي‌بخشد و با دريافت کوچک‌ترين پاداش‌ها، رفتار خود را تغيير مي‌دهد، بنابراين بايد خيلى از رفتارهاى او را عادى تلقى کرد و براى تغيير دادن رفتارهايش، صبور بود.

<strong>دليل لوس شدن کودک چيست؟</strong>
محبت کردن به کودک، باعث لوس شدنش نمي‌شود، آنچه کودک را لوس بار مي‌آورد، انجام رفتارهاى دوگانه والدين و تن دادن به خواسته‏هاى غير منطقي‌اش است. والدين آگاه، از قبل رفتارهاى کودک را پيش بينى کرده و يک روش واحد را در برخورد با کودک اتخاذ مي‌کنند و با توجه به شناختى که از کودک خود دارند، به فضاى فيزيکى و روانى کودک تنوع بيشترى داده، با بازى و قصه و شعر، او را در دنياى به دور از تنش کودکى رشد مي‌دهند.

با پذيرش دنياى کودک، بايد متناسب با سن و توان واقعى او، چه از نظر جسمى و چه از نظر شناختى، او را براى مسووليت‏پذيرى آماده کرد، هر چه کودک مستقل‌تر بار آيد، اعتماد به نفس و آرامش بيشترى دارد، اما اين کار بايد بسيار محتاطانه و غير آمرانه انجام شود تا طى زمان، استقلال کودک شکل گيرد.

<strong>بازى کنيد</strong>
بازى يکى از عواملى است که در ايجاد حس استقلال و خودباورى کودکان نقش مهمى بازى مي‌کند، چون کودک در قالب بازى، نقش حسى را تجربه مي‌کند که برايش تازگى دارد و اين يعنى آموزش از طريق بازي؛ اما چون بازى کودکان تا 12-11 سالگى منظم و قانونمند نيست، والدين بايد قواعد بازى را به کودک آموزش دهند. مشارکت والدين در بازي‌ها، انتقال حس والدين به کودک و الگو پذيرى کودک از والدين را در پى دارد، بازى کردن مي‌تواند در زمان‌هاى کوتاه 15 دقيقه‏اى و در چهار نوبت در روز انجام شود تا تأثيرگذارى بيشترى داشته باشد.

گردآورى : گروه سبک زندگى سيمرغ
نکاتى مهم پيرامون حسادت، لوس بازى و خشونت کودکان
انسان از همان بدو تولد با نظم آشناست و اصلا نمى توان گفت آموزش نظم از چه سنى شروع شود. فيزيولوژى بدن انسان کاملا منظم طراحى شده است و انسان از بدو تولد به خوبى نظم را در عملکرد بدنش، خوردن، آشاميدن و خوابيدنش مى بيند و هرچه بزرگ تر مى شود، با مشاهده رفتار والدين با نظم هاى ارادى و بيرونى هم آشنا مى شود. از هر سنى که کودک بتواند بفهمد مثلا جاى اسباب بازى اش کجاست و توان جسمى لازم را براى برداشتن و قرار دادن آن سرجايش داشته باشد، مى توان نظم را به او آموخت.

▪ يک کودک ۲ ساله اين توانايى را دارد اما آموختن نظم به او کمى دشوار است. چه روشى را براى آموزش پيشنهاد مى کنيد؟
يکى از اصول کار اين است که پدر و مادر منظم باشند تا کودک با مشاهده و الگوبردارى از نظم آنها، همان کار را انجام دهد. به زبان آوردن کارهايى که انجام مى دهيم نيز موثر است؛ مثلا وقتى مى رسيم خانه، به جاى آنکه فقط کليد را سرجايش بگذاريم و اميدوار باشيم کودکمان اين رفتار ما را ببيند، بهتر است اين جملات را به زبان بياوريم تا کودک بشنود که: «وقتى مى رسم خانه، کليد را مى گذارم سرجايش تا هم خانه منظم باشد هم کليد گم نشود.»

با اين رفتار کودکان نظم را ياد مى گيرند و به مرور قوانين را با خود تکرار و از ما تقليد مى کنند. مى توانيم از ساير کودکان که نظم را آموخته اند استفاده کنيم تا کودک با تقليد از همسن و سالانش همان کار را انجام دهد. بازى هاى نمايشى با عروسک يا دوستان و انتخاب نقش يک کودک نامنظم يا منظم، نيز در آموزش نظم کمک کننده اند. کودکان بسيارى از کارهايى را که از والدين الگوبردارى کرده اند، در بازى از خود نشان مى دهند. قصه گفتن، نقاشى کشيدن وحرف زدن در مورد قوانين و... هم در آموزش نظم موثر هستند.

▪ آيا تشويق و تنبيه هم لازم است؟
بله، هر پيشرفتى به تشويق نياز دارد. طبق قوانين تربيتى تشويق بايد ۵ برابر ايرادگرفتن ها يا تنبيه باشد. در اين صورت راحت تر مى توانيم با کودک ارتباط برقرار کنيم و به او آموزش دهيم. بايد به کودک روش انجام کارها را ياد داد و بعد از او خواست آنها را انجام دهد. وقتى والدين به فرزندشان کارى را آموزش دادند، ديگر نبايد خودشان آن را انجام دهند. بايد کودک را تشويق کرد خودش انجام آن را برعهده بگيرد. اوايل نبايد توقع زيادى از کودک داشت.

▪ اگر نظم را رعايت نکرد چه کنيم؟
بايد اولويت ها را در نظر بگيريم. نبايد انتظار داشته باشيم کودک هميشه منظم باشد. اول بايد به او ياد دهيم اگر وسايلش را از اتاقش بيرون آورد و جاى ديگرى از خانه بازى کرد، بعد از اتمام بازى لازم است وسايلش را به اتاقش برگرداند ولى نبايد سخت گيرى کنيم که وسايل را کجاى اتاقش مى گذارد. بايد مرحله به مرحله پيش رفت يعنى از مراحل و توقعات کوچک شروع کرد و پله پله بالا رفت. هر مرحله بايد به حدى آسان باشد که مادر مطمئن باشد ۸۰ درصد موفق خواهد شد.

▪ اگر کودک به حرف والدين گوش نکرد و اسباب بازى هايش را به اتاقش نبرد چه؟
اگر بخواهيم فرزندمان ياد بگيرد تمام وسايلش را بعد از بازى به اتاقش ببرد، شايد سخت باشد. بايد توقعمان را محدودتر کنيم و مثلا توقع داشته باشيم کودک از ۱۰ اسباب بازى يکى را به اتاق ببرد و وقتى اين کار را ياد گرفت، به او ياد دهيم ۲ اسباب بازى شکننده تر را زودتر جمع کند و بقيه را خودمان جمع کنيم و بگوييم ما داريم به تو کمک مى کنيم در مرحله بعد، مى توانيم به او بگوييم ۵ تکه را جمع کن. اگر توقع زيادى داشته باشيم، کودک با ما همکارى نخواهدکرد.

بهتر است بعد از آنکه هر مرحله را آموخت و چند روز آن را اجرا کرد، سراغ مرحله بعد برويم. در ضمن براى طى هريک از اين مرحله ها، او را تشويق کنيم براى اين کار غير از آفرين گفتن بايد چيزهاى کوچکى مثل شکلات که کودک دوست دارد به او داد. مرحله نهايى، آموختن رعايت نظم و ترتيب اتاق است. البته ابتدا بايد خودمان آدم منظمى باشيم و بعد توقع نظم از کودکمان داشته باشيم.

▪ آيا توضيح اهميت نظم به کودک مى تواند کمک کننده باشد؟
بله، علاوه بر تشويق، بايد به کودک فهماند مثلا جمع کردن اسباب بازى چه فايده اى براى او دارد. براى اين منظور مى توانيم قول خريد اسباب بازى محبوب ديگرى به او بدهيم. نبايد انتظار داشته باشيم کودک از لحاظ معنوى متوجه فوايد نظم شود. رضايت درونى مخصوص بزرگ ترهاست و کودکان نمى توانند هنوز متوجه اين مساله شوند. فوايد نظم بايد براى کودک ملموس باشد.

▪ اگر بچه اى به سن دبستان رسيد و نظم را نياموخت، چه کنيم؟
آموزش نظم در اين سنين کار سختى است و بهتر است از کودکى آموخته شود تا در دور ه هاى بحرانى مثل آغاز کلاس اول، به مشکل برنخوريم. اگر غفلت کرديم و کودکمان بدون آموختن نظم به اين مرحله رسيد، بايد بين کارهاى مهم اولويت بندى کنيم. براى کودکى که در سن مدرسه است، انجام تکاليف و تمام کردن آن تا ساعت ۹ شب و صبح به موقع بيدار شدن و آماده شدن اولويت دارد چون اين کودک قبلا نظم را نياموخته و تمرين نداشته، نبايد انتظار داشته باشيم حتما صبحانه هم بخورد يا حتما موهايش شانه کرده باشد و دست و رويش را بشويد. تمام اين کارها مهم و واجب است اما نمى توان توقع داشت همه را با هم اجرا کند. در درجه اول بايد فرزندمان به موقع به مدرسه برسد بنابراين خودمان وسايل را در کيفش بگذاريم و صبح بيدارش کنيم تا به موقع بتواند آماده شود. وقتى اين کار را ياد گرفت، بستن کيف را به عهده اش مى گذاريم. بعد ياد مى دهيم صبح با صداى ساعت بيدار شود و...

▪ براى هريک از اين مراحل چقدر زمان اختصاص دهيم؟
زمانى که براى آموزش هر اولويت مى گذاريم به شيوه ابتکارى آموزش، هوش فرزند و همکارى او و نحوه فهماندن فايده کارها به او بستگى دارد. عادت هايى که بايد ياد گرفته شوند، معمولا طى چند هفته توسط کودک دريافت مى شوند.


نويسنده:سميه مقصودعلى
منبع:سلامت
شيوه آموزش نظم به کودکان
رنگ آميزى نقاشى هاى آماده، اثرى در خلاق شدن كودكان دارد يا مانع از بروز خلاقيت مى شود؟ براى گذر از عصر اطلاعات و ورود به دنياى آينده مى بايستى كودكان را توانمند، خلاق، ارتباط گر و مسلط به فناورى هاى جديد روز تربيت كرد، آن چنان كه داراى انگيزش بالا بوده و از شوق زندگى كردن برخوردار باشند تا بتوانند در دنياى پررقابت و پيچيده آينده تاب تحمل داشته و موفق شوند.

امروزه نوزادان متولد مى شوند تا بتوانند آينده را مديريت كنند و اين وظيفه ماست تا آنان را براى آن دوران آماده نماييم.
دورانى كه انسان بايد علاوه بر زندگى در محيط در حال تغيير، بتواند خلاقانه بينديشد و با ايجاد افكار نو به حل مشكلات بپردازد و با هنرمندى، كشتى زندگى خويش را در اين درياى متلاطم به پيش ببرد .
حال تصور كنيد فردى ساعت ها در حال نقاشى كردن است و به دور از هياهوى دنياى امروز ، در تخيل خود سير مى كند و گويى ذهن او در درياى آرام درون ، قلابى را رها ساخته و ساعت ها به دنبال يافتن چيزى تازه در دل اين درياست؛ در اين ميان ممكن است پرنده ذهن او به آسمان پرواز كند و در جستجوى خالق خويش به سير و سياحت بپردازد و يا در دل اعماق درياى وجود به جستجوى درون خود بپردازد و هر لحظه تجربه اى كسب كند و در اين ميان چه بسا اولين جرقه هاى خلاقيت پديدار شده و زمينه ساز افكار نو گردد. هنر قادر است شرايطى را فراهم كند كه آدمى بتواند به دور از هياهو در ميان زيبايى ها سير كند و بدين وسيله به آرامش برسد و در كنار آن عميق تر بينديشد.
كودكان امروز، نيازمند هنرند تا در آينده با كمك آن بتوانند بهتر انديشه نمايند. براى پى بردن به اهميت هنر در بروز خلاقيت بهتر است تعريفى از خلاقيت داشته و سپس به بيان ويژگيهاى فرد خلاق بپردازيم.

<strong>تعريف خلاقيت</strong>
خلاقيت عبارت است از اينكه فردى فكرى نو و متفاوت ارائه دهد. استيفن رابينز خلاقيت را به معناى توانايى تركيب انديشه ها و نظرات در يك روش منحصر به فرد با ايجاد پيوستگى بين آنان بيان مى كند .
گيلفورد دانشمند آمريكايى، خلاقيت را با تفكر واگرا (دست يافتن به رهيافت هاى جديد براى مسائل ) در مقابل تفكر همگرا ( دست يافتن به پاسخ ) مترادف دانسته است. افرادى كه تفكر واگرا دارند در فكر و عمل خود با ديگران تفاوت دارند و از عرف و عادت دور شده و روش هاى خلاق و جديد را به كار مى برند؛ برعكس كسانى كه از اين خصوصيت برخوردار نيستند تفكر همگرا دارند و در فكر و عمل خود از عرف و عادت پيروى مى كنند.

<strong> مهم ترين ويژگى هاى فرد خلاق</strong>

 - آنها كنجكاو و جستجوگرند.
-  در انجام كارها داراى پشتكار و انضباط هستند.
  - داراى قوه تخيل (فعال) بالايى هستند.
-  پيچيدگى در امور را بر سادگى ترجيح مى دهند.
-  روحيه اى طنزگونه دارند و از شوخ طبعى برخوردارند.
-  گرايش به سادگى و ايجاد نظم دارند.
 - در انجام تصميم گيرى ها انعطاف پذيرند.
 - آنها تمايل دارند كه احساسات و هيجانات خود را صريح بيان كنند.
-  افراد خلاق از هوشى بالاتر از حد متوسط برخوردارند.
 - به موضوعاتى توجه مى كنند كه ديگران به آن توجه نداشته اند.
-  در مواردى آنها براى يك مسئله مى توانند چندين راه حل داشته باشند.

<strong> حال با توجه به تعاريف بيان شده در مى يابيم كه هنر(نقاشي) به واسطه ويژگى هاى زير مى تواند زمينه ساز خلاقيت در انسان باشد :</strong>
1. نقاشى كمك مى كند ذهن كودك در فضايى آرام بخش و با آزادى سير كند، كاوش نمايد و چيزهاى جديد كشف كند و انديشه هايى بروز دهد كه تجربه نشده است .
2.  نقاشى زمينه ساز انگيزش است و كودك را وادار به حركت مى كند .
3. نقاشى با خلق زيبايى ها به مغز كودك آرامش مى بخشد و شرايطى را پديد مى آورد كه سلول هاى مغزى در فضايى به دور از هياهو و نگرانى انديشه نمايند.
4. نقاشى بهره گيرى از قوه تخيل فعال را در كودك تقويت كرده و اين خود مى تواند زمينه ساز افكار نو شود. بسيارى از اختراعات بزرگ برگرفته شده از تخيل ذهن بزرگانى است كه در گذشته اين اختراعات را در ذهن خود تصور كرده بودند و سپس توسط ديگران به عمل تبديل شده است. 
5. نقاشى زمينه ساز ثبت تجربيات كودك است. تجربيات ثبت شده كودك مهم ترين چيزها براى وادار كردن كودك به تفكر است و رشد تفكر كردن سرآغاز دست يابى به افكار نو و بروز خلاقيت خواهد بود.
6.  مغز از دو نيمكره تشكيل شده است. دو نيمه مغز شبيه يكديگر بوده و هماهنگ با هم عمل مى كنند. فعاليت هايى نظير رياضيات، زبان و ارتباط كلامى، منطق، بررسى و تجزيه و تحليل و نويسندگى در نيمه سمت چپ مغز انجام مى شود و فعاليت هاى نظير تصور و تجسم، شناخت رنگ، موسيقى، وزن و آهنگ، خيالات و آرزوها بر عهده نيمه راست مغز است . هرگاه انسان بتواند از دو نيمه مغز استفاده كند كارايى مغز بطور فوق العاده اى افزايش خواهد يافت . نود درصد مردم با سمت چپ مغز خود فكر مى كنند بسيارى از دانشمندان با بهره گيرى از نقاشى، تلاش كرده اند نيمه راست مغز خود را فعال نگهدارند و به همين علت لازم است كه با بهره گيرى از هنر، قابليت هاى مغزى خود را افزايش دهيم؛ بنابراين مي‌توان گفت نقاشى كردن موجب رشد عقلى كودك مى شود.
با در نظر گرفتن موارد شش گانه بالا چه نتيجه‌اى براى شما حاصل مي‌شود؟ بدون شك خود شما هم اذعان مي‌كنيد، اين موارد در صورتى حاصل مي‌شود كه كودك خودش قلم و كاغذ در دست بگيرد و نقاشى كند. البته ما استفاده از نقاشي‌هاى آماده را به صورت كامل نهى نمي‌كنيم و بر اين باوريم كه استفاده از اين نقاشى در كنار نقاشي‌هاى خود كودك به گونه‌اى كه مانع از بين رفتن خلاقيت و انگيزه كودك براى نقاشى كردن نشود، ايرادى ندارد.


منبع :
مقاله تأثير آموزش هنر بر خلاقيت كودكان؛ حميد ميرزا آقايى ؛ ماهنامه پژوهشى خبرى فرهنگستان هنر ايران، شماره 5، اسفند 1386(با كمى دخل و تصرف).
رنگ آميزى نقاشى هاى آماده و تأثير آن بر روى خلاقيت item with pics
ترديدى نيست که بازى، يکى از فعاليت‌هاى اساسى کودکان است. کودکان از طريق بازى، خود و دنيايشان را مي‌شناسند و نسبت به آن آگاهى و تجربه کسب مي‌کنند. بازى به کودکان فرصت مي‌دهد تا افکار و احساساتشان را بيان کنند، رفتار خود را کنترل کرده و در عين حال زمينه‌اى فراهم مي‌سازد تا جديت تصميم‌گيرى، حل مساله‌، همکارى و ابتکار در کودک افزايش يابد. 

 ارزش بازى از ابعاد گوناگون جسمانى، روانى، عاطفى، شناختى و اجتماعى قابل بررسى است و هر يک به نوبه ى خود تأثير مثبت خود را در روند زندگى کودک به جاى مي‌گذارد. به طور مثال، بازي‌هاى جسمانى باعث مي‌شود تا بافت‌ها و دستگاه‌هاى مختلف بدن از قبيل دستگاه گردش خون، تنفس، گوارش، بافت استخوانى، سيستم عصبى و ... بالاخره عضلات بدن رشد کند و طبيعتاً هر چه فعاليت‌هاى کودک متناسب‌تر باشد، هماهنگى ميان سيستم‌هاى ارگانيکى نيز متناسب‌تر خواهد بود . بازى،اجتماع کوچک کودکان،محيط بازى کودکان به مثابه يک اجتماع کوچک است با قوانين و نقش‌هاى خاص خود. کودک در حين بازى اين امکان را بدست مي‌آورد که نه تنها به خود بينديشد، بلکه به ارزش ديگران نيز پى ببرد و متوجه مقررات و قوانينى که در واقعيت‌هاى اجتماعى  نيز وجود دارد بشود. در اينجا تکنيک و اخلاق، تواماً وارد بازى مي‌شود و عدم رعايت آن مجازات دارد. علاوه بر آن بازى وسيله‌اى است براى «بيان خود» زيرا در طى بازى کودک، رفتار، احساسات و ايده‌هاى خود را به راحتى نشان مي‌دهد. 

 کودک وسايل بازى را جزئى از بازى و در واقع جزئى از خود مي‌داند و نسبت به آن احساس مالکيت دارد. اگر چنانچه تعداد وسايل بازى، متناسب با تعداد کودکان نباشد، رفتار کودکان تغيير مي‌کند اين مساله در خانواده‌هايى که چند کودک در سنين نزديک به هم دارند و يا در مهدها بسيار ديده مي‌شود. 
 کودکان از کنجکاوى فطرى برخوردارند و هرگز منتظر نمي‌مانند که کسى بيايد و آنها را مجبور به آموختن کند. آنها مي‌خواهند همه چيز را بدانند پس به آنها فرصت بدهيد. خريد و هديه دادن يک اسباب بازى مناسب اين فرصت را به او مي‌دهد. تجربه کنيد.


<strong> اسباب‌بازى مناسب کدام است؟ </strong>

اين سوالى است که بارها تکرار شده و هر وقت  خواسته‌ايم براى کودک اسباب بازى را به عنوان هديه بخريم به آن فکر کرده‌ايم يک اسباب‌بازى خوب از چند جنبه بايد مورد بررسى قرار گيرد:

 الف- جنس و مواد اوليه 
به طور معمول اسباب‌باز‌ي‌ها ازجنس فلز، پلاستيک، چوب و يا پارچه ساخته مي‌شوند هر يک از اين مواد در نوع اسباب‌بازى و کاربرد آن تأثير خاص دارد که در هر صورت بايد از نظر ايمنى و بهداشتى مورد توجه قرار گيرد. مثلاً تيزى وسايل فلزى، تراشه‌هاى وسايل چوبى، شکنندگى وسايل پلاستيکى و غيرقابل شستشو بودن عروسک‌هاى پارچه‌اى بايد مورد توجه باشند.
- نخ‌هاى اتصال اسباب‌بازي‌ها بايد زياد بلند نباشد تا کودک آنرا به دور گردن خود نپيچد و يا قطر نخ‌ها نبايد بسيار کم باشد تا سبب بريدگى پوست دست کودک شود.
- در خميرهاى بازى بايد از رنگ‌هاى خوراکى استفاده شود تا سمى و خطرناک نباشند.

 ب- تناسب سن کودک با ويژگى اسباب‌بازي‌ها
تناسب سن با وسيله ى بازى از چند جنبه قابل توجه است:
- توانائى استفاده از وسيله را داشته باشد. مثلاً دست‌هايش قدرت فشار دادن دکمه يا اهرم را داشته باشد.
- با توجه به علاقه ى کودک به وسايل منزل، اسباب‌بازي‌هاى جايگزين کاربردى باشد- مثلاً وسايل نجارى بايد بگونه‌اى باشد که علاوه بر بي‌خطر بودن، کاربردى باشد در غير اين‌ صورت کودک به سراغ شئي‌ واقعى خواهد رفت. 
- از نظر رشد شناختى نيز قابل درک باشد. مثلاً يک وسيله ى بازى آموزشى که با کارت سرو کار دارد نمي‌تواند براى کودک 3 ساله مناسب باشد چون قانون‌پذير نيست و يا يک وسيله ى بازى چند نفره براى يک کودک قابل بازى نيست.

 ج- نزديکى با واقعيت
سازندگان وسايل بازى، براساس آنچه در محيط زندگى بزرگسالان وجود دارد، اقدام به ساخت وسايلى چون وسايل پزشکى، خانه عروسکى، انواع ماشين‌ها، حيوانات و... مي‌نمايند. طبيعى است که کودک به اين وسايل حساسيت نشان دهد زيرا در دنياى بازيش از آنها مي‌خواهد استفاده کند.

 د - آفرينندگى و سازندگى 
اسباب بازى علاوه بر آشنا کردن کودک با اشياء گوناگون، بايد به کودک فرصت دهد تا خود بتواند خلق کند و بيافريند. با در اختيار گذاشتن خميربازى، وسايل ساختمان سازى به او فرصت مي‌دهيد تا بسازد و بيافريند.
بنابراين يک اسباب‌بازى خوب مي‌تواند چند ويژگى از ويژگى هاى را دارا باشد.

<strong> هديه هاى مناسب کودک براى سنين مختلف: </strong>

 از تولد تا سن 18ماه :
 جغجغه، زنگوله- عروسک‌هاى پارچه اى، جانوران پلاستيکى- وسايل نقليه ساده- مکعب‌هاى سوراخ دار، کتاب‌هاى پارچه‌اى يا مقوائى کلفت، اسباب‌بازي‌هاى فشار دادنى صدا دار، اشياء شناور براى آب‌بازى، وسايل کشيدنى و هل دادنى، تو‌پ‌هاى نرم

 18ماهگى تا 3سال:
وسايل شن‌بازى، عروسک قابل شستشو، پيچ و مهره پلاستيکى، چکش و ميخ پلاستيکى، سه‌چرخه، توپ، وسايل کشيدنى و هل دادنى، پازل‌هاى 3 تا 5 قطعه، مکعب‌هاى درشت خانه‌سازى وسايل نقاشى، کتاب‌هاى تصويرى

 3 تا 5سال: 
عروسک و وسايل خانه عروسکى، پازل 9 تا 15 قطعه، جانوران پلاستيکى گوناگون، وسايل نقليه گوناگون، وسايل خميربازى، وسايل نقاشى، مکعب‌هاى ساختمان سازى اندازه بزرگ و متوسط ، کتاب تصويرى، توپ، انواع لباس‌هاى مشاغل گوناگون.

 ضمن تاکيد در روند انتخاب اسباب‌بازي‌ها و توجه به بازى کودکان و شريک شدن در بازي‌هاى کودکان به نکاتى چند اشاره مي‌شود:
1- با کودکان بازى کنيد. همراهى شما مي‌تواند آغازگر بازى باشد و يا وارد شدن در بازى آنها به منزله ى توجه به روند فعاليت آنها و جدى گرفتن بازيشان مى باشد.
 2- اسباب‌بازي‌هاى زياد، باعث سردرگمى کودک مي‌شود هميشه چند وسيله را در اختيار او قرار دهيد و به تناوب آنها را تغيير دهيد.
 3- به جاى يک سبد اسباب‌بازى از چند جعبه استفاده کنيد که از همان ابتدا بتواند طبقه‌بندى کند. 
 4- کودک براى يافتن وسيله ى مورد نظرش بارها سبد را خالى خواهد کرد در روز بيش از3 بار سبد او را جمع نکنيد.
 5- از شکسته شدن اسباب‌بازي‌ها نگران نشويد و يا کودک را سرزنش نکنيد. چه بسا کنجکاوى او، باعث شکستن وسيله بازى شده است.
6- براى بازى کودک جائى را مشخص کنيد تا کودک در آرامش و بدون نگرانى از بر هم خوردن آنچه که ساخته، در آنجا بازى کند در ضمن او بايد بتواند شما را ببيند.

 نويسنده:دکتر فرشته مجيب
يک هديه مناسب
الگوى خواب، بيدارى و غذا خوردن فرزند سه ماهه شما به تدريج منظم تر و قابل پيش بينى تر مى شوند. همزمان با رشد کودک،مى بينيد که راه هاى جديدى براى برقرارى ارتباط با شما و کشف دنياى اطرافش پيدا مى کند.
لمس کردن، حس کردن و گرفتن هر چيزى که در دسترسش باشد! اسباب بازى-هايى که حس هاى مختلف را تحريک مى کنند برايش تهيه کنيد، موسيقى هاى آرام براى او پخش کنيد و به نشانه ها و عکس العمل هايش در هنگام بازى دقت کنيد.

کودک در اين سن چگونه بازى مى کند؟

• مادر خود را مى شناسد و به صورت ساير افراد هم علاقمند است.
• روى شکم خود مى خوابد و با استفاده از زانوها و بالا آوردن سينه اش مى تواند از خود محافظت کند.
• سرش را به سمت صدا مى چرخاند و وقتى صحبت مى کنيد شما را نگاه مى کند.
• چيزها يا اشخاص آشنا را تشخيص مى دهد.
• مى تواند به اشياى مختلف ضربه بزند اما نمى تواند خودش را به آنها برساند.
• وقتى اسباب بازى را در دست او مى گذاريد مى تواند آن را گرفته و تکان بدهد.

 اسباب بازى هاى مناسب با اين سن:

  1-جغجغه هاى دستى يا اسباب بازى هايى که روى يک حلقه هستند
بچه ها در حدود سه ماهگى کم کم اشيايى که در دسترسشان باشد را مى گيرند و به تدريج ياد مى گيرند که مى توانند کارهايى را انجام دهند!ياد مى گيرند که تکان دادن يک جغجغه باعث توليد صدا مى شود.دوباره آن را امتحان مى کنند...و کم کم رابطه علت و معلول را متوجه مى شوند.
براى کمک به او، براى شروع، حلقه را در دست بچه بگذاريد و آن را به آرامى تکان دهيد.بچه ها در اين سن کم کم در حال يادگيرى کنترل گرفتن اشيا هستند .آنها مى توانند صبر کنند و به سمت هدف پيش بروند
با نگه داشتن حلقه روبروى بچه، تکان دادن آن و ايجاد فرصتى براى اينکه بتواند آن را بگيرد، به تمرين و تقويت مهارت هاى هماهنگى در او کمک کنيد.جغجغه را در دستش بگذاريد، آن را تکان دهيد و بگوييد «صداشو شنيدي؟ تو اين کارو کردي!»تأکيد بر اثرات کار مى تواند تشويقش کند تا دوباره آن را انجام دهد.
همچنين،ميتوانيدحلقه اى را انتخاب کنيد که به اندازه ى کافى بزرگ باشد و کودک بتواند با دو دست خود آن را بگيرد.او ابتدا با يک دست حلقه را ميگيردو سپس با دست ديگر و سپس دوباره با يک دست! اين کار مهارت دست به دست کردن يک شيء از دست راست به چپ و برعکس را در او تقويت مى کند.
  
2-تشکچه
در اين سن دست و پاهاى فرزندتان هميشه در حال حرکت هستند؛ وقتى که روى چيزى ضربه مى زند يا خود را و اعضاى بدنش را مى کشد؛ وقتى که روى اسباب بازى ها مى کوبد يا حتى آنها را مى گيرد و در برخى موارد سعى مى کند که کمى روى زمين بخزد.
يک تشکچه ى نرم پر رنگارنگ با پارچه هاى متفاوت مى تواند جاى خوبى براى فعاليت و بازى کردن او باشد و تمام نيازهايش را در يک جاى نرم برآورده کند (از تمرين مهارت هاى حرکتى گرفته تا تحريک حس هاى مختلف براى به چالش کشيدن مهارت هاى شناختي)
براى يادگيرى بهتر و بيشتر فرزندتان به او کمک کنيد تا در حالت ذهنى صحيحى قرار گرفته و با انجام دادن برخى از کارهايى که هنوز نمى تواند انجام دهد ارتباطات علت و معلولى را درک کند براى مثال، پخش موسيقى يا تکان دادن يا در آوردن صداى اشيا.
سعى کنيد که اين وسايل طورى قرار گرفته باشند که به راحتى در دسترسش باشند.سپس تشويقش کنيد تا خودش اين کار را انجام دهد؛ در اين صورت حرکت دست و پاها و ساير موارد به خوبى پيش ميرود.شايد با شنيدن يک صدا يا ديدن رفتارهاى جالب و مهيج شما بيشتر تشويق شود. بعد از اين کار کودک خود به خود بيشتر به هيجان آمده و تشويق مى شود چون ارتباط بين کار ى که انجام داده و جوابى که از اسباب بازى گرفته را درک مى کند!
همچنين، چنانچه اسباب بازى اش را آويزان کرده ايد گهگاه جايش را تغيير دهيد.اين کار براى تقويت حافظه کودک مفيد است و احتمالاً قبل از بازى متوجه اين تغييرات خواهد شد.
 
3-آينه بى خطر براى کودکان
خيلى پيش از آنکه بچه ها از روى آينه تشخيص دهند چه کسى مى خندد، بيشتر دوست دارند که به انعکاس تصوير خودشان خيره شوند و از چيزى که در آنجا مى بينند لذت ببرند.اين باعث تقويت خودشناسى و بهبود رشد احساسى مى شود.اين کار همچنين زمانى که بچه براى لمس آينه به سمت آن مى رود باعث تقويت هماهنگى دست و چشم نيز مى شود.
براى کمک به او، پس از آنکه آينه را تنظيم کرديد، زاويه ديد او را بررسى کنيد و ببينيد که دقيقاً چه چيزى را مى بيند.براى کمک به رشد حس خودشناسى، به تصويرش در آينه اشاره کنيد و سپس همين کار را با تصوير خودتان در آينه تکرار کنيد.با بچه دالى بازى کنيد.مامان رو مى بيني؟ ديگه کيو مى بيني؟ به بخش هاى مختلف صورت خود اشاره کنيد.چشماى منو مى بيني؟ چشماى خودتو مى بيني؟ اينجان! به اين صورت کم کم و به تدريج ارتباطات براى بچه مفهوم پيدا مى کنند.
با اشاره به يک مورد ديگر (براى مثال، حلقه اى که در دست داريد)به تقويت ديدن و مفهوم انعکاس ها کمک کنيد.سراغ آينه هاى ديگر خانه هم برويد و اجازه دهيد کودک تان ببيند انعکاس هاى شما در آينه هاى ديگر به چه شکلى مى شود.همچنين،وقتى که آماده بود و توانست صورتش را بالا بياورد آينه را روبرويش قرار دهيد تا خودش را  از زاويه  جديدى ببيند.

نويسنده: عطيه
بازى و اسباب بازى براى کودک 3 ماهه

Pages : 1 | 2
 


درباره ما
© 2009 - 1388 كليه حقوق اين وب سايت براى Global Brand Toys محفوظ ميباشد. طراحى و پياده سازى با InfoCMS